Rondreis Thailand

Dag lieve vrienden en volgers, binnenkort beginnen we aan een nieuw avontuur! Maandag 9 maart vertrekken we naar Thailand met 7 vrienden. Moniek heeft de reis uitgestippeld en in samenwerking met een reisbureau, de vluchten, hotels en vervoer geregeld.( dank u wel) Gisteren hebben we samen de reis eens overlopen, met uitzondering van Piet en Claudette, die momenteel nog in India rondtoeren. Hopelijk geraken ze op tijd terug in België, want door de bombardementen is de luchthaven in Dubai gesloten waar ze normaal gezien een tussenlanding hadden. Fingers crossed🤞🤞

Tot maandag voor meer nieuws

Zondag 8 maart

Morgen is het zover...vandaag nog veel te doen.
Om 11u ons Gucci naar haar hotel, de nog bloeiende orchideëen bij de buren, de laatste vaatwas, en dan de bagage ...we lopen toch wel een tijdje rond als 2 kiekens zonder kop, maar uiteindelijk geraken we toch gepakt en gezakt.
Koken doen we niet meer en we gingen een pak friet eten maar gesloten wegens vakantie. Verdorie! Uiteindelijk belanden we in een Turks restaurant. Anne heeft een kippenbrochette, ik een mezze met extra inktvisringen.
Om 9u30 liggen we al in bed.

Maandag 9 maart

Wekker om 6 uur! Na de douche de laatste dingetjes in het vallies. Nog op het gemak ontbijten, boterhammetje smeren voor op de luchthaven en om 7u10 is Heidi er al.
Zaventemvervoer is goed op tijd en om 7u55 zijn we al in Merelbeke om Chris en Hilde op te halen. Gracienne en Moniek komen met de shuttlebus via Antwerpen en Piet en Claudette zijn al in Bangkok. Zij vlogen vrijdag rechtstreeks vanuit India.
Iets voor 10 uur zijn we veilig en wel op de luchthaven. We kunnen vrij snel de bagage inchekken en Anne en ik kunnen onze plaatsen wisselen zodat we nu ook samen zitten op rij 56 achteraan in het vliegtuig. De andere 5 zitten samen op rij 44.
We eten een broodje terwijl we wachten op M & G en worden aangesproken door de security, of we willen meewerken aan een drugopsporing met een hond in opleiding. Natuurlijk willen we dat. We moeten op een rijtje staan met de boterhammen en ik krijg een soort zak met speed en amfetamines aan mijn arm. De hond wordt erg afgeleid door de geur van eten, maar uiteindelijk weet hij mij er toch uit te pikken en gaat voor mij zitten. Spannend!
De crew in mooie Thaise kleren passeert en ze willen zelfs op de foto voor ons.
Het is ondertussen al naar 12u op en we vertrekken naar gate B28. Bagagecontrole gaat vrij snel ondanks het feit dat we allemaal piepen met al onze vervangstukken. Ook aan de douane is het zeer kalm.
We hebben een vol vliegtuig en vertrekken 15 min. later dan voorzien.
Het eten is zeer lekker en verzorgd maar wel pikant, de Thaise smaken zitten zijn er al.
We vliegen nu op 11000 m hoogte met nog 7032km op de teller. We zouden om 6u15 landen plaatselijke tijd ( in België 6 uur vroeger)

Dinsdag 10 maart

We slapen af en aan, in totaal misschien 3 á 4 uur. Om 4u15 ( 22u15 in België) krijgen we een uitgebreid ontbijt met kaasomelet en kippenworst, vers fruit, yoghurt, suikerwafel met nutella. We landen stipt om 6u15. Het echte avontuur kan beginnen!
Alles verloopt zeer vlot, douane check, bagage komt onmiddelijk en we worden opgewacht door 2 busjes die ons naar het hotel brengen. Het ziet er heel westers en proper uit, wel veel verkeer. Rond 9uur zijn we er en Piet en Claudette wachten ons op, wat een leuk weerzien.

We moeten nog wat wachten op de kamers, wij hebben natuurlijk de laatste kamer die klaar is. Een verfrissende douche en verse kleertjes doen wonderen. We drinken iets in de bar en vertrekken naar Wat Arun, de eerste tempel. Na een paar minuten wandelen nemen we de boot tot aan de tempel. Het is bloedheet en we zijn nog niet geaclimatiseerd. Zeer mooi tempelcomplex met veel mensen in klederdracht. De versiering van de tempel is gemaakt door keramiek gedoneerd door de bevolking. Mooi!!
We zijn moe en doorweekt van het zweet en we keren terug naar het hotel. Nog een tussenstop om iets te eten en we duiken om 14u30 in ons bedje. Gelukkig is er airco. Wij slapen tot 17u30.
We hebben afgesproken om 19u om te gaan eten. We wandelen door de straat van ons hotelletje, zooo gezellig! Overal tetrasjes, mooie verlichting, gezellige drukte, de geur van eten, kraampjes met vanalles en nog wat...heel leuk.
Heidi had gelezen dat hier in Bangkok 10 van de 50 beste restaurants ter wereld zijn. Na wat speurwerk vind ik er ëentje vlakbij het hotel: Nusara. We hebben via het hotel gebeld en JOEPIE, er is nog plaats voor morgenavond. We moeten wel een groot voorschot betalen voordat de reservatie geldig is. Omdat het mij niet lukt om de overschrijving te doen nemen Anne, Heidi en ik na het eten een tuktuk naar dit restaurant. Wat een belevenis om in die tuktuk te geraken..oef. Na onderhandelen over de prijs zijn we er in 10 minuten. We betalen daar, krijgen al de privé ruimte te zien voor 7 waar we morgen gaan eten.
( Anne en Claudette gaan niet mee. Het is wel prijzig en zij eten niet zoveel...er zijn 12 gangen + hapjes)
Terug naar het hotel en direct naar de kamer, we zijn steendood. Hopelijk kunnen we slapen want morgen wordt een drukke dag, we gaan fietsen.

Woensdag 11 maart

Na het ontbijt vertrekken we om 8u richting de boot. De straatjes die gisteren zo gezellig waren zien er leeg en verlaten uit. We varen een veertig minuten op de
Chao Phraya, de rivier die door Bangkok kronkelt en een goed werkend openbaar vervoer is. Na wat zoeken vinden we de fietsverhuurplaats op een kleine plaatselijke binnenmarkt. We kiezen allemaal voor een e-bike. Als we hem uitproberen ziet Anne het fietsen niet echt meer zitten, ze heeft schrik van het toch wel drukke verkeer. Uiteindelijk keren de zusjes, Anne en Chris terug naar het hotel. Wij vertrekken voor een 16km lange tocht door kleine straatjes, over kleine marktjes, via voetpaden mensen ontwijkend, korte bochten, smalle steegjes, kriskras door het binnenwerk van Bangkok. Ik rijd met toegeknepen billen, zweet op het voorhoofd. Tijd om rond te kijken heb ik niet echt, ik moet mij echt concentreren op de baantjes. Bij een korte bocht die op een smal pad uitkomt met aan de ene kant een muur en andere kant een riviertje met varanen schamp ik mijn elleboog. Pijnlijk!! We stoppen op een soort streetfood markt en eten een traditioneel gerecht: rijst met gebakken of gestoomde kip en een bouillonsoep. ( inbegrepen in de prijs) de cola betalen we zelf 16 bath ( 0.4 €)
Nu nog 5 minuutjes tot aan een longtailboot waar ook de fietsen inkunnen . We varen terug op de Chao Phraya, maar buiten het drukke toeristische centrum, voorbij oude bootshuizen waar de was nog buiten hangt te drogen, voorbij oude woonboten, we zien een paar grote varanen, mooie vogels en prachtige bloemen, de wind door de haren, zaaaalig! We varen voorbij een groot boedhabeeld ( 96 meter) een grote liggende boedha, tientallen tempels en zelfs een Hindoetempel. Na een half uurtje komen we stilaan terug in de moderne wereld en de houten bootshuisjes worden vervangen door moderne hoogbouw. Eenmaal van boord rijden we nog 5 minuten om de fietsen in te leveren. Wij gaan met de boot richting het Paleis en Anne en Chris staan ons al op te wachten. We willen het nu nog bezoeken, , maar we mogen niet binnen wegens kledingsvoorschriften. Een sjaal om de schouders mag hier niet. Dan maar terug naar het hotel. Eindelijk tijd voor een plons in het zwembad. 😁 wat doet dat deugd!

We bestellen een taxi om 19u voor 4, de rest neemt een tuktuk naar het sterrenrestaurant.
We worden daar hartelijk ontvangen. We krijgen uitleg over hoe de avond zal verlopen, en
worden door de chef uitgenodigd in de keuken waar we 2 schitterende hapjes krijgen en het voorrecht hebben om de keuken te zien. Daarna worden we naar de bovenste verdieping gebracht om het Koninklijk Paleis te zien en nog 2 zeer fijne hapjes te krijgen. We drinken er champagne bij.
Daarna worden we in onze privé dining room verwend met 4 voorgerechten, het ene al mooier dan het andere in prachtige schalen en kommen, en ongelooflijk lekker. Jongens wat worden onze smaakpappillen verwend. We hebben hun wijnkeuze erbij besteld en worden ook op dit vlak verwend van sprankelende rose tot zeer lekkere sake, uitstekende witte en rode wijn.....6 glazen in totaal....ja, we laten ons gaan. De gerechten volgen elkaar gestaag op, wat een luxe, wat een zaligheid, wat een genot. Soms wat zoetig, soms pittig, maar allemaal subliem. We krijgen allemaal nog een cadeautje van het huis, een ingelijste groepsfoto.
We bestellen een taxibusje om ons vrolijk groepje terug naar het hotel te brengen, het is tegen middernacht aan als ik op de kamer kom. Anne slaapt al.

Donderdag 12 maart

Om 8u ontbijt, nog met kleine oogjes maar gelukkig geen "haarpijn". Anne haar voet staat sinds gisteren gezwollen, deels door de warmte, deels door het rondlopen. Na op ijsliggen en met een wandelstok gaat het al wat beter.
We vertrekken terug met de boot naar het domein van het Koninklijk Paleis. Deze keer wel gekleed volgens de regels. We mogen allemaal binnen, oef. Wat een weelde, wat een pracht! We weten niet waar eerst kijken. Het is er vrij druk, vooral groepen Chinezen zijn luidruchtig en gehaast. Wij doen het langzaam aan. We spreken om 11u30 af aan de uitgang. We bezoeken eerst de Wat Phra Kaew, de Heiligste en meest bezochte plaats van Thailand waar een jaden boeddha beeldje staat; een teken van macht, goddelijkheid en verlichting. Het is echt een heiligdom waar veel gelovigen zitten te bidden, veel monniken op bedevaart ( tegenwoordig met GSM om foto's te nemen) en natuurlijk veel toeristen. De muren zijn prachtig beschilderd met volledige verhalen.
We zweten ons te pletter en zoeken zoveel mogelijk wat schaduw op. We wandelen verder door naar het ceremoniële Paleis. We zien heel veel mensen in het zwart gekleed en komen te weten dat ze de twee maand geleden overleden koningin komen groeten. Er is nog niet beslist wanneer ze gecremeerd wordt.
The Grand Palace is een zeer mooi gebouw uit de 19de eeuw. Tot in 1925 nog echt bewoond door de koning.
We komen weer samen aan de uitgang en wandelen dan ongeveer 1 km verder om de liggende boeddha, de Wat Pho, te zien.
Het is een enorm beeld van 46 meter lang en 15 meter breed, volledig bedekt met bladgoud. Inlegwerk in parelmoer versiert de voeten van de Boeddha. De Boeddha wordt afgebeeld op het moment van verlichting bij het binnentreden van het Nirwana.
De groep gaat verder naar een modern shoppingcentrum met een prachtig zicht op de skyline van het moderne Bangkok. Wij nemen een taxi terug naar het hotel om Anne haar voet terug met ijs te leggen. Om 18u spreken we af om te aperitieven, het is Happy Hour en we krijgen 3 cocktails voor de prijs van 2.
We wandelen naar een streetfood straat met winkeltjes, bars, eetstandjes en restaurantjes. We zien de meest bizarre dingen zoals verschillende soorten wormen, slangjes, krekels enz... Ik en Gratienne eten een krokant gebakken schorpioen en later een gebakken krokodil sateetje. Wel lekker.
Anne koopt 2 leuke linnen bloesjes.
We keren terug richting hotel en eten in een gezellig restaurantje aan een kleine vijver. Om 22 uur liggen we in bed. Wekker om 5u45.


Vrijdag 13 maart

Opstaan valt zwaar, slecht geslapen, veel lawaai vannacht.
Ontbijtje smaakt.
De gids Maha staat ons al op te wachten. Een klein, mager ventje dat wel vrij goed Engels spreekt en sympathiek overkomt. In plaats van 2 kleine busjes hebben we 1 zeer grote bus alleen voor ons 9.
We rijden de stad uit en op minder dan een uurtje stoppen we aan het Maeklong station waar de trein tussen de marktkraampjes rijdt. 8 keer per dag komt de trein langs en wordt alles binnengehaald en worden de tenten afgebroken. Wij wachten op de trein van 9 uur. Wat een spektakel! Hij rijdt langzaam vlak voor onze neus. Als hij voorbij is wordt alles terug gezet. Wij wandelen op de treinsporen tussen de exotische kraampjes. Veel groenten, fruit, snuisterijen voor de toeristen, vers vlees, levende vis, kruiden, enz...ik koop natuurlijk wat kruiden en kleine mango's.
Volgende stop is de drijvende markt, de Damnoen Saduak floating market, die heel toeristisch is. Het is er zeer druk als we langs de vele " bootkraampjes" varen. Men kan er van alles kopen, maar wij laten dit aan ons voorbij gaan.
Nog een 2 uur rijden tot aan de lunch.

We stoppen aan een restaurantje en krijgen een "dagschotel"menu bestaande uit rijst met geglaceerde honingkip, kip curry, kip in een vrij pikante saus, vis zoetzuur met ananas en gestoomde groenten. Heel veel en allemaal zeer lekker. Met ronde buikjes vertrekken we naar het treinstation op 50 meter van het restaurant. We rijden een stuk op de Birmaspoorweg die vroeger 425km lang was en onder barre omstandigheden grotendeels gebouwd door Engelse, Australische en Nederlandse krijgsgevangenen uit de 2de WO. Nu bestaat er nog 130km die net voor corona voor de derde keer gerenoveerd werd. We rijden wel nog over een kort stuk originele brug. Na een rit van 45 minuten staat de bus ons al op te wachten en op een uurtje zijn we aan het Binla Raft resort. Onderweg zien we heel veel camions volgeladen met suikerrietstengels, ook veel vers aangeplante casave velden en bananebomen.
Het domein is prachtig! We krijgen per 2 een huisje aan het water, zeer leuk. Ons Heidi krijgt een superior room met ligbad buiten op het terras met zicht op de rivier Kwai. Er zit heel veel stroming op, volgens de gids zijn er grote waterbassins achter grote dammen en nu wordt er water doorgelaten voor de gewassen.
We spreken om 18u af voor de aperitief aan het zwembad. Om 19u30 mogen we aan tafel, niemand heeft echt honger na het lekkere en uitgebreid middagmaal. Ik eet een soepje, de meerderheid eet gewoon frietjes en Piet een reuze vis.
Wij kruipen al om 21u onder de dekentjes. Ik ben wat verkouden, waarschijnlijk dank zij de airco en Anne haar voet staat goed gezwollen.
Wekker om 7u.

Zaterdag 14 maart

Voor de eerste keer echt goed geslapen!
Na het ontbijt vertrekken we naar "Hellfire Pass" een deel van de spoorweg die aangelegd werd in 1943. De bouw duurde 17 maanden en koste 100.000 levens. Het museum werd 46 jaar geleden geopend. We zien een film met getuigenissen van overlevenden en gaan dan zelf naar de plaats waar de spoorwegbaan met mankracht werd uitgedinamiteerd. 100.000 doden door harde slavenarbeid in onleefbare omstandigheden.....geeft je wel kippenvel.
Heel mooie omgeving, mooi aangelegd, overal zeer goed onderhouden.
We rijden nog een goed uur naar het Nationaal Park van de Erawan waterval. We gaan eerst lunchen en krijgen terug een volledig volle tafel met pad thai, heel lekkere tilapia in chilisaus, kipcurry, gewokte groenten en varkensvlees met look. Weer allemaal om ter lekkerst. De overschot geven we aan chauffeur en gids in meeneemschotels, en er is nog veel over. Als dessert krijgen we heel zoete, sappige mini ananas.
Anne en Gratienne rijden met een golfkarretje naar het eerste stadium van de waterval waar een cafetaria is. P, Cl en Gr stappen meteen door naar boven. De rest gaat zich omkleden en dan gaan we naar verdiep 2. Chris, H, M en Heidi proberen in het water te geraken. Ik trek foto's want het is nogal een geklauter en ik wil mijn knie niet forceren. De dames lachen zich te pletter met de gilletjes van Heidi, er zitten grote vissen in het water die aan hun tenen en billen komen knabbelen. Ik ga terug naar beneden en de zwemmers gaan nog 2 verdiepingen hoger. Na anderhalf uur
rijden we rustig terug richting hotel met een stop aan een winkel om een fles gin te kopen en een stop bij een apotheek voor een neusspray.
Na een afkoelende plons apetitieven we op vlonder voor ons huisjes. De gin-tonic laat zich smaken. Niemand heeft echt honger en we eten een kleinigheid met een frisse pint. Wij gaan om 21u naar de kamer. Wekker pas om 7u30

Zondag 15 maart

We zijn al om 7u wakker! Het wordt weer warm vandaag, de zon schijnt al volop.
Zalig ontbijten met zicht op de tuin. Om 9 uur vertrekken we richting de beroemde brug over "the river Kwai". Onderweg weer veel bananen en casave, grote trucks met suikerriet. Kleine dorpjes met tempeltjes, in de meeste gevallen 2. De grootste is voor de god van het land, de lagere is voor de overledenen. Er wordt dagelijks drank en eten bijgezet. Bij grote restaurants en hotels komt er nog een grotere voor de God Bhrama, de god met 4 gezichten (hindoe). Zeer mooi onderhouden wegen met weinig verkeer.
Aan de brug waarvan de meeste pijlers nog origineel zijn is het vrij druk. We zijn net op tijd om de trein te zien.
Er is een marktplaats waar we wat rondsnuffelen maar toch niets kopen, behalve een pakje versgebakken koekjes en een ijsje op een hoorntje. Het is al zeer warm ( 35°) en het ijsje doet deugd. We stoppen nog even aan het grote oorlogskerkhof uit WOII. Vooral Australiërs, maar ook veel Nederlanders liggen hier begraven. Het is mooi onderhouden met veel planten en bloemen tussen de graven.
Iets verder is een klein Chinees kerkhof, zeer speciaal.
We stoppen aan een "bananafarm" om te lunchen, een zeer originele plek. Er liggen planken over een koivijver om op te zitten, de tafel zelf is van glas. Na veel gewroetel zitten we met de tenen net in het water. Tientallen vissen komen boven en proberen aan onze tenen te knabbelen. Er wordt gelachen en gegild. Het is een ervaring om te bestellen want ze spreken hier weinig of geen Engels. Het is allemaal weer heel lekker en veel. Anne eet naar gewoonte een pad thai ( welke iedere keer toch anders is) ik neem terug een kokossoep met kip.
Tijd om te vertrekken naar Ayutthaya op 2 uur rijden. Het is stil in de bus, bijna iedereen doet een dutje.
Onderweg hebben de elektricitritspalen omgekeerde plastiek kapjes om te voorkomen dat slangen omhoog kruipen en een kortsluiting veroorzaken.
De Wat Wattanaram is een ruine. Ze zijn volop bezig met renovatie. Oorspronkelijk waren de bakstenen bekleed met beton en daarop waren gouden platen aangebracht. Deze zijn natuurlijk gestolen tijdens de oorlog met Birma eind 1700. Ook de koppen van de beelden zijn verwijderd omdat daar goud en juwelen in bewaard werden.
De volgende tempel is de Wat Maha Than waar een boeddhabeeld is ingegroeid in een boom.
De tempels huer zijn duidelijk veel ouder dan in Bankok.
Om 17u45 zijn we aan ons hotel waar we 1 nacht slapen. Leuke inkomst, mooie kamers. Heidi en wij gaan eerst een frisse pint drinken dan een zalige douche en om 19u15 hebben we afgesproken om te gaan eten.

Het restaurant is vlakbij en ligt langs de oever van een rivier. Zalig! Specialiteit is gamba in alle maten en prijzen. Ik eet een zeebaars met pikante mangosalade met een frisse pint. Zeeeeer lekker! Na het eten gaan we terug naar het hotel. Chris, Hilde en Monik gaan nog een cocktail drinken.
Het is 21u30 en dodo....wekker om 6u15

Maandag 16 maart

Mug op de kamer....overal jeuk....niet leuk.
Na de douche voel ik mij al wat levendiger.
Ontbijt op 1st verdiep. Overal is het zeer proper, de vloeren blinken en nog zijn ze aan het poetsen. We zijn de enige gasten aan het ontbijt, sober maar lekker. We krijgen een opgerolde groene roti pannenkoek met gesponnen suiker in. Speciaal, maar wel lekker. Verder is er toastbrood, spiegelei, worstjes, confituur, slaatje. We moeten zeker niet met honger vertrekken.
We stoppen aan Wat Muang waar het grootste boeddhabeeld van Thailand staat ( 95 meter hoog). In de tempel ligt het gemummifiëerde lichaam van een aanbeden monnik die het grote boeddhabeeld liet bouwen. Binnenin een combinatie van Boeddhisme en Hindoeïsme. Prachtige afbeeldingen van mediterende monniken. Ook Ghanesh en andere Hindoe goden worden er aanbeden.
Veel beelden zijn beplakt met stukjes bladgoud. Ook wij kopen er en plakken ze op de beelden. Niet zo gemakkelijk om het goud van je vingers te krijgen.
Buiten gruwelijke afbeeldingen van hoe de hel er volgens hen uitziet.
Volgende stop is in Lopburi, de apentempel. Apen zijn er niet echt meer en de tempel is een ruïne. Na corona waren hier nog 3000 makaken, nu nog een honderdtal. De meesten werden gevangen en in het wild uitgezet. We zien er een paar op straat, ze wonen in leegstaande gebouwen rond de tempel. Binnenin zien we wel een paar vleermuizen hangen. Tot nu toe de minst indrukwekkende plek.
Er is momenteel een probleem met de bevoorrading van diesel. Ook de prijs is al veel gestegen. De 2 laatste benzinestations die we geprobeerd hebben hadden GEEN diesel meer. Fingers crossed, hopelijk moeten we niet duwen.
We eten weer zeer lekker op een prachtige lokatie met een mooie grote tuin vol prachtige bloemen aan een grote vijver met heel veel katvissen.
Nu nog 3u30 rijden naar Sukhothai. Het dutje zal deugd doen.
We kunnen tanken...joepie....ondertussen een plasstop en een fris drankje.
Pas na 18u in het hotel. Vlug omkleden voor een plons in het mooie zwembad.
We eten in het restaurant van het hotel....zeer lekker.

Wij gaan om 21u30 slapen. Het is warm op de kamer. Er is airco, maar slecht geplaatst en de koude wind recht in ons gezicht is niet leuk. Dan maar aan en af.....en aan....en af....en...slecht geslapen dus.

Dinsdag 17 maart

Wakker om 7 uur, frisse douche en een zeer lekker uitgebreid ontbijt en we zijn er klaar voor.
Om 9u worden we afgehaald met de bus en rijden we naar het oude Sukhothai.
Zeer weinig verkeer, er zijn nog altijd veel problemen met de toevoer van diesel en benzine. Veel tankstations zijn gesloten.
We bezoeken eerst een tempelcomplex net buiten het historisch park, de Wat Si Chum.
Daarna rijden we met de bus tot aan een verhuurpunt voor fietsen. Ook Anne fietst deze keer wel mee. Het historisch park is vrij groot en zeer mooi onderhouden, zoals alles trouwens. Prachtige bloemen, bloeiende bomen, mooie waterpartijen en daartussen verschillende oude tempels uit de 14de eeuw met als hoogtepunt de Wat Mahathat, het spiritueel centrum.
Koning Ramkamhaeng die het modern Thais alfabet zou hebben uitgevonden heeft hier ook een speciale plaats.
Er zou hier ook een vol gouden boeddhabeeld gevonden zijn bedekt met cement. Pas in de jaren '50 vonden ze het beeld van 5.5 ton puur goud.
Uniek is ook de lopende boeddha die heel vrouwelijk is afgebeeld en enig in zijn soort zou zijn.
Na het inleveren van de fietsen worden we met golfkarretjes afgehaald om naar het restaurant te rijden.
Weeral op een schitterende locatie aan een rijstveld, tussen de bloemen en planten. Zalig zitten! Het eten is terug schitterend, een kom noedelsoep met groenten en verschillende soorten tofu. Het dessert met zoete sticky rijst laat zich ook smaken.
Na het eten worden we opgehaald door 2 grote tuktuks ( de bus staat nog in de file om te tanken) en 25 minuten later zijn we terug aan het hotel.
Het zwembad doet deugd...we genieten allemaal van deze vrije namiddag.
Anne gaat nog voor een massage.
Om 19u spreken we af voor het aperitief.

Wij drinken een Mai thai cocktail ( rum, rode curaçau, appelsiensap en ananassap) buiten op het terras, maar gaan binnen om te eten. De porties zijn gelukkig niet te groot en een frisse pint erbij smaakt enorm. Wij gaan slapen rond 21u30.
Wekker om 6u30.

Woensdag 18 maart

Vrij goed geslapen...(we slapen omgekeerd zodat de airco niet meer in ons gezicht blaast.)
Terug zeer mooi ontbijt met veel fruit, fruitsap, yoghurt, toast, spiegeleitje en krokant gebakken spek en ik drink er een glas melk bij.
We vertrekken iets na 8 uur richting Chiang Rai.
Om 8 uur wordt iedere dag het Nationaal Volkslied gespeeld op de radio en moet iedereen rechtstaan. Maha, onze gids, zingt uit volle borst mee.
De chauffeur heeft kunnen tanken..oef. Gisteren van een groepje franstalige toeristen gehoord ( zij doen een privé tour) dat hun reis ingekort werd wegens gebrek aan diesel.
Deze morgen zijn de banen leeg, bijna geen verkeer!
Na anderhalfuur rijden krijgen we een pipi stop, zoals Maha het zo mooi zegt.
Ik drink een leechy frappé die zeer lekker is. Heidi bestelt een Thai chai ( thee met melk) maar ze krijgt een tomatensoep uitziend drankje met ijs? Smaakt gelukkig niet slecht.
Na terug anderhalfuuur stoppen we aan

een batik fabriekje. We zien het stempelen met was, het kleuren drogen en wassen. De blauwe kleur komt van de bladeren van een boom (gomboom?) Deze worden geplet en 3 dagen in water geweekt.
De resultaten kunnen we kopen in de shop. Anne neemt een bloesje en sjaaltje en een grote sjaal voor mij. Bijna iedereen koopt wel iets.
Het is terug bloedheet, momenteel 32, klimmend naar 38 graden plus een hoge vochtigheidsgraad.
Het blijft zeer kalm op de weg.
We eten pas om 15u aan een groot meer en
de 5 verschillende gerechten met rijst gaan vlot binnen. Nog even in het winkeltje ( ik koop gedroogde krekels en een pad thai sausje)
Het wordt een lange dag...na nog een paar pogingen om bij te tanken lukt het ons uiteindelijk om 74l te tanken.
Korte stop aan de blauwe tempel, een echt phantasy spektakelstuk, en na nog een stop aan een wisselkantoor om geld te wisselen rijden we naar het hotel waar we pas om 19u15 aankomen.
We spreken af om 19u45 en gaan met een grote tuktuk naar de avondmarkt met streetfood om te eten. Er zijn verschillende kramen van worstjes tot kreeft en alles daartussen. We eten allemaal 6 grote gambas voor 150 baht = 4.5€. Het is er zeer gezellig! We lopen na het eten nog tussen de kraampjes en om 22u gaan we met 5 terug naar het hotel. Het was een lange dag en we zijn moe.
Wekker om 7u morgen.

Donderdag 19 maart

Zeer goed geslapen, goede airco, zalig groot bed. Uitgebreid ontbijt buiten. Spijtig dat dit niet midden in het park ligt maar aan de parking. Het is hier gelukkig een paar graden koeler en zeer aangenaam.
We beginnen met het Baandam museum. Baan betekent huis en de betekenis van dam is zwart. Er staan een 40 tal zwarte huizen in een prachtige tuin. Ook een tentoonstelling met werk van Thawan Duchanee, een Thaise schilder die kunst gestudeerd heeft in Amsterdam. Veel fallus afbeeldingen, hoorns van dieren, krokodillen vellen, oude meubelen...beetje Bokrijkachtig, maar dan iets luguberder!
Paar km verder stoppen we aan " tribal villages" waar verschillende vrouwen in klederdracht hun soms zelfgemaakte waren verkopen. Ze zouden er echt nog wonen volgens Maha. We zien de Karen, met de ringen rond de nek ( zo'n " nekkrans" weegt bijna 3 kg) de Kayor, met grote gaten in de oorlellen, de Akha en de Lu mien Yao. Er worden veel foto's getrokken en iedereen koopt wel iets, vooral sjaaltjes en juwelen aan de vele kraampjes.
We rijden nog een uurtje tot aan het drielandenpunt ( gouden driehoek), Laos, Myanmar en Thailand voor een boottocht op de Mekong. Maar eerst lunch! Terug een buffetje met lekkere soep, gestoomde groenten, gefrituurde kip en vis/calamares en een kipgerecht en rijst.....teveel van het goede, afgerond met verse mini ananas en meloen.
De boottocht is geen meerwaarde, niet echt iets meer te zien dan wat we tijdens de busrit gezien hebben. Het enige leuke eraan was het gevoel op de grens van Myanmar en Laos te varen. In Laos zelf is het volgens Maha niet erg veilig, de Chineese mafia heeft hier alles in handen. Vorige week is hier nog geschoten tussen 2 rivalliserende drugsbendes.
We bezoeken ook het opiummuseum dat klein maar leerrijk is.
Op een piepklein marktje koopt Anne een leuk kleedje voor 250 bhat.
Nog een stop aan de brug over de Mekong waar de grens met Myanmar is. Lange rijen auto's met grensarbeiders staan aan te schuiven om terug naar huis te gaan in Myanmar na hun werkdag.
Nog een uur en twintig minuten rijden naar het hotel waar we hopelijk voor 19u terug zijn. We zouden graag nog een plons doen in het zwembad voordat we gaan eten.
De plons heeft deugd gedaan, beetje fris, maar zalig.
Om 19u30 afgesproken om te gaan eten in een restaurantje hier om de hoek...ziet er daar zeer gezellig uit.

Vrijdag 20 maart

Wekker pas om 7u30. Wat een luxe!
Koffers pakken want vandaag rijden we naar Chian Mai waar we terug 2 nachten slapen.
Na een heerlijk ontbijtje vertrekken we pas om 9u naar de witte tempel, de Wat Rong Khun.
We zien hem al van ver schitteren...spierwit met een afboording van stukjes spiegel. Iedereen met geboortedatum vanaf 1956 mag gratis binnen. Er moeten er maar 4 betalen. Mooi, maar met een sprookjes uitstraling. Onderweg zien we de hel waar smekende handen uit omhoog komen, meestal mannen, slechts 2 vrouwen, herkenbaar aan een roodgelakte nagel. Binnen mooi Boeddhabeeld en vrij sober in vergelijking met de buitenkant. Boeddhisme heeft 3 grote pijlers in hun geloof nml geven, leren en mediteren.
Om naar de grot van Boeddha te gaan moeten we eerst door de lijdensweg van het leven vol gedrochten en gevaren om uiteindelijk bij boeddha uit te komen die ons bevrijdt van al dat lijden.
Mooi domein, prachtige goed onderhouden tuin met mooi bloemen.
Bij het verlaten van de tempel zijn er een paar winkeltjes en....wat denken jullie...met 8 vrouwen...natuurlijk worden er weer kleedjes, broeken en vestjes gekocht.
Na een rit van ongeveer 1u30 kunnen we lunchen. Eigenaar zit in commité voor geboortebeperking en hier wordt hij Mr Condom genoemd. Gratis condoom na het eten ipv een muntje.

Eten is ok maar het minst van allemaal.
Nu nog anderhalfuur rijden naar een ambachtenmarkt waar ze parapluutjes maken en zilverwerk bewerken.
Wij kopen niets, maar door onze medereizigers worden kleedjes en juweeltjes gekocht.
We kunnen met de bus niet tot aan het hotel dus worden we weer opgehaald door tuktuks. We nemen afscheid van de chauffeur en in het hotel van Maha. Piet geeft een speech en Monik de envelop met de fooi. Maha is vrijgezel en heeft nu 1 week vakantie. We geven hem elk een condoom, die we meegenomen hebben bij mr Condom in het restaurant, en wensen hem een veilig verlof.
Eerst zwemmen en dan eten in een restaurantje in de buurt.
Het is 22u30 als we in bed liggen, het is snikheet...hopelijk doet de airco zijn werk.
Wekker om 7u15

Zaterdag 21 maart

Na 2 schitterende hotels is dit iets minder, nietemin hebben we alles wat we nodig hebben: zwembad, douche, airco, balkonnetje en een bed. Het bed is smaller dan we gewoon zijn en het is zeer warm als we op de kamer komen. Desalnietemin slapen we redelijk goed. Na het ontbijt met lekker watermeloensap worden we om 9u afgehaald met een grote tuktuk voor onze groep van 9. Tot onze verbazing is ook Maha daar terug. Hij wil nog een dag met ons optrekken! We vertrekken naar de Wat Pha Lat of de verborgen tempel. Zeer mooi gelegen midden een prachtig bamboebos. Zeer oude boeddha beelden, mooie pagodes, prachtige beeldjes en mooi uitzicht op Chian Mai. Spijtig dat het wat mistig is. We vertrekken na een goed uur naar de volgende tempel. Op een uur rijden komen we aan de Phra Borommathat Doi Suthep. Prachtig gelegen op een heuvel, te bereiken via een trap (meer dan 300 trappen) of via een kabeltrammetje. Wij nemen natuurlijk het laatste. De tempels zijn met bladgoud versierd. Verschillende monniken geven zegeningen en mannen krijgen een wit armbandje omgebonden, de vrouwen krijgen het koordje in hun hand. Monniken mogen geen vrouwen aanraken; als ze het wel doen moeten ze een week in afzondering leven. Hier zijn wel veel toeristen en het is er druk. Het is bloedheet en de vloer is zeer warm onder onze blote voeten. 11u15 komt de tuktuk ons terug ophalen om naar een vlindertuin te gaan waar we ook kunnen lunchen. Het is wel een uur rijden en soms toch wel vrij veel klimmen, pittig wagentje.
De lunch gaat door in een echte vreetschuur, vrij groot, vol met toeristen en een buffet om aan te schuiven. Het eten is niet slecht, maar we zijn de drukte niet meer gewoon. Na het eten nog even naar de vlindertuin en orchideëen en terug naar het hotel. (Onderweg meten we 43°) We gaan eerst nog naar een 7 eleven winkel om water en eten voor morgen op de nachttrein. Nu nog een plons in het zwembad en daarna een dutje.
Straks om 18u15 afgesproken voor het aperitief, we hebben nog vodka, gin, fruitsap en schweppes, nog wat chips en salami....moet allemaal op tegen morgen...
Straks gaan we terug op de markt streetfood eten en daarna om 21u30 naar de Ladyboys show.

Heidi en ik eten krab, die we zelf uitkiezen in een aquarium. 10 minuten later wordt ze opgediend. Whow...zeer lekker. Anne eet pannenkoeken.
Het ladyboy cabaret is vlak om de hoek. Maha heeft voor mooie plaatsen gezorgd vooraan. Als bedanking kopen we ook voor hem een ticket wat hij in dank aanvaardt. We krijgen een drankje en popcorn.
Leuke show met veel pluimen en pailletten en bling bling. We zingen en wuiven mee.
De volledige show duurt anderhalfuur met kleine pauze middenin. Na de show is er een fotoshoot met de artisten. Leuk!
De tuktuk staat al klaar om ons naar het hotel te brengen. Het is iets na middernacht als we op de kamer zijn.

Zondag 22 maart

Zeer goed geslapen. We hebben pas afgesproken om 9u30 maar bijna iedereen is al vrij vroeg aan het ontbijt. We bezoeken eerst de tempel die vlak aan het hotel ligt. Vrij groot complex met een oud en nieuw gedeelte. Kleurrijke orchideëen, prachtige lotusbloemen en bloeiende bomen versieren het geheel. Er zijn gongen die niet met een stok maar al wrijvend met de handen diepe, volle klanken produceren.
Het is al zeer warm als we rond 11u terug naar het hotel gaan. Rap nog even douchen, koffers terug pakken want om 12u moet de kamer vrij zijn.
We gaan met 5 iets drinken in een mooie tuin van een hotel, de anderen gaan voor een voetmassage. Om 13u spreken we af om iets te gaan eten. Daarna gaan wij mer Gratienne voor een 60 minuten durende massage; Anne de voeten, ik nek en rug. We worden hartelijk ontvangen en we krijgen een drankje, vochtige doek voor de handen en een voetwassing. Ik krijg een Thaise broek en bloes...massage gebeurt droog met kleren.
Doet wel deugd...ook hoofd, benen en armen krijgen een beurt. We betalen voor ons 2 20€.
Terug naar het hotel, want om 16u worden we afgehaald met busjes om ons naar het station te brengen.
Om 17u mogen we al op de trein en om 18u20 vertrekt hij. Er zijn stapelbedden aan beide kanten en we krijgen een flesje water. Alles is zeer proper, wat een verschil met de nachttrein in Egypte. Onze wagon zit vrij vol. We eten ons meegebracht eten op en om 19u30 worden de bedden al opgemaakt. Er zit niet anders op dan maar te gaan slapen. Er zijn 3 propere toiletten aan het einde van de wagon en 2 lavabo's. Het is vrij fris en de meesten hebben trui en lange broek aangetrokken; ik blijf in short.
Er zijn gordijntjes, maar ik laat het open om geen opgesloten gevoel te hebben. We slapen af en toe.


Maandag 23 maart

Om 5 uur is iedereen wakker. We moeten er af in Ayuthaya om 5u25....7 minuten vertraging. De treinconducteur helpt met de bagage en alles gaat zeer vlot. De warmte overvalt ons! Buiten staan al 2 busjes klaar om ons naar het hotel te brengen op ongeveer 2 uur rijden. Zeer goed georganiseerd. We slapen nog wat onderweg en om 8u15 zijn we op onze bestemming.
Leuk hotelletje met huisjes rond een zwembad. Om 8u30 zitten we er al in.....zalige afkoeling.
Om 14u30 worden we afgehaald voor een bezoek aan een grottempel en bij zonsondergang een vleermuisgrot.
We lezen hier momenteel verontrustend nieuws, door gebrek aan diesel en kerosine zijn de eilanden ( waar we overmorgen naartoe gaan) verlaten. Boten varen er bijna niet....fingers crossed. Ook meer en meer vluchten vanuit Thailand worden er gecanceled. We zien wel......misschien wordt het wel een verlengde vakantie!

De gids is super! Hij weet veel en kent zelfs een paar woorden Nederlands.
We gaan eerst naar een kleine waterval waarin men kan zwemmen. Maar we zien dat niet echt zitten en hij neemt ons mee op een kleine zoektocht naar spinnen en insecten. Hij ziet veel en is zeer enthousiast. Daarna neemt hij ons mee naar een grottempel waar ook vleermuizen zitten. Een diepe steile trap gaat naar beneden en daar zijn inderdaad boeddhabeelden te zien. We moeten maskers aandoen voor de geur van de vleermuizenkak. We lopen letterlijk op hun uitwerpselen...een donkere, vochtige drab. Deze wordt gebruikt als grondverbeteraar, make-up en in China zelfs voor buskruit.
We zien de Afzelia boom met zaaddozen. De zaden kan men door wrijving opwarmen en dan op een insectenbeet houden om de jeuk te verminderen.
Hij toont ons ook mierennesten die in opgevouwen bladeren in de boom hangen en de mierspin die werkelijk op een mier lijkt en zo in het nest kan binnendringen om te fourageren.
We rijden naar een tempel hoger op de berg voor een mooi panoramisch zicht.
Volgende stop is de vleermuizengrot waar bij zonsondergang een 2 miljoen beestjes uitvliegen...spectaculair! Men hoort ze fladderen en piepen en een lange uitgerekte sliert komt naar buiten gevlogen. Roofvogels vliegen rond om hun avondeten te vangen. De gids vertelt dat ze elke avond het gewicht van 3 olifanten opeten. Iets na middernacht komen ze weer naar huis om hun zelfde plaatsje in de grot op te zoeken.
Het is 20u als we terug in het hotel zijn. Blij dat we de lange broek en gesloten schoenen kunnen uitdoen. We eten allemaal iets kleins, maar vooral de frisse pint(en) smaken.
Nu nog een frisse douche en proberen te slapen...het is zeer warm op de kamer en de airco doet het niet echt.
Wekker om 7u30

Dinsdag 24 maart

Slecht geslapen, veel te warm! Na een douche, een lekker ontbijtje en het vooruitzicht veel beestjes te zien vandaag zijn we weer fit. We worden kwart voor acht afgehaald en een half uurtje later komt de gids erbij. Het is een vrouw, Tina, en ze spreekt een beetje Nederlands.
We rijden eerst wat rond op zoek naar....mooi gekleurde neushoornvogels. Whow...er zijn er verschillende die overvliegen, in de bomen...mooi begin. Vrouwtjes en mannetjes zien er hetzelfde uit, enig verschil is: mannetje heeft rode of zwarte ogen..vrouwtje witte. Ze blijven voor het leven bij elkaar.
Iets verder zien we gibbons in de bomen slingeren, een zwarte en een witte.
We horen ze lawaai maken (kan tot 100 decibel gaan).
We rijden verder tot aan de Heo Suwat waterval. Er zijn bijna 100 trappen naar beneden, enkel Piet en Monik zijn dapper genoeg. Wij doen een paar treden tot we zicht hebben op de waterval. Zij gaan tot beneden. Het is ondertussen al weer goed warm aan het worden.
Nu volgt een mooie, gelukkig niet zo moeilijke wandeling in de jungle. Tina wijst ons op wilde gemberbloemen, een krokodilboom, een zeer mooie hagedis met kuif ( trekt op kameleon maar verandert niet van kleur), een heel giftige groene slang, een vrij lange smalle gele slang hoog boven ons...enz...
We zijn net terug aan de auto als de eerste druppels vallen, iets later als we binnen zitten om te lunchen breekt de hemel open. Het stopt even snel als het begonnen is.
We zien 2 stekelvarkens ronddwalen op de parking, wat volgens Tina, heel ongewoon is.
Later gaan we op olifantenjacht....er komt bericht binnen dat er gespot zijn...er ligt verse kak langst de baan...we rijden zo snel we kunnen, maar, we zijn net te laat. Balen....
Maar geen nood, ze trekken waarschijnlijk verder door het bos, we kunnen ze nog zien als ze de baan oversteken....we wachten...meer mensen komen toe...het zou een vrij grote familie zijn.....de chauffeur zet aan om op een andere plaats te wachten. Plots krijgen ze bericht dat ze toch op de vorige plaats oversteken.....TE LAAT! Weer balen....we proberen het nogmaals op een andere plek en horen het gekraak en breken van takken en plots zien we beweging tussen de bomen.... we zien een slurf, een staart, een stuk kont...en.... that's it folks, the end.
Om 17u45 terug in het hotel en om 17u50 lig ik al in het zwembad, jongens wat doet dit deugd. Heidi en Hilde volgen snel.
Het meisje van het hotel heeft ons intussen laten weten dat de airco hersteld is en inderdaad, zalig fris op de kamer. We spreken af om 18u30 voor het aperitief. Een Mai tai voor Anne en voor mij een vrij pittige ( hot) Bloody Mary.
Even slecht nieuws voor Piet en Claudette...ze kunnen waarschijnlijk morgen niet mee naar het eiland, deze vlucht zou ook geannuleerd zijn. Na een telefoontje naar Nederland blijkt het voorlopig opgelost te zijn, ze kunnen mee, algemene opluchting. Ze moeten wel zelf nog voor het terugticket zorgen....we hebben daar 3 dagen de tijd voor, dat komt wel in orde.
Na het eten blijven we nog wat na babbelen en om 22u gaan wij slapen.
Ik lig al in bed een beetje te schrijven aan dit verslag...Anne komt ook in bed en....een vreselijke gil van haar....er kruipt een rat, ja EEN RAT, van onder haar hoofdkussen! Het is hier wel een eco lodge, puur natuur, maar een rat? We zetten vlug de deur open en ik loop naar de receptie....ze vinden het grappig....2 mensen komen mee, geven de kamer een grondige inspectie en jagen de rat buiten met een stok....ze hebben ook een vuilblik mee....arm beestje.
Het zou ons weer moeten overkomen..
Uiteindelijk vallen we toch in slaap.
Wekker om 6u15

Woensdag 25 maart

Ondanks de niet zo leuke ratervaring zalig geslapen. Ontbijtje buiten met zicht op zwembad. Om 7u30 staan de busjes al klaar, vandaag is een reisdag, we gaan naar het eiland Koh Samui. Een goede 2 uur rijden naar de luchthaven. Hier vinden we de anderen niet, wij zijn aan de verkeerde terminal afgezet, maar uiteindelijk kunnen we allemaal samen inchecken. We kopen iets te eten voor de lunch want om 12u40 vliegen we op anderhalf uur naar Surat Thani en krijgen geen eten aan boord. Er staan terug busjes klaar om ons op een goed uur naar de ferry te brengen. Om 16u vertrekken we met de boot naar onze exotische bestemming. Alles verloopt vlotjes...gelukkig!
Daar worden we terug afgehaald om naar ons luxe resort te gaan.
Rond 18u30 zijn we in het cocopalm beach resort. We worden met golfkarretjes naar ons huisje gebracht. 10 minuten later zitten we in het zwembad!
Na de aperitief eten we buiten met zicht op zee.....zalig.
Om 22u30 zitten we in bed.
GEEN wekker morgen, vanaf nu nog enkel genieten

Donderdag 26 maart

Ben al om 7u klaarwakker, zeer goed geslapen. Anne slaapt nog en na een douche wandel ik naar het strand. De zon geeft al veel warmte. We gaan rond 8u15 samen ontbijten. Anne voelt zich niet zo goed...keelpijn, hoofdpijn en kruipt met een paracetamolleke weer in bed. Ik blijf met de rest lang ontbijten. Rond 11u voelt Anne zich beter en komt mee zwemmen in de zee. Zalig warm water, wel vrij zout. We genieten! Daarna nog even het zwembad in en het is al tijd voor " happy hour" . De mango smoothy met verse mango is zeer lekker. Het wordt echt een luie dag.
Wij eten een slaatje en nadien even afkoelen op de kamer met airco volle bak.
We gaan samen met een paar op verkenning in het dorpje, maar er valt echt niets te beleven. Een paar restaurantjes en massagesalons. De zon brandt en wij keren terug naar het zwembad. ..zwemmen, slapen, drinken, zwemmen.....zoals ik al zei...luie dag!
We spreken af om 18u voor den aperitief..sex on the beach voor mij, full moon voor Anne, en het smaakt.
We blijven terug daar eten, steamed seabass met chili-lime voor mij en kip zoetzuur voor Anne. Heerlijk lekker! We drinken er een flesje witte wijn bij.
Om 21u30 naar de kamer want morgen moet ik vroeg opstaan. Ik ga samen met Monik, Chris en Hilde snorkelen.
Wekker om 6u30

Vrijdag 27 maart

Wij staan om tien voor acht klaar om opgehaald te worden. Om kwart na acht staan we er nog..ze zijn ons vergeten! Na wat over en weer gebel via de receptie komt er om 8u35 ons toch iemand ophalen. Een volgeladen boot ligt op ons te wachten. We moeten onze sandalen achterlaten en op blote voeten door het water naar de boot gaan. Full speed varen we richting een eilandje waar de roze dolfijnen zijn. En inderdaad, na een tijdje springen de eersten al uit het water. (De jongen worden grijs geboren, de roze kleur komt door littekenweefsel en doorbloeding net onder de huid. Oudere mannetjes zijn dus het rozigst.)
Mooi om te zien, maar bijna onmogelijk om op foto vast te leggen.
We stoppen nog op een tweede plaats om een andere groep te bewonderen.
Na terug een half uurtje varen komen we aan op pig island. Zeer toeristisch maar prachtig gelegen. Er zijn een paar strandbars, en er lopen varkens rond, ik denk Vietnamese hangbuikvarkens.
Hilde en ik drinken er een zeer lekkere limeshake, Chris een ananasshake en Monik een mangoshake. Na een klein uur vertrekken we naar een plaats waar een klein koraalrif is om te snorkelen. Hilde en ik hebben gelukkig onze eigen snorkel bij want er zijn er niet genoeg voor iedereen. Met Tshirt en short en kuiten en nek goed ingesmeerd met factor 50 springen we in het water. We zien verschillende soorten vissen, maar het koraalrif is niet veel soeps. Het water is zalig en we blijven maar zoeken naar iets interessants...en we zien de staart van een pijlstaartrog tussen het koraal. Verder niets speciaals. Na 45 minuten komen we terug uit het water. Na nog een kort stukje varen terug op de plaats waar we vertrokken zijn en krijgen we een buffetlunch aangeboden. Het smaakt, van al dat zwemmen heb ik honger gekregen.
Om 15u zijn we terug in het cocopalm beach resort. De anderen liggen allemaal aan het zwembad en wij vertellen uitgebreid onze avonturen.
Na een drankje en een plons gaan we naar de kamer om wat af te koelen en te douchen. Om 17u krijgen we een gratis shuttle om ons naar Fishermansvillage te brengen voor de avondmarkt. De markt zelf heeft niet veel te bieden, we zoeken een restaurantje maar vinden niet echt iets naar onze zin. We beslissen dan maar om een cocktail te gaan drinken en iets te eten van de streetfoodkraampjes. De cocktails smaken....het eten is zalig....ik eet geroosterde octopuspoot, crunchy buikspek en een geroosterde maiskolf, Anne neemt volgens haar de beste ribbetjes ooit en een pannenkoek mango-chocolade. We betalen voor alles toch zeker € 14...belachelijk weinig. De cocktails kosten hiet € 2.7....dus we laten ons gaan. Er is een live bandje en sommigen beginnen te dansen....er worden grote kruiken mojito besteld met zeer lange rietjes en penisrietjes....er wordt veel gelachen en gedronken en sommigen beginnen toch een beetje.....Gelukkig kunnen we met een taxi naar huis en we helpen er een paar de trapjes op naar hun kamer....zware avond dus!
Morgen mogen we uitslapen....

Zaterdag 28 maart

We slapen uit en gaan pas om 8u30 ontbijten. Gelukkig heeft niemand "haarpijn" na de uitspattingen van gisteren.
Wij gaan naar een kleedjeswinkel, op een 15 minuten wandelen, de rest blijft al aan het zwembad liggen. Het is al terug goed warm, de zon doet hier haar best.
Ik koop 2 zomer/strandkleedjes voor € 12.
Stoppen nog even in een winkeltje waar ik wat kruiden koop.
Zodra we terug zijn nemen ook wij onmiddelijk een plons in het zwembad om af te koelen. Nooit gedacht dat ook wij nu kunnen genieten van de zon, zwembad, zee, en zalg nietsdoen.
Misschien kunnen we dit wel gewoon worden. Ik zal in ieder geval het zwembad missen....het is hier zalig zwemmen onder de palmbomen het geruis van de golven, kwetterende vogeltjes, zalig zacht briesje...wat rustgevend!
Om 17u vertrekken we terug met een shuttlebusje van het resort naar de fishermensvillage. Vandaag is er geen markt en het is er zeer stilletjes. We zoeken een restaurantje en vinden er eentje met een rooftopbar...en het toppunt is dat het er nu Happy hour is. We moeten dus niet twijfelen. Het uitzicht op de baai van Thailand is prachtig. GENIETEN!
Piet heeft een speech voorbereid voor Monik en de groep heeft een mooi zilveren hangertje gekocht om haar te bedanken voor het werk dat ze gedaan heeft om deze mooie reis waar te maken.
We gaan een verdieping lager waar er al een tafel voor ons gedekt is.
We nemen allemaal, behalve Claudette, het seafood menu met wijn. Voor onze laatste avond mag het iets meer zijn.
Het begint goed met een coquille op een bedje van een pommelosalade met een glaasje witte wijn.
Daarna volgt een gevulde ananas met gebakken rijst, groenten met een aardappel in de pel en een zeebaarsfilet, en nog een grote schotel waarop 2 halve kreeften, een softshell krab, een vrij grote pijlinktvis en 4 grote gamba's liggen,
per 2 personen.
De rijst, zeebaars en de gamba's zijn zeer lekker. Spijtig genoeg is de inktvis taai en heeft de kreeft niet echt smaak ( waarschijnlijk enkel in water gekookt) en is de krab gefrituurd en zeer vettig.
Al bij al smaakt het toch met de nodige sausjes erbij.
Het dessert van mango en sticky rice met ijs is dan weer zeer lekker. We krijgen er nog een glaasje sprakelende rose bij.
We nemen terug een taxi en om 22u30 zijn we op de kamer.
Laatste nacht en geen wekker

Zondag 29 maart

Pas om 8u30 gaan ontbijten. Heerlijk nog een laatste ochtend genieten van de vele tinten groen-blauwe zee, de schittering van de zon, het lekkere buffet en het zalig buiten zitten. Straks om 12u moeten de kamers vrij zijn....wij hebben bijbetaald tot 16u...maar eerst nog een plons in het zwembad en lekker niets doen. De tijd gaat snel....plots is het al happy hour en drinken we allemaal nog een cocktail. Heidi, Chris en Monik gaan nog voor een massage. Wij eten een kleinigheid en gaan dan naar de kamer nog even in de koelte liggen, want het wordt een lange dag.
We herschikken de koffers en na de douche is het tijd om naar de receptie te gaan. Een lange broek, reiskousen en gesloten schoenen geven ons nog meer het gevoel dat het voorbij is en we terug moeten naar het gewone leven.
Om 15u30 worden we afgehaald om naar de luchthaven te rijden, waar we na een uurtje aankomen. Na verschillende controles kunnen we inchecken en mijn bagage verschijnt op een scherm....ik moet mee voor onderzoek. 3 niet zo vriendelijke vrouwelijke douaniers doorzoeken mijn bagage en er blijkt een aansteker in mijn toiletzak te zitten...oei,oei,oei. Ik moet blijven zitten en er wordt getelefoneerd, en terug gebeld en nogmaals getelefoneerd....en uiteindelijk mag ik toch zonder verdere gevolgen het " ondervragingskamertje" verlaten. Niet zo'n leuke ervaring....dacht op een bepaald moment echt dat ik handboeien ging krijgen, nu ja, was ook eens een andere ervaring geweest.
De luchthaven zelf is vrij klein en heel gezellig. Buiten tussen bomen en planten zijn allerlei winkeltjes en cafeetjes. We drinken nog een laatste Chang en gaan naar de vertrekhal. Piet en Claudette hebben een andere vlucht een twintigtal minuten na ons. Om de 10 minuten vertrekt er een vlucht naar Bangkok in vrij kleine vliegtuigjes.
In de grote luchthaven van Bangkok terug veel controles...wat opvalt is dat het hier overal zeer proper is, de vloeren blinken en overal wordt gepoetst. We drinken en/of eten nog iets samen in een klein zaakje.
En om00.05 hebben we de lange vlucht naar huis.
Verrassing als we plots Sergio Herman zien aanschuiven aan de business line.
12 uur vliegen...slaapwel

Maandag 30 maart

We zitten bijna allemaal dicht bij elkaar op rijen 39, 40 en 41. Anne slaapt bijna de ganse nacht, ik af en aan...kijk nog een film en in feite zijn de uren vrij snel gevlogen...om 7.05 Belgische tijd ( 00.05 Thaise tijd) landen we in Zaventem. De valiezen komen al snel van de band en we nemen afscheid van Monik en Gratienne die terug met de bus naar Antwerpen gaan.
De rest wordt terug afgehaald door hetzelfde busje als op de heenreis, we zijn enkel met 2 meer wat toch wat problemen geeft om alle bagage mee te krijgen. Eerst zetten we Chris, Hilde, Piet en Claudette af in Merelbeke, dan Heidi in Destelbergen en ten slotte om 9u30 ons in Mariakerke.
We zijn terug thuis.
Ik doe boodschappen, de eerste was zit in, Anna de buurvrouw brengt onze planten terug.....we zijn echt terug thuis.....terug naar de dagelijkse bezigheden.
Het was een mooie, leuke, lekkere, gezellige reis vol ontdekkingen, avonturen en nieuwe ervaringen. Leuk om met zo'n groep vrienden dit te kunnen delen....blij dat de 2 nieuwkomers niet nieuw meer zijn maar volledig deel uitmaken van ons groepje....bedankt allemaal voor de vriendschap en gezelligheid, bedankt Monik, voor de organisatie.

Bedankt iedereen voor de vele berichtjes...ook voor mij leuk om lezen....tot de volgende

Egypte rondreis

Dag lieve vrienden en volgers,

Verrassing! Jawel.....we trekken er terug op uit😁😁 Volgende week zaterdag vliegen we naar Caïro. Heidi is ook terug van de partij en Katelijne, een vriendin van haar, gaat ook mee. Wij kijken er al naar uit om jullie mee te nemen in ons Egyptisch avontuur, waar musea, woestijn, kamelen, pyramides, tempels en pharao's centraal staan.

Tot zaterdag in Schiphol🤗🤗

Zaterdag 25 oktober

Wekker om 7u30....het is zover! Om 10u15 worden we met de taxi afgehaald. Bagage staat klaar, poes is op hotel en sleutel bij de buren afgegeven. We zijn er klaar voor. We zijn al om 10u35 in het station en Katelijn is er al. Iets later ariveert Heidi en om 11u03 nemen we de trein naar Brussel Zuid. Hier hebben we 20 minuten voor de volgende trein naar Schiphol. Op perron 6 wordt plots aangekondigd dat we naar perron 10 moeten....de trein staat al klaar en we vinden onmiddelijk een leuke plaats voor 4 met tafel. Bagagerek is naast ons. We eten al tetterend onze meegebrachte boterhammetjes op en om 13u48 zijn we in Schiphol. Het is er zeer kalm! Hun vakantieperiode was vorige week. Het inchecken gaat vlotjes, securety iets minder vlot, mijn bagage wordt er vantussen genomen. " Er zijn nog 10 wachtenden voor u.." Het lijkt een eeuwigheid te duren voor ze mijn bagage onder de loep nemen....geen probleem gevonden en ik mag door. OEF! We drinken een koffietje en zitten ruim op tijd aan de gate. We vliegen om 17u50 naar Parijs. De vlucht heeft 15 minuten vertraging maar we landen toch mooi op tijd.

We hebben nog de tijd voor een koffietje. We zouden om 20u10 vliegen naar Caïro, maar de vlucht is vertraagd tot 21u10 en later nog eens tot 21u40. We stijgen uiteindelijk op om 21u55. We slapen af en aan, krijgen om 23u nog een warme maaltijd en om 3u25 landen we in Caïro. We zijn steendood! Eerst nog een visum krijgen, controle, stempel, bagage afhalen en de bus op. Na een half uurtje zijn we aan ons hotel en om 5uur liggen we in bed. Hopelijk kunnen we slapen.

Zondag 26 oktober

Tring, tring...wekker om 8u30! Slecht geslapen, veel te warm en veel lawaai, we zijn steendood. We hebben normaal gezien een vrije dag maar de gids stelde voor om voor 20€ pp de bus en chauffeur te boeken en naar het oude Egyptische museum te gaan. (Het nieuwe gaat pas op 1 november open) een Koptische kerk te bezoeken en een wandeling in de Islamitische wijk te doen. Iedereen is akkoord, we kunnen moeilijk een ganse dag slapen, alhoewel dat momenteel zeer aantrekkelijk lijkt. Om 10u30 vertrekken we naar het museum. Niet te veel volk, heel mooi gebouw. De rij is niet te lang om een ticket te bemachtigen en er moet met kaart betaald worden. Onze gids is een enthousiaste veertiger die perfect nederlans spreekt. Hij weet heel veel over de Egyptische oudheid en wil dan ook zoveel mogelijk vertellen. Zalen vol beelden van pharaos, in dit leven met linkervoet vooruit, in het hiernamaals met gesloten benen en gekrulde baard. Zeer indrukwekkend allemaal. Ongelooflijk dat de meeste beelden rond de 4000 jaar oud zijn. Ondanks het feit dat we steendood zijn kunnen we toch enorm genieten. Rond half twee gaan we iets drinken en dan met de bus naar een restaurant waar een buffet staat te wachten. Het is al vrij warm.Na een toch wel lekkere maaltijd vertrekken we naar de Koptische wijk. De Kopten zijn Egyptische Christenen die zich afgescheurd hebben van de kerk van Rome. We bezoeken een kerk met mooie mozaïken

Binnen is het heel druk, we horen gidsen uitleg geven in verschillende talen. Mooi houten inlegwerk en veel mozaïeken. De kerk werd gebouwd op de zuilen van een vroeger Romeins fort en hangt dus deels in het ijle. Ze wordt dan ook de hangende kerk genoemd. Terug naar de bus, we kunnen terug 20 minuten genieten van de airco. Volgende stop is de Islamitische wijk. We wandelen door een soort doolhof van winkeltjes. Het is er vrij vuil, stoffig en armoedig. De mensen zelf zijn zeer vriendelijk. Van de vooroordelen die we hadden en geruchten die we gehoord hebben over lastigvallen en bedelen is geen sprake. Zeer fotogenieke buurt. We stoppen aan de Sultan-Al-Ghuri moskee uit de 15de eeuw. Interieur is niet zo indrukwekkend. Het is er verschrikkelijk warm met onze sjaal en we lopen terug naar buiten. Een paar van de groep hebben nog de moed om op het dak te klimmen om een overzicht van de wijk te zien. Sommige klimmen zelfs helemaal omhoog in de minaret. Het wordt tijd dat we naar het hotel terugkeren, het tekort aan slaap laat zich voelen. Na een verfrissende douche gaan we iets kleins eten in een klein restaurantje naast de deur. Een Sakara biertje laat zich smaken met een lekkere tajine. Om 21u liggen we in bed, eindelijk!

Maandag 27 oktober

Wekker om 7u. Na het ontbijt vertrekken we richting Gizeh waar we de drie meest bekende pyramides en de sfinx zullen zien. Whow...dat is iets waar we meer dan 50 jaar geleden over geleerd hebben op school. Laatste van de originele wereldwonderen. Het is er heel druk! Er is een indrukwekkende inkomsthal en security check. Er zijn shuttelbusjes die de toeristen vervoeren naar de verschillende bezienswaardigheden. Wij beginnen op het einde bij de Sfinx. Hij ligt indrukwekkend mooi als teken van macht aan de voet van de pyramide, kijkend naar het oosten waar de zon opkomt. Het lichaam van een leeuw met het gezicht van de koning. We krijgen van Ahmet ( onze gids) een schitterende uitleg over hoe de kist tot aan de pyramide toekomt. Eerst met de boot tot aan een tempel waar het gebalsemd werd, dan verder omhoog naar de offertempel en dan naar zijn laatste rustplaats. De boot is later teruggevonden, ingegraven achter de pyramide. Terug met de shuttel naar de volgende pyramide waar we te voet rondlopen. Het is warm, de zon brandt. Gelukkig is er een windje dat toch wat verkoeling brengt. Het is 13u30 als we vertrekken op weg naar een restaurant waar we rond twee uur aankomen. Op een zeer afgelegen plek worden we hartelijk ontvangen. 2 vrouwen zitten er vers brood te bakken. Binnen staan allerlei hapjes op tafel. Heel lekkere pittige aubergine, gevulde koolrolletjes, falafel, iets kaasachtigs, tahini, het versgebakken brood en gepekelde groenten. We krijgen er een lemon en mint drankje, ze brengen cola en alcoholvrij bier. Daarna komt een grillvuurtje op tafel met kip en soort worstjes, ovengebakken aardappelen in tomatensaus. Allemaal zeer lekker. Als afsluiter een banaantje en een muntthee. En dan komt de rekening...alles wordt apart gerekend...we betalen meer dan gisteren middageten en avondeten samen. Nou ja, in feite nog heel goedkoop naar onze normen en het was zeer lekker. We rijden nog een uurtje verder naar Saqqara waar we de eerste stenen trappyramide van koning Djoser gaan bekijken. In de 1ste en tweede dynastie werden de koningen onder de grond begraven. In de derde dynastie werden trappyramides gebouwd in tichelsteen ( klei met stro), zij hebben de tijd niet doorstaan. Maar koning Djoser wou een stenen pyramide die niet zou vergaan en die kwam er in 7 trappen. Indrukwekkend! We rijden ook nog langs de pyramide van koning Titi en die kunnen we zelfs binnengaan. Whow...avontuurlijk. we beginnen met een vrij steile trap naar beneden van 20 meter. Dan moeten we gebukt nog eens 20 meter door een smalle tunnel tot de plaats waar hij begraven is. De wanden zijn volledig beschreven met hyrogliefen. Een mooie, interessante ervaring! We gaan daarna naar de tombe van een hogere dienaar van Titi aan de overkant. De muurtekeningen zijn fantastisch. Kamer na kamer zien we prachtige tekeningen. Vooral in de laatste kamer staan we vol verwondering te kijken, alle tekeningen zijn nog volledig intact en ingekleurd.
De ene foto na de andere wordt genomen, ieder prentje, ieder hoekje is zo mooi. Met heel veel indrukken verlaten we de site en rijden terug naar het hotel in Caïro. Het eerste wat we doen is in het restaurantje ernaast een grote frisse pint drinken mmmmm. Dan pas gaan we douchen en bagage maken want morgentrekken we verder het land in. We spreken af om 19u30 om te eten en ik neem een linzensoepje met croutons en Anne een croque. ( door de warmte hebben we niet zoveel honger) we drinken nog een citroen muntesapje en om 21u gaan we naar de kamer. Wekker om 6u45!
De groep valt best mee, er zijn 17 Nederlanders en 5 Belgen ( wij en nog 1 man) We zijn een zeer gemixte groep qua leeftijd en samenstelling. De oudste is Bram en is 84, er zijn 2 vader dochter combinaties, 2 buurvrouwen, Sjon een allleenstaande truckchauffeur die al 20 maal naar Egypte is geweest, een koppel met 21 jarige zoon en dan een paar gewone koppels. Er is met iedereen een goed contact.


Dinsdag 28 october

Goed geslapen, enkel om 24u wakker geworden door luide muziek maar daarna weer onmiddelijk in slaap gevallen. We zijn moe, het zijn lange dagen en de warmte maakt het lastiger. Zouden we een dagje ouder aan het worden zijn? Bagage aan de deur, ontbijt om 7u30 en om 8u zijn we terug op stap. (Gisteren konden we een lunchpakket bestellen, wat we ook gedaan hebben want we rijden door de woestijn en kleine dorpjes waar er geen mogelijkheid is om te eten.) Lunchpakketten liggen klaar aan de receptie. We krijgen een grotere bus die we de rest van de reis hebben. We kunnen apart zitten wat wat meer ruimte geeft. Er komt ook een gewapende politieman mee op de bus. Op een uur rijden komen we in Dashour waar we 2 pyramides zien. Koning Senefru wilde geen trappyramide meer maar een echte pyramide. Tijdens de bouw zag de ingenieur dat de wanden te stijl waren en dat ze daardoor te hoog ging worden en te zwaar met het risico dat ze ging verzakken. Hij probeerde zijn fout recht te zetten door er een knik in te geven en ze zo minder hoog te maken. Deze knikpyramide van Dashour is dan ook de enige in zijn soort. Iets verder werd dan de eerste echte pyramide gebouwd waar Senefru uiteindelijk begraven is. De knikpyramide is altijd leeg gebleven. Er is een mogelijkheid on erin te gaan maar wij passen en wandelen er rond. We krijgen gezelschap van een vrij zwaar gewapende politieman.
Nu nog even naar de knikpyramide voor een paar foto's. Terug de bus in en we rijden ongeveer twee uur door een groene vallei waar veel fruit en groenten wordt gekweekt. We passeren kleine dorpjes en rijden langs hobbelige smalle stoffige baantjes. We krijgen uitleg over hoe de palmbomen gesnoeid worden. De bladeren worden verwijderd en worden geplet tot vulling voor stoelen en banken. De takken zelf worden gepeld en gebruikt als een soort leer voor meubels. Van de sisal die in de bomen groeit worden touwen gemaakt.
We arriveren uiteindelijk aan de zwarte pyramide of de Hawara pyramide. Er is bijna niemand, en ze blijkt niet zoveel bezocht door toeristen. Het is de enige tichelsteen pyramide die nog in goede staat is. We wandelen er rond in de brandende zon. Bij terugkomst wordt ons een vers gebrouwen thee aangeboden die met vrij veel suiker niet slecht is. Na een laatste plaspauze is het nog 3 uur rijden naar El Minya waar we overnachten. Onderweg moeten we wachten op politie excorte die ons voor ons "eigen veiligheid" zal begeleiden. We ariveren na verschillende politie wissels om 17u30 in het hotel. Vrij mooi hotel, we krijgen kamer 202 . Mooie ruime kamer, uitzicht op het station, grote badkamer.Zalige douche.
Als we in het restaurant komen horen we wat een chaos het geweest is met de verdeling van de kamers. Wij hebben dus veel geluk gehad. We bestellen een drankje ( alles non alcoholisch) en wachten...en wachten...een half uur later worden we aan tafel verwacht en de kelner is verrast dat wij het drankje vroeger wilden ??? De verdeling van het eten ( wat we op voorhand moesten kiezen) verloopt ook wat chaotisch, maar uiteindelijk heeft iedereen eten en het is heerlijk. We krijgen nog een chocolaatje en er worden 2 jarigen in de bloemetjes gezet. Om 21u15 liggen we in bed. Hopelijk kunnen we slapen want er is veel lawaai. We slapen rechtover het station.

Woensdag 29 oktober

Uiteindelijk tussen de tuutende treinen door toch nog redelijk geslapen. Wekker om 5u45, we vertrekken om 7u. Na een lekker ontbijt met verse fruitsla en yoghurt, gekookt eitje, kaas en een soort croissant kunnen we er weer tegenaan. Het is nog vrij fris en we horen het getsjiep van de vogeltjes in de bomen. We krijgen vandaag 2 bewapende agenten mee in de bus. Eentje met holster en pistool, de andere met een Uzi. En dan nog een politiewagen achter de bus! ( wat voelen wij ons veilig) Het is een goed uurtje rijden naar de graven van Beni Hassan. Onderweg passeren we verschillende kleine dorpjes waar de schoolkinderen ons enthousiast toewuiven. Het dagelijkse leven is al volop bezig, bakkers bieden hun versgebakken brood aan, we zien een slager die een pas geslachte koe aan het versnijden is, de klaverboer met paard en kar die de klaver verkoopt voor de geiten en de ezels. Hier komen duidelijk niet zoveel toeristen langs. We rijden kms lang langs een Islamitisch kerkhof dat bestaat uit overkoepelde graven.
Na het kopen van de tickets, (meestal 200 Egyptische pond= 4€) beginnen we aan de klim via een 100 tal trappen naar de rotsen. Vrij heftig, wij stoppen een paar keer onderweg. Aad, wordt onwel onderweg en moet afhaken. De begraafplaatsen zitten achter slot en grendel, maar wanneer de deur opengaat worden we terug in de tijd van de pharaos gekatapulteerd. Whow, adembenemend mooi en uitzonderlijk goed bewaard. De muurschilderingen beelden het dagelijkse leven uit. Wij voelen ons net Indiana Jones!
De graftombes waren voor hoogeplaatste ambtenaren uit de 12e eeuw uit het middenrijk.( Sommige van de tombes zijn kort na Christus bewoond geweest door de Kopten, ze hielden zich daar schuil voor de Romeinen.) Prachtige muurtekening ingekerfd in de cement en dan ingekleurd. We zien verschillende worstelhoudingen, vissers en bakkers en kappers enz.. ook boten en dieren. Er zijn 4 tomben waar we binnenkunnen. Van bovenaf hebben we een mooi zicht op de omgeving. De afdaling terug naar de bus is een heel stuk gemakkelijker. Wat een onherbergzaam landschap. We drinken een muntthee en na een plaspauze rijden we verder naar El Amarna voor een bezoek aan de volgende tombes op een uurtje rijden.
Wij zijn terug de enige bus met toeristen
.( Dit stuk in Egypte wordt momenteel alleen door Djoser gedaan. Vroeger voor de aanslagen in de jaren 90 werd deze omgeving door alle reisorganisaties aangedaan. Pas sinds vorig jaar mogen hier terug toeristen binnen mits politiebescherming.)
Het is weer klimmen om tot de in de rotsen uitgehakte grafkelders te komen. Ze zijn voor de entourage van koning Achnaton. (Achnathon verwijderde alle andere goden behalve Ra ( de zon) en veranderde de naam in Aton. Nefertiti was de vrouw van Achneton en Tutanchanon was zijn zoon.) De muurtekeningen zijn hier op sommige plekken vrij zwaar beschadigd maar toch nog duidelijk te zien. De graven zijn niet volledig afgewerkt omdat na de dood van Achneton alle werken werden stilgelegd en de oude goden werden in eer hersteld.
Het is zeer warm geworden, het is stoffig en we zweten ons te pletter. Als we weer beneden zijn staat er een buffetje klaar. Zoals altijd is er natuurlijk falafel, soort feta, tomaten en komkommer, Egyptische pannenkoek met zwarte melissesiroop. We drinken er een cola bij en betalen 350 pond= 7€ per persoon. Heidi en Katelijne kopen daar een witte katoenen bloes voor 10€ 'tstuk. Na een toiletbezoek vertrekken we voor een 5 uur durende rit naar....uiteindelijk zijn we veel vroeger in hotel Azur in Sohag aan de oevers van de Nijl. Mooie kamer, teras met uitzicht op de Nijl, zalige bedden en goede douche. We moeten zoals op de andere dagen bij aankomst het eten en drank bestellen. Ik neem gevulde duif ( schijnt een Egyptische specialiteit te zijn) en Anne besteld kip.
De kamer is netjes en een verfrissende douche brengt ons terug bij de levenden. De opgevulde duif is zeer lekker en na het eten blijven we nog wat kletsen met een paar reisgenoten. Maar toch rond 21u15 gaat iedereen slapen.

Donderdag 30 oktober

Om 6u35 staan we op en er is een mooie zonsopgang te zien op de Nijl. Het ontbijt is vrij uitgebreid en het smaakt. We worden verwittigd om een picnic te maken om mee te nemen voor onderweg. Er zijn geen restaurants tot aan ons eindbestemming. Stipt om 8uur vertrekken we. Onze politiebegeleiding staat al te wachten. We rijden via een soort autostrade, dan op kleinere baantjes tot we uiteindelijk langs een zandbaantje aan Abydos aankomen. Onderweg zien we het nieuwe Sohag in volle aanbouw. We rijden langs de groententuin van Egypte, er worden hier zeer veel tomaten gekweekt. Er wordt volop een soort maïs geoogst die speciaal voor dieren wordt gekweekt .Na ongeveer 2 uur zijn we aan de tempel van
Ramses II en Seti I. Hij wordt bestempeld als de Heilige tempel omdat het hoofd van Osiris hier werd begraven. Alles zo goed bewaard met levendige kleuren. Dat komt omdat er een droge warmte heerst en ook omdat deze tempel lang afgesloten bleef. We krijgen heel veel uitleg over de geschiedenis van het oude Egypte aan de hand van de vele relíefen die er op de muren zijn aangebracht. Ahmed leeft zich uit en vertelt enthousiast en hij leest moeiteloos de vele hyerogliefen. Zeer interessant maar hij raakt mij kwijt door de vele namen en verbindingen tussen de goden en koning. Wat ik wel nog weet is dat Osiris altijd in het wit ( mummie)wordt afgebeeld met groen of blauwig aangezicht. Isis wordt afgebeeld met stoel ( bevallingsstoel) op het hoofd of met horens van een koe met de zon ertussen. We blijven nog een tijdje ronddwalen door de verschillende zalen. We drinken nog iets in de cafetaria en vertrekken richting Denderah om de tempel van Hator, de min van Horus te bezoeken. Het is ongeveer 2u rijden en ondertussen eten we onze belegde broodjes op. We rijden via een splinternieuwe autostrade dwars door de woestijn. Ondertussen worden we terug ondergedompeld in de geschiedenis van de oude Egyptische Goden. We leren over de geschidenis van Egypte, de overname door de Grieken en de Romeinen. Hoe de Romeinen een 'mamisi' ( kleine tempel) bouwden om te bewijzen dat ze afstammelingen van Horus waren en daardoor het recht hebben op de heerschappij van het land. De Romeinen nemen de oude goden over en laten de grote tempel door Egyptenaren bouwen in hun traditionele bouwstijl. Binnen in de tempel worden we overweldigd door de vele reliëfen en hoge zuilen. Spijtig genoeg is er later heel veel vernieling geweest door de Kopten die de oude goden verstoten hadden om het Christendom aan te nemen. Ahmed blijft maar uitleggen aan de hand van de reliëfen die zich als een stripverhaal laten lezen. Wij blijven maar ooh en aah zeggen, we blijven maar foto's nemen alle kanten opkijkend tot onze nek begint pijn te doen. Het is zeer warm ( 36°) en ook binnen laat de warmte zich voelen. We lopen nog even de tempel rond om een reliëf van Cleopatra te zien ( het enige dat er bestaat) Nu nog een frisse cola in de cafétaria en we vertrekken richting Luxor op 2 uur rijden.

Het hotel oogt chic en ligt aan de Nijl langs de promenade. We liggen allemaal op dezelfde gang 1st verdiep naast het zwembad. Zelfde ritueel als altijd, douche, andere kleertjes en naar de bar. Probleempje...onze kamer sluit niet af. We krijgen na het eten een andere kamer. We zitten allemaal aan 1 lange tafel en het duurt een eeuwigheid voor alle bestellingen opgenomen zijn ( what's new)
Ik krijg als laatste pas om 21u10 mijn eten...gegratineerde canneloni met kip. Veel kip en canneloni is er niet te bespeuren, maar ok, mijn grootste honger is toch al voorbij. Wij gaan eerst langs de balie en we verhuizen een verdieping lager naar een kamer naast het zwembad. Het is er zeer stil en rustig . We mogen straks een uurtje langer slapen want het uur verandert. Wekker toch om 5u45.

Vrijdag 31 oktober.

Zalig geslapen, ondanks het uurtje meer blijft het toch vroeg. Rustig ontbijt en om 7u vertrekken we naar de vallei van de Koningen. We zijn vol verwachting...We worden afgehaald door kleine busjes. Daarna stappen we over op een bootje ( the new Titanic, dat beloofd) om ons naar de overkant van de Nijl te brengen. En daar staat de bus al te wachten om ons tot aan de ingang van de graven te brengen. ( graf mag in feite niet gebruikt worden want voor de oude Egyptenaren was dit hun paleis voor het eeuwige leven) De weg ernaartoe is al indrukwekkend, eerst door smalle straatjes van een dorpje en dat met een grote bus. We zien terug veel huizen beschilderd met een afbeelding van de kaäba ( zwarte steen in Mekka) een vliegtuig of boot ( de manier waarop de bewoner naar Mekka ging), we rijden voorbij de kolos van Achnaton, verder langs resten van oude offertempels. Het is er veel drukker dan de vorige dagen. Er komen hier heel veel toeristen van de cruise schepen. De rest van de weg tot aan de ingang doen we met een golfwagentje. Gelukkig, want het is al zeer warm en de zon laat zich stevig voelen. Je merkt dat het hier toeristischer wordt aan de prijzen. Tot nu toe betaalden we een 250 EP per bezoek, nu 750EP en een extra 700EP voor de tombe van Toutanchamon. Voor die prijs mogen we 3 graven bezoeken en Ahmed wijst ons het graf van Ramses III, King Siptha en Setnakht.
[ ] Ze zijn weer allemaal rijkelijk versierd met talrijke prachtige muurreliëfen. Het is er snikheet binnen en we moeten aanschuiven om tot aan de sarcofaag te komen. Door de uitleg van de gids en door het bezoek aan de vorige plaatsen herkennen we al meer goden en begrijpen we de verhalen al veel beter. Tegen volgende week zijn we echte kenners🤔 De tombe van Toutanchamon is terug mooi versierd en er hangen foto's van de opgravingen
[ ] Het moet een fantastische ervaring geweest zijn voor de Egyptiologen die voor de eerste keer dit ongeschonden graf konden binnengaan. De mummie ligt nog in het graf, het hoofd en de voeten zichtbaar. De gouden sarcofaag en dodenmasker hopen we volgende week in het pas geopende museum in Caïro te zien. Wat een ongelooflijke ervaring weer, de oude geschienislessen uit onze jeugd en kindertijd worden hier tot leven gewekt.
En nu hebben we een drankje in de cafétaria verdiend. Terug met de golfkarretjes naar de autobus en de volgende stop is een bedrijfje met steenkappers. We krijgen er eerst een uitleg over welke soorten steen en hoe ze bewerkt worden. Eens in de winkel worden we meteen overvallen door de verkopers. Ons oog valt meteen op 4 kleine beeldjes. Het zijn in feite potjes met deksel die gebruikt werden ( dan wel een iets grotere maat) om de gedroogde ingewanden ( darmen, longen, lever en maag) in te bewaren. ( het hart werd ook gedroogd maar terug in het lichaam geplaatst). Na wat afdingen en onderhandelen kopen we ze. De volgende stop is de offertempel van Hatshepsut, de enige vrouwelijke Pharao. Indrukwekkend complex met nog weinig oorspronkelijke delen. Zeer zwaar gerestaureerd. We verblijven er niet erg lang want de zon brandt en we smelten langzaam weg. Na dit bezoek is het tijd om te lunchen, meer dan tijd want het is 14u. De lunch wordt ons aangeboden door Djoser.( djoser bestaat 40jaar en hun eerste reizen waren naar Egypte en nu krijgen wij cadeautjes😁) We krijgen een orzosoepje, mixed slaatje, tahini, baba ganouch met brood. Daarna zeer lekkere rijst, aardappelen in tomatensaus, witte bonen in tomatensaus en rundsballetjes in een vrij pittige tomatensaus. We drinker er een plaatselijk fris pintje bij. Ondanks het feit dat ik niet echt honger heb smaakt het toch. Na het eten stappen we in het bootje dat ons weer veilig naar de Oostelijke oever brengt. We gaan onmiddelijk naar de kamer, zwempak aan en......plons....zalig. Onze temperatuur komt weer op normaal niveau. We blijven een tijdje dobberen, wat doet dit deugd. Ons eerste vrij momentje...zaaaaalig. Na de douche en verse kleertjes zijn we herboren, en na een cappucino weer volledig van deze wereld. We zetten ons aan het zwembad en nemen de tijd om bij te schrijven. We hebben om 19u afgesproken met Heidi en Katelijne om een kleinigheid te eten en dan vroeg te gaan slapen, want.....morgen moeten we om 5u10 klaarstaan.....we gaan ballonvaren....ons hartje klopt vol verwachting.

Zaterdag 1 november

Het is vroeg, heel vroeg als de wekker afgaat. Een kattewasje, kleertjes aan en om 5u staan we beneden in de receptie, we zijn de eersten. De rest komt langzaam binnensijpelen, kleine oogjes alom. We zijn met 16 en zijn er klaar voor. Ze zouden ons om 5u10 komen afhalen maar uiteindelijk wordt het 5u30. In gestrekte draf naar het bootje om ons naar de Westelijke oever te brengen. Daar staan kleine busjes klaar en we rijden terug richting vallei van de koningen. We zien al een paar ballonnen de lucht in gaan. Het is een uitgestrekt veld met nog verschillende ballonnen die plat op de grond liggen. Tientallen andere stijgen op, wat een bedrijvigheid, is hier echt Big Business! Wij moeten wachten op toestemming om te vertrekken. Iedere 10 minuten wordt de zichtbaarheid en windsterkte gechecked. Na 20 minuten mogen ook wij de lucht in.Joepie!! Het zijn manden voor 20 personen onderverdeeld in 4 delen. We krijgen een trapladdertje wat het toch een beetje gemakkelijker maakt om in te stappen. En plots komt er beweging in en langzaam stijgen we op. Het zicht op de Nijl en de bergen is spectaculair. De tempel van Hatseputh is zeer goed zichtbaar. We zien een duidelijke scheidingslijn tussen de groene Nijlvallei en de woestijn en daartussen tientallen gekleurde ballonnen...mooi! We blijven zo'n 15 minuten zweven op ongeveer 800 meter hoogte en genieten van het prachtige uitzicht. We landen zeer zachtjes in de woestijn en van ver zien we de verkopertjes en bedelaartjes al aankomen op ezeltjes of lopend naar ons toe om hun prulletjes aan de man te brengen. Wat een belevenis! Wanneer we terug aan het het hotel toekomen staat Heidi ons al wuivend op te wachten. Een rijkelijk gevuld ontbijtbuffet wacht op ons. We laten ons gaan...en het smaakt. Wij gaan na het ontbijt wat rusten op de kamer, Heidi en Katelijne gaan met nog een paar naar een goud en zilverwinkeltje. Wij slapen tot 11u.
Net op het punt dat we willen vertrekken klopt Heidi op de deur. We spreken af om 12u30 om nog een kleinigheidje te eten. Op weg naar het restaurant reserveren we een massage voor morgen om 15u. Deze namiddag staat de offertempel van Karnak op het menu, hopelijk overleven we dit bezoek want het is al 34°.
Op 10 minuten rijden staan we aan de ingang van het huis van de God Amon, de God van de Goden. We proberen een ticket via online te kopen maar het lukt niet, dus maar terug gaan aanschuiven. We komen binnen via een laan omzoomd door sfinxen met een ramkop. Het is een zeer groot complex waar meer dan 2000 jaar aan gebouwd is door verschillende pharaos. De laatste muur is gebouwd door de laatste pharao maar helaas niet helemaal afgewerkt omdat toen de Perzen Egypte inlijfden. Er is zelfs een kamer gebouwd door Alexander de Grote met muurrelïefen van hem als pharao. Enorme zuilen ( er zijn er meer dan honderd) zijn rijkelijk versierd. Er staan 2 grote obelisken, de grootste weegt 320 ton en bestaat uit 1 blok graniet die uit een steengroeve kwam meer dan 100km ver. Enorme beelden van Ramses III imponeren ons. Een muur met prachtige Nubische relïefen en hierogliefen van de Nubische of zwarte pharao. Teveel om op te noemen, teveel om te bekijken, te warm om naar de uitleg te luisteren, te warm om alles te verwerken wat de gids ons uitlegt. We zijn langzaam aan het smelten.....de gedachte om straks in het zwembad te springen geeft ons hoop. Maar....we zijn
net te laat om te zwemmen, het sluit om 17u. Na wat aandringen mogen we toch eventjes afkoelen in het frisse water.
Terug op de kamer nog eventjes douchen....douchekop springt van de darm...badkamer goed nat en ik mijn haar afspoelen met de slang. Leuk is anders!
Als we beneden komen horen we van Heidi dat zij hetzelfde voorhadden, ze gingen er naar kijken en fixen..op hoop van zege. Wij gaan met ons vieren iets eten verderop langs de corniche. Leuk restaurant met uitzicht op de Nijl. We nemen met 3 een vegetarisch menu met soep, hoofdgerecht en dessert. Anne eet kippenlevertjes met granaatappelmelisse. Vooraf een zeer lekker alcoholvrije cocktail. ( wat zijn we toch brave meisjes) Op de terugweg zit iedereen naar de opening van het nieuwe museum in Caïro te kijken. Wat een spectaculaire show! Volgende week zullen we bij de eerste bezoekers zijn....wat een geluk. We drinken nog een biertje in het hotel en....het zal niet te lang duren voor we in dromenland zijn.


Zondag 2 november

We mogen eindelijk eens uitslapen deze morgen Pas om half negen lekker rustig ontbijten. Wij gaan straks even tot aan de tempel van Luxor. Heidi en Katelijne blijven in het hotel. De sfeer is hier toch wat anders dan we gewoon zijn, hier is het echt toeristisch gebied en we worden om de haverklap lastiggevallen door verkopers, taxichauffeurs, door koetsiers....neen willen ze niet verstaan en ze blijven aandringen. We wandelen voorbij de tempel maar gaan niet binnen. We nemen wel een paar foto's van op straat. We zien de 4km lange promenade omzoomd door sfinxen die Luxor met Karnak verbindt. Spijtig dat de meeste sfinxen door de tijd verdwenen zijn.Om terug te keren nemen we een parralelle straat maar hier zitten we al in een echte Egyptische wijk waar geen toeristen meer te zien zijn. Het is even zoeken om ons hotel terug te vinden, maar het lukt. De temperatuur is ondertussen goed aan het stijgen en we geraken een beetje oververhit als we aan het hotel zijn. Ik neem nog snel een duik in het water want om 12u hebben we alle 4 een massage geboekt. Ze hebben echter maar 2 meisjes in huis en Katelijne en ik krijgen een gratise behandeling in de zoutgrot aangeboden. We moeten in ondergoed in een zoutput gaan liggen en we worden dan met zout bedekt. Er wordt echt een dikke laag op ons gegooid met een schop. Enkel ons hoofd is nog vrij. Na een tijdje begint het zout te wegen en we willen er wel uit.
We blijven daar zo'n 45 minuten liggen tot ze ons komen bevrijden. Nu is het onze beurt voor de massage...ZAAALIG!!
Voor mij mocht het nog langer, maar na 50 minuten is het voorbij. Nog even niets doen, een kleine lunch en straks om 16u krijgen we de volgende tractatie van Djoser... een uurtje varen op de Nijl. Het is vrij bewolkt met als gevolg dat de zonsondergang niet zo spectaculair is als voorzien. We dobberen wat rond, muziekje erbij en sommigen houden er de sfeer in en er wordt gedanst en veel gelachen. Om 17 uur zijn we terug en hebben we ruim de tijd om de bagage te maken want morgen vertrekken we. Om 18u spreken we af met Bram ( de oudste medereiziger) en Maarten ( ook een Belg). We gaan terug naar hetzelfde restaurant van gisteren maar kiezen wel iets kleiners. Anne eet een pizza en ik Fattah met gevulde wijnbladeren. ( soort yoghurt met hummus, kikkererwten, stukjes brood, enz..lekker, maar weer veel te veel.
In het hotel drinken we nog iets in de bar en om 21u liggen we in bed, wekker om 4u45u.

Maandag 3 november

Wat is het moeilijk om op staan maar na een frisse wasbeurt en verse kleertjes zijn we er klaar voor. Bij het ontbijt moeten we ook nu weer een lunch klaarmaken voor onderweg want het is een lange rit met weinig mogelijkheden om te eten. Stipt om 6u vertrekken we richting Aswan. Het eerste stuk rijden we tussen rechts de Nijl en links een kanaal. We zien heel veel bananenbomen en suikerriet, de baan omzoomd met bougain-villea die prachtig in bloei staan. Witte, rode, paarsige zoals we gewoon zijn, maar ook oranje bloemen. Het oogt als een heel kleurrijk lint dat uitgerold ligt zover je kan kijken. De zon komt op en we zien slierten mist opstijgen uit het water. Wanneer we door de dorpjes rijden lopen al heel veel kinderen op weg naar school. De bakkers zijn al volop aan het bakken, broodjes uitgestald langs de baan. Groepjes oudere mannen zitten te keuvelen, verkopers achter hun kraampjes, wat een bedrijvigheid zo vroeg in de ochtend. Overal weer gewapende politie, bewakingstorens waar geweerlopen uitsteken, geeft toch een raar gevoel.
Na een tijdje wordt de rijweg hobbeliger en verandert in een zanderige weg. Heel veel vrachtwagens met aanhangwagens, ezeltjes, brommers, lopende mensen....beetje chaotisch allemaal maar we rijden er toch vlotjes doorheen. In de dorpen staan langs de baan verschillende waterpunten met stromend water en grote kruiken gevuld met fris water voor voorbijgangers, de bekertjes liggen erbij.
Na bijna drie uur hobbelen komen we aan in Edfu waar we de tempel van Horus bezoeken. Het is er heel druk, tientallen paardenkarretjes staan netjes opgelijnd te wachten om de bezoekers terug naar de cruiseschepen te brengen. Wij wurmen ons door de massa en proberen toch iets op te vangen van de uitleg die Ahmed, terug met zeer veel enthousiasme, geeft. Deze tempel is heel goed bewaard gebleven omdat hij tot half de 18de eeuw onder het zand begraven was. Is gebouwd door een Griekse koning met Egyptische arbeiders volledig in de dezelfde trend als de oude Egyptische tempels. Terug zeer mooi versierde zuilen en reliëfs die als een verhaal te lezen zijn. We zien het ceremoniële leggen van de eerste steen, de eerste pijler die in de grond wordt geslagen, de zegeningen als de tempel af is, de overdracht aan Hortus en Ator, Egyptische Goden die getrouwd zijn en hier hun huwelijk vernieuwen. We zien de afbeelding van de schepen die toekomen, ontmoeting met de koning....De originele boot uit de tempel is 'geleend" door de Fransen en staat nu in het
Louvres in Parijs. Hier saat een replica.
Het blijft er druk en zeer warm, we wringen ons terug naar buiten en kopen wat fruit en een frisdrankje. Om kwart na tien vetrekken we weer en 2uur later zijn we aan de tempel van Kom Ombo gewijd aan de krokodil. Hier is het gelukkig weer rustig, we zijn de enigen. Gelukkig is er hier en daar wat schaduw want het is 38°. Het is een Grieks-Romeinse tempel gebouwd door een Griekse koning. De reliëfs vertellen weer een verhaal hoe de koning door de Egyptische goden werd uitgekozen, gereinigd en gekroond om zo een pharao te kunnen worden. Er zijn ook hierogliefen die hun medische kennis aantonen, medische instrumenten en zelfs de voorloper van viagra. De relïefs zien er hier iets anders uit, de navel wordt weergegeven, de knïen meer uitgewerkt, haartooi fijner weergegeven.
We zien een diepe waterput die gebruikt werd om de Nijl te peilen en zo gebruikt werd om belastingen te innen ( hoe meer water, hoe meer oogst). Er is ook nog een klein museum met tientallen gemummifïeerde krokodillen, zelfs krokodillen mummies. We rijden verder naar Aswan langs een zeer hobbelige baan met veel verkeer. We eten onderweg onze picnic op. We zijn rond 15u aan het hotel en Heidie en ik nemen vlug een verfrissende duik in het zwembad.

Om vier uur moeten we in de lobby staan.
We wandelen rustig naar de kade en er ligt al een bootje op ons te wachten. We dobberen rustig op de Nijl, het is genieten en een fris briesje voelt zalig aan. We passeren het hotel waar Agatha Christi logeerde toen ze het boek " death on the Nile" schreef. De Nijl ziet er hier compleet anders uit, er is veel meer natuur en er zijn verschillende vogels te spotten. Zeer veel reigers, aalscholvers nijlganzen en waterhoentjes. Na een uurtje varen leggen we aan op een klein Nubisch eilandje. We worden meteen muzikaal verwelkomd. Het voelt zeer Afrikaans aan. Na een korte wandeling door het dorp worden we verwacht bij een Nubische familie voor het dinner. Er staan 2 lange tafels en banken in een blauwe kamer. Eerst krijgen we een glas koude hibiscusthee en daarna orzo soep( lekker), daarna komen de aardenpotten die in de oven klaargemaakt zijn op tafel. Er is moussaka, gevulde pepers, courgette in tomatensaus, aardappelen in tomatensaus, vermicellirijst, fris slaatje en zeer lekkere kip. Het smaakt! De maaltijd wordt afgerond met een muntthee. Na het eten mogen we hun privé woonst bekijken. Een hele opgave om in zo'n keukentje zoveel lekkers klaar te maken. Het is al donker wanneer we terug naar de boot stappen. Bij aankomst in het hotel drinken we nog een frisse pint (3x 600ml)en Anne een virgin mojito voor de belachelijke prijs van 11€. We zijn steendood, het was een lange, vermoeiende, leerrijke, warme dag. Het is 21u en nog steeds 25°. Gelukkig is er airco op de kamer. Ik neem nog een verkoelende douche en tien voor negen liggen we al in bed. Plots gaat de telefoon...niemand aan de lijn, na een paar minuten hetzelfde scenario...wat nu? Iets later wordt er hard op de deur geklopt...wij allebei in nachtkleedje aan de deur...het is de barman?? We hebben 90 Epond ( 2€) teveel betaald en of we willen meekomen om het recht te zetten ??? In ons tabaardeken?? Neen dank u wel. Ze zijn hier wel heel eerlijk, dat wel.

Dinsdag 4 november

Wekker om 6u! Het is in feite een vrije dag maar er was een excursie naar Abu Simbel mogelijk....dan moet je geen 2x nadenken...byebye uitslapen, byebye zwembad. Het ontbijt is zeer uitgebreid en we zitten buiten te eten met uitzicht op het zwembad...zalig begin van de dag. Om 7u staat de bus klaar, het wordt een lange 3 uur durende rit door de woestijn.
We schieten vrij goed op en hebben een tussenstop voor een plasje en een drankje. De woestijn wordt hier ontgonnen en vruchtbaar gemaakt om granen te telen. We zien een lange groene strook zover het oog reikt. Ze zijn zelfs bezig een kanaal te graven, afgetakt van de Nijl om het land te irrigeren. Er is zelfs al begonnen met het bouwen van boerderijen.( Er is momenteel een tekort aan graan en er moet heel veel ingevoerd worden)
We rijden voorbij het Toshka kanaal dat van het Nassermeer komt aan de Aswadam. Er worden de laatste moderne iregatietechnieken gebruikt. We zitten op ongeveer op 80 km van de Soedanese grens. Vroeger was er van Djoser een mooie combinatiereis Egypte-Soedan, maar door de rellen daar is het al eventjes afgeschaft.
Er staan verschillende bussen op de parking maar het is er niet erg druk. We krijgen eerst een uitgebreide uitleg over de tempel en de vele mooie relïefs.
De tempel die we nu zien lag vroeger 80 meter lager en is volledig afgebroken en verplaatst voor de bouw van de nieuwe Aswandam die hier een groot meer van 500km produceerde. Waar vroeger de tempel lag is nu dus water.
De werken van afbraak tot volledige herbouwing duurden van 1963 tot 1968. De beelden ( 20m hoog) werden met de hand in stukken gezaagd en genummerd. De relïefs ondergingen hetzelfde lot. De sneden zijn bijna niet zichtbaar. Wat een ongelooflijk gedurfde en perfect geslaagde onderneming.
Er zijn 2 tempels, 1 voor Ramses II en 1 voor zijn vroeg gestorven vrouw Naferati wat hoogst ongebruikelijk was. ( doet me een beetje aan het verhaal van de Taj Mahal denken) De vermelding van de naam In de cartouche was enkel voor de pharao, maar in de tempel van Neferatie heeft ook zij een cartouche. Het heiligdom in de tempel van Ramses II wordt op 22 februarie en 22 oktober verlicht door zonnestralen.
De relïefs zijn weer zeer indrukwekkend. Wat een voorrecht dat wij hier mogen staan.
We laten ons terug naar de uitgang brengen met een golfwagentje want het is een klim en het is weer snikheet. In het bezoekerscentrum bekijken we een filmpje over de afbraak en opbouw van het complex. Na een drankje en plaspauze vertrekken we weer richting hotel.
Nog een korte tussenstop en om 17u30 zijn we terug in het hotel. We krijgen een korte brieffing en wij gaan nadien zwemmen. Het is al vrij donker maar het zwembad en hotel zijn mooi verlicht.

Om zeven uur gaan we eten en een groot deel van de groep zit aan een lange tafel. Het is er wel vrij donker en we krijgen kaarsen. We nemen als enigen alle vier het buffet en dingen af ( dank zij Heidi) van 30€ naar 14€ per persoon. ( nog nooit meegemaakt dat je kan afdingen op restaurant) Het buffet is zeer uitgebreid, verschillende heel lekkere slaatjes, verse groenten, gestoomde groenten, visschotel, een soort hehaktballetjes, rijst, aardappelen, verschillende soorten dessertten en fruit. We drinker er een frisse Sakara bij, ( ons lievelingsbiertje)

Om negen uur ga ik naar boven, ik moet dringend liggen voor mijn rug na het lange zitten in de bus. Hopelijk hoor ik Anne straks kloppen op de deur.

Woensdag 5 november

Wekker pas om 6u15. Lekker ontbijtje buiten op terras met uitzicht op de stad en de Nijl. Zalig begin van de dag. De sfeer zit er al in van 'smorgens vroeg. Leuke bende!
Na ongeveer 45 minuten rijden komen we aan de nieuwe stuwdam gebouwd in de de jaren 60. Hij is 4km lang en 40 m breed boven aan. Onderaan is hij bijna 1km breed. Voordelen zijn dat het Nijlwater meer onder controle gehouden kan worden, nadeel is dat heel veel dorpen ( vooral Nubische moesten ontruimd worden, tempels moesten verplaatst worden en doordat het grondwater nu veel hoger staat krijgen de meeste tempels opstijgend vocht in de pilaren..Het hoogteverschil is 70 meter en de krokodillen die vaste bewoners zijn van de Nijl worden daardoor tegengehouden. Dus vanaf Aswan tot aan de delta zijn geen krokodillen noch nijlpaarde.
We rijden verder naar een haventje waar tientallen bootjes wachten om de toeristen naar een eilandje te brengen om de tempel van Isis te zien. Dit is een tempel die in de jaren 70 ook verplaatst is. Door de aanleg van de grote stuwdam kwam de tempel gedeeltelijk onder water te staan. Hij is volledig gewijd aan de '"oermoeder" Godin Isis. Zoals in de andere tempels is hier ook veel vernieling aangebracht door de Kopten die sinds ze het Christendom hebben aangenomen niets meer willen weten van de oude goden. Het is er verschrikkelijk warm binnen en er hangt weinig zuursof. Verschillende groepen toeristen lopen door elkaar en men hoort verschillende talen. De relïefen vertellen weer het volledige verhaal dat je als een boek kan lezen. ( als je de goden en tekens herkent natuurlijk) Moet fantastisch zijn om alles te kunnen lezen.
Zo, dit was de laatste tempel. Heel veel geleerd over de goden en de pharaos! Ahmed verteld altijd zeer vlotjes en geeft een fantastische uitleg. Een van de beste gidsen ooit.
Na nog wat genieten en een beetje uitwaaien op een overdekt terras met een koud dranke ( ik cocoswater, Anne een ijskoffie) vertrekken we weer terug met het bootje naar de bus. Nog een stop in een papyruswinkel waar we uitgelegd krijgen en zien hoe papyrus gemaakt wordt. Anne koopt een leeg velletje wat mooi en veilig wordt ingepakt. ( niet zo goedkoop)
Laatste stop aan de onafgewerkte obelisk
wat wij aan ons laten voorbij. Het is al 35°.En het is een serieuse klim omhoog in een steengroeve.
We rijden om 12u30 terug naar het hotel en mogen de kamer houden tot drie uur. Om 16u15 vertrekken we naar het station waar we de nachttrein zullen nemen naar Caïro
We eten op het terras van het restaurant en drinken een Sakara en eten allemaal een lekker slaatjes. Nog even rusten, douchen en om drie uur zitten we als brave leerlingen in de lobby..
Stipt om kwart na vier wordt de bagage in de bus geladen en na 5 minuten zijn we aan het station. Terug veel politie en bewaking. We moeten de andere kant van het spoor via trappen en onmiddelijk zijn er dragers om ons te helpen. ( natuurlijk om een centje bij te verdienen). Wij zitten in wagon 5, Heidi en Katelijne in wagon 4. Zij kunnen omruilen met Hans en Mara en komen naast ons zitten. Het zijn erg gore, benauwde en oude slaapwagens. De bagage kan net niet onder het bed dat straks nog moet opgemaakt worden. (hopen we toch) OMG hier zitten we dan voor 13uur. We voelen ons onmiddelijk terug in India.
Straks om zeven uur krijgen we dinner op onze "kamer". Dat belooft!

Op het op zijn Hollands te zeggen, we voelen ons opgelaten. Het dinner is ok, een doosje gepickelde groenten, zeer lekkere rijst, vrij droge kip, een broodje en een ondefinïeerbaar koekje. Om 8u worden de bedden uitgeklapt. We gaan meteen slapen, allèe proberen te slapen want na het toiletbezoek krijgen we waarschijnlijk alleen maat nachtmerries. Wat een gore toiletten, zelfs op de nachttrein in India waren die proberder. We slapen af en aan en om vijf uur worden we gewekt. We krijgen ontbijt op bed, haha, wat een luxe. Een kopje thee, een niet zo lekkere koek gevuld met kaas, een plak cake met gekonfijt fruit ( zeer zwaar) potje yoghurt ( joepie) Bij aankomst in Caïro is het druk op het station. Als we buitenkomen staat er een busje klaar. We rijden eerst naar het hotel om de bagage af te zetten.
Omdat de volledige groep er is besluiten we om Ahmed nu al in de bloemetjes te zetten. Gisterenavond zijn Anne en Ellie rondgeweest met de envelop voor de fooi van de gids. We hebben een liedje gemaakt op de tonen van...in de sahara tussen de kamelen zat Ali Baba.enz..Iedereen zingt uit volle borst en hij is aangenaam verrast en zelfs aangedaan. We hebben een uur de tijd en drinken ondertussen een koffie. Om kwart na 8 vertrekken we naar het nieuw geopende museum:Grand Egyptian Museum. Whow, wij zijn bij de eerste bezoekers ooit om de volledige Toetanchanon collectie te zien. Het museum is indrukwekkend groot en er is 23 jaar aan gebouwd. Het museum ligt vlak bij de pyramides en er zou een verbindingsweg gebouwd worden.
In de hal wordt je meteen verwelkomd door reuzegrote beelden met als uitschieter Ramses II. We gaan eerst naar een zijgebouw om de boot van koning Khufu te zien. De boot werd gebruikt om de overleden koning naar de balsemplaats en dan later de sarcofaag naar de offertempel te brengen. Hij is gevonden achter de pyramide, uit elkaar gehaald in heel veel stukken. ´Na jaren puzzelen wordt de boot in bijna perfecte staat terug in elkaar gezet.Hij is 43m lang en bijna 5 m breed. Spectaculair!
Daarna gaan we richting de zaal van Toetanchamon en we moeten daarvoor langs heel veel mooie, oude artefacten. We gaan er spijtig genoeg vrij rap door want we moeten keuzes maken. Het is er zo groot dat we niet alles kunnen zien.
We beginnen bij de grote sarcofagen, er zijn er drie, die in elkaar passen allemaal met goud belegd,
Dan 3 kleinere sarcofagen naar zijn beeltenis als koning in het eeuwige leven met krulbaard, gekruiste armen en gesloten benen. Daarna had hij 16 windels om met daartussen heel veel amuletten en afbeeldingen van goden om hem te beschermen. Zo mooi, zo uniek!
Verder zien we het gouden dodenmasker volledig in goud, waar we lang moeten aanschuiven voor een foto. Vier mooie albasten potten waar zijn ( gedroogde) ingewanden in bewaard worden zitten samen in een albasten kist met hierogliefen versierd. Verschillende beeldjes en juwelen..teveel om op te noemen maar allemaal even mooi en enig in zijn soort. Wat mooi!
We nemen een pauze en eten een slaatje om eventjes te rusten en aan de grote drukte te ontsnappen.Wat een unieke plaats en wat een voorrecht om hier nu al te kunnen rondlopen en eeuwenoude kunstvoorwerpen te mogen bewonderen Maar na 5 uur museum zijn we volledig verzadigd, hoofd volledig vol.
We beslissen ondanks het feit dat iedereen steendood is nog even langs de soek te rijden.
Mooi kan je zo'n markt niet noemen, maar zeer fotogeniek. We slenteren door verschillende smalle straatjes vol hebbedingetjes. Anne koopt een hangertje van het eeuwige leven, Heidi wat maggiekruiden en Katelijne cimbaaltjes. Na nog een mint-lemondrankje rijden we naar het hotel.

Eenmaal in het hotel ( nu zijn we er nog allemaal) bedanken we Ahmed met een liedje op de tonen van..." in de Sahara tussen twee kamelen"....en geven hem de envelop met drinkgeld. Hij is duidelijk aangenaam verrast en echt geëmotioneerd. Daarna drinken we nog iets ( en de kelner zegt zelf...3 Sakara en 1 lemon-mint). H en K gaan eerst douchen, wij zijn te lui/te moe en eten eerst een pasta en gaan dan pas naar de kamer. Om acht uur liggen we proper gewassen al in bed. Morgen mogen we uitslapen!

Vrijdag 8 november

We liggen 12u in bed maar zijn allebei verschillende keren wakker. Wanneer we om 9u in de ontbijtzaal komen is er nog niemand behalve Sjon. Langzaam sijpelt iedereen binnen. Het is vandaag een vrije dag en de vraag is wie wat wil doen en wie wil er mee. Hans en Mara willen naar een Fair trade winkel op een uurtje wandelen vanaf het hotel en wij gaan mee. We lopen een lang stuk langs de Nijl, voorbij een botanische tuin, via kleinere niet toeristische straatjes en staan plots aan het winkeltje dankzij Mr google en Mara. Leuke kleine zaak met eerlijke, lokale handgemaakte produkten, en vriendelijke uitbater. Anne koopt een mooie sjaal en 2 hangertjes voor aan de rugzakken. We drinken daarna iets op een sympathiek terrasje en lopen terug via een andere weg. We varen nog een half uurtje met een leuk bootje op de Nijl, eten een slaatje op een mooi versierd terras ( er is straks een trouwfeest) met uitzicht op de Nijl. Wij gaan nog even langs een kleine supermarkt en ik koop een 1/2 kg Himalayazout, 2 zakjes kruiden en een flesje water en we betalen 1,75 €. !!!
Terug in het hotel eerst nog een Sakara en dan naar de kamer bagage maken, dutje doen en reiskleren aan.
(We mogen de kamer aanhouden tot 21u30 want we vertrekken pas om 22u naar de luchthaven). Om 19u hebben we met de ganse groep afgesproken voor het laatste avondmaal.

Om tien uur staat de bus klaar voor een laatste rit naar de luchthaven. We nemen afscheid van Ahmed die ons komt uitwuiven. ( hij gaat morgen naar huis)

Het is nog vrij druk op de luchthaven. Na controle bij aankomst kunnen we al onmiddelijk bagage inchecken, dan controle van bagage en dan nog een stempeltje in reispas. We mogen vertrekken. De vlucht is iets later dan voorzien, het is nu 2u35. We proberen wat te slapen op het vliegtuig wat niet erg lukt. Het ontbijt dat we krijgen is niet veel waard....een oneetbare omelet, een taaie koek waar je niet kan in bijten, een uitgedroogde croissant. Gelukkig is er een potje yoghurt bij. In Parijs moeten we ons reppen om net op tijd te zijn aan de gate in een andere terminal. We landen iets vroeger in Schiphol en aan de bagageband nemen we uitgebreid afscheid van onze medereizigers. Er worden handen geschut, geknuffeld en gezoend....het was een leuke bende.
Terwijl Katelijne en ik wachten op de bagage gaan A en H al treintickets regelen.
En we hebben geluk en halen net nog de eerste trein naar Amsterdam en na 1 uur nemen we de eurostar naar Antwerpen.
We hebben terug geluk en zijn net op tijd voor de trein die al op het perron staat naar Gent. We nemen afscheid van Heidi aan de Dampoort. Katelijne en wij stappen af in St Pietersstation. Katelijne wordt opgehaald door haar man en wij door onze lieve buren Anna en Darek.
Na 16 uur reizen zijn we thuis!
Om 7u30 liggen we al in bed en slapen we 12uur

Een bruine boterham met kaas, pistolet met gehakt, maatje met ajuin, hesperolletjes met kaassaus......we zijn weer thuis

Wat een prachtige, onvergetelijke reis! Met als hoogtepunt het voorrecht het
" Grote Egyptisch Museum" te kunnen bezoeken!
We hebben heel veel gezien, heel veel bijgeleerd, heel veel gelachen en heel veel nieuwe leuke mensen leren kennen.Was weer een onvergetelijke ervaring.

Bedankt voor de leuke berichtjes, altijd leuk om te lezen.
Tot volgend jaar in maart😘

Safarireis Indië

Lieve vrienden,

Binnenkort vertrekken de "campersisters" terug op avontuur! De reis gaat dit jaar naar Indië op zoek naar tijgers. Het beloofd weer spannend te worden. Gisteren hebben we onze visa aangevraagd via internet🙈🙈. Heeft 3 uur geduurd...verschrikkelijk! Naam en geboorteplaats van ons moeder en vader?? Waar we de laatste 10 jaar op reis zijn geweest! ( het vakje was te klein dus maar de landen met een stempel in ons paspoort ingevuld😁) foto downloaden ( moet vierkant zijn en resolutie op 350), foto reispas moet pdf zijn ( bedankt Heidi om dit voor ons te doen), betalen ging ook niet heel vlot, maar uiteindelijk na veel stress is alles ingediend. Nu nog 72 uur wachten op goedkeuring! 🤞🤞

Wij vertrekken zaterdag 22 februari naar Schiphol. Vlucht is zondag 23 februari!

Tot dan.

Zaterdag 22 februari

En we zijn vertrokken! Normaal reden we met de trein naar Berchem om dan met Cinta en Greet verder te reizen naar Schiphol. Maar, door de staking van de NMBS zijn we overgeschakeld op plan B. Chrisje, zus Anne, is ons rond 12u komen ophalen om naar Ekeren te rijden. Bij C&G kwam om 14u30 een vriend ons afhalen om naar Roosendaal station te gaan. Daar hadden we om 15u30 een trein naar Schiphol met overstap in Rotterdam en Oef...we zitten nu in Best Western Plus Schiphol. Morgen wekker om 7u en na ontbijt met de shuttle naar de luchthaven. Hopelijk loopt morgen alles even vlot.

Zondag 23 februari

Wekker om 7uur na een niet zo denderende nacht. Heel warm op de kamer en tot laat veel lawaai van landende vliegtuigen. Om 7u30 zitten we al aan het ontbijt, mooi buffet met alles erop en eraan. Stipt om 8u30 nemen we de shuttle en 10 minuten later zijn we al op Schiphol.
Het is er vrij kalm en alles verloopt zeer vlotjes. De geplande vliegtuigplaatsen zijn vervangen door andere?? In plaats van raam en middengang zijn we 4 op een rij geworden in het middenstuk. Aan de gate maken we al kennis met een paar medereizigers en met Nicole, de reisleidster. Op het eerste zicht een toffe en vlotte echte Nederlandse.
Inchecken gebeurt iets later dan voorzien. Mijn hoofdsteun is afgebroken en Anne en ikzelf krijgen een nieuwe plaats aan een nooduitgang met extra beenruimte. De stoel is zeer gesofisticeerd met ingebouwd scherm en tafel. We krijgen pas rond 14u30 een warme maaltijd, net op tijd want we hebben reuze honger. Anne gaat voor de pasta en ik voor de vegetarische curry...whaww, serieus pikant, dat belooft.
We kijken naar een film en dan plots wordt een mevrouw onwel op de rij schuin naast ons. Het ziet er ernstig uit en er wordt om een arts gevraagd. De mevrouw in kwestie wordt vlak voor ons voeten neergelegd op een paar dekentjes. Bloed wordt geprikt en hartslag gemeten en ze heeft pijn in haar linkerarm. Er wordt gesproken van een Tia of een beroerte, maar langzamerhand krijgt ze weer wat kleur. Er wordt wel een arts verwittigd die klaar zal staan op de luchthaven. Na een tijdje mag ze terug naar haar plaats maar ze houden haar wel in het oog. Oef, gelukkig is dit momenteel toch vrij goed afgelopen. Doet wel vies om op de eerste rij ongewild alles mee te volgen.
Nog 3 uur vliegen. We landen om 24u35.
( plaatselijke tijd)
Nu nog de nodige papieren invullen, vingerafdrukken, enz...( Cinta moet dat allemaal niet doen omdat ze ouder dan 70 is) Om 3u in hotel en om 3u30 eindelijk oogjes dicht. Wekker staat om 8u!

We zijn met 18, 9 Belgen en 9 Nederlanders.

Maandag 25 februari

Het opstaan valt nog mee, en na het ontbijt zijn we er volledig klaar voor. We hebben een stadsrondrit met gids vandaag en vertrekken om 9u30 met de bus. Wat een hectisch verkeer, wat een lawaai🙈 We rijden ( we slalommen tussen de riksja's en auto's en brommers en koeien en mensen) naar de grootste Moskee van India.
Vrouwen betalen 50 roepies meer voor de huur van een lange mantel. Hoofddoek moet niet want binnen mogen we niet. Het binnenplein kan 25000 mensen aan. Er is/was een hoofdingang enkel voor de vorsten, en twee voor de gewone mensen.. Het volledige complex is opgetrokken uit rode en witte zandsteen. Na 20 minuten dalen we terug de trappen af en komen op een riksja standplaats. Voor 300 roepies
( 3 euro) rijden we in zo'n riksja per 2 een uurtje door de smalle oude straatjes van Old Delhi. Allée rijden... we hobbelen door de wirwar van tientallen andere riksja's, brommers, eetkraampjes. Er wordt getuut en geklaxoneerd, er wordt geroepen en er speelt luide muziek...wat een belevenis. We rijden door smalle straatjes, door putten, over puin, zigzaggend van links naar rechts. Whow, wat een ervaring, wat een onderdompeling in de drukte van 's werelds dichtst bevolkte stad met 31.000.000 inwoners.
Op weg naar de bus wandelen we voorbij het rode fort. We kunnen enkel een paar foto's nemen want het is de maandag gesloten. Ondertussen is het 13u15 geworden en tijd voor de lunch. Anne houd het veilig bij gebakken kip, ik waag me aan gele linzen dalh met knoflook naan. Gelukkig niet te pikant maar wel pittig. Er komt ook een geldwisselaar langs en iedereen kan wat Euro omzetten naar roepie. Rond 14u30 vertrekken we terug en rijden naar het memorial van Ghandi. Een reusachtige zwarte marmeren steen middenin een prachtig onderhouden park.
Volgende stop is een Sikh tempel, en aangezien onze gids een Sikh is kan hij ons veel vertellen over de plaats en zijn geloof. Zeer interessant allemaal. We bezoeken het heiligdom op blote voeten met een sjaal of doek op het hoofd. We gaan langs de eetzaal en keuken die enkel door vrijwilligers gerund wordt. Ze maken er 30.000 maaltijden per dag, de zondag 80.000👏👏👏. Wat een organisatie die enkel door giften kan overleven. Respect voor het werk dat hier verzet wordt. We mogen natuurlijk niet stilstaan bij de hygiënische omstandigheden waarin gekookt wordt.
Nu nog een stop in de " Lodi garden" mooi onderhouden tuin met in het midden een mausoleum van de Lodi familie. We horen meteen een kakofonie van allerlei vogels. Anne en Cinta zijn in hun nopjes en fotograferen er lustig op los. Het is er zalig koel en we genieten van de rust na een drukke volle dag. We zijn steendood als we om 19u terug in het hotel zijn. Nog iets gaan eten en om 21u zijn we al op de kamer. Wat een mooie indrukwekkende dag. Ik denkt dat we deze nacht zalig zullen slapen.....morgen wekker om 6u45.

Dinsdag 25 februari

Wat een mooie, overweldigende, kleurrijke, feestelijke dag!
Stipt om 8u30 vertrokken, iedereen is altijd goed op tijd. Het buitenrijden van Delhi verloopt vlotjes, minder fille dan verwacht. Het verkeer blijft natuurlijk chaotisch maar we schieten goed op. Rond 10u30 korte plaspauze en een spijtig genoeg niet zo fris drankje. Volgende stop een plek aan de Ganges, het is er druk. Veel mensen, jong, oud en kinderen gaan het water in, zelfs kopje onder. Er staan overal kleine tempeltjes voor Shiva en andere goden, er worden bloemen verkocht om te offeren. Veel pelgrims, veel bedelaars en veel Heilige mannen lopen er rond. Er was ons gezegd zeer voorzichtig te zijn en bij elkaar te blijven, het zou gevaarlijk kunnen zijn voor toeristen. We voelen ons geen enkel moment onveilig. Iedereen is zeer vriendelijk en wil met ons op de foto.
Ook onze toestellen klikken volop. Wat een kleurrijk spektakel. Er is een grote groep jonge mannen die met bloemen versierde bogen op de schouder rondlopen. Het is een vandaag feest ter ere van de God Shiva. Sommigen lopen meer dan 200km om hier aanwezig te zijn. De toestellen blijven maar klikken..
Om 13u vertrekken we terug want we moeten nog een heel eind tot in Corbett.
Nog een stop voor de lunch en om 18u zijn we op ons bestemming. Onderweg zien we kleurrijke groepen pelgrims dansend en zingend passeren, de muziek is oorverdovend. Overal langs de baan staan grote tenten opgesteld als rustplek voor de rondtrekkende stoet. Op sommige plekken wordt gekookt en gegeten, en overal hangt een vrolijke, feestelijke sfeer. We rijden langs smallere banen langs dorpjes, stadjes met kraampjes en winkeltjes. Rijden langs markten, koeien, kudde schapen en apen, half vervallen huisjes waar de was hangt te drogen in het stof van de rijdende auto's en brommers waar een gans gezin opzit. We hebben ogen te kort, overal is wel iets te zien.
Nog een korte plaspauze en om 18u zijn we in onze Jungle book lodge.
Grote kamer en grote badkamer met heerlijke douche.
We verzamelen met de groep aan de "vuurput" voor het aperitief. Een pintje is 650 cl fles 🙈. Het smaakt! Om 19u30 mogen we aan tafel. Er is lekkere soep, verschillende vegetarische curry's, rijst en naan. Het smaakt.
Na het eten nog wat nagenieten, bijschrijven en om 21u30 grote dodo.....tot morgen.

Woensdag 26 februari

Wekker om 5u45!! da's vroeg😱
Geen ontbijt wel koffie of thee met een koekje. De 4x4 jeeps staan al klaar. Het is nog frisjes en een fleece kunnen we zeker goed gebruiken. We rijden vrij snel naar de ingang van het park, zigzaggend tussen voetgangers, auto's en brommers. Er wordt al heftig getoeterd, de dag begint hier duidelijk heel vroeg. Wij zitten gelukkig samen wat niet altijd kan want de chauffeurs verdelen de plaatsen...geen discussie mogelijk. Na 12 minuten zijn we al aan de ingang en na controle van de paspoorten mogen we binnen. Al vrij snel zien we een paar herten. En de camera's beginnen al te klikken. Dan volgen veel vogels zoals de jungle babbler, neushoorvogel, kleine gele kwikstaart, arenden hoog in de bomen en nog veel meer voor ons onbekende vogels. De chauffeur en de gids zijn zeer alert en in hun nopjes omdat wij ook van vogels houden en niet alleen de tijgers willen zien. Enig probleem is dat we "hun Engels" niet altijd goed verstaan. We zien verschillende soorten apen zoals makakken en meerkatten. We zien heel veel tijgersporen, tijgerkak, whoww, ze zijn echt dichtbij, maar we vinden ze niet😢. Ook veel olifantenpoep, we horen ze zelfs, maar ook hen krijgen we niet te zien.😢😢
Het parcours, de baantjes dus, lopen grotendeels door de bedding van de nu uitgedroogde brede moesson rivier. In de zomer na de mousson is het park dan ook gesloten omdat deze rivier dan volledig gevuld is. We hobbelen omlaag en omhoog, nu en dan moeten we toch door een klein stroompje. Om 10u15 zijn we terug in de lodge waar we met een brunch worden opgewacht. Er is soep met kokos en een soort zachte rijstkoek, toast, de gebruikelijke curry's, omelet, gekookte eitjes, pancakes.
We hebben tijd tot 14u voor de volgende game drive. Iedereen is blij met wat me-time, het is al druk geweest. Ook in de namiddag zien we terug veel vogels. We zien een zwerm gieren cirkelen, waarschijnlijk is er ergens een kill geweest. Iets verder zitten verschillende gieren op een rots in het zonnetje uit te rusten na hun feestmaal. Terug veel apen en plots zien we een koppel jakhalzen rustig langs het pad wandelen. Het landschap is mooi, we rijden terug door de uitgedroogde bedding en plots....de apen maken veel lawaai...er is een tijger in de buurt.....SPANNEND. We wachten en wachten, een tweede jeep komt erbij....wachten...en plots rijden we weer verder. De andere jeep blijft staan en achteraf horen we dat zij wel de tijger gezien hebben. 😱😱😱 DJU TOCH.

donderdag 27 februari

Wekker om 5u30🫣, bagage pakken, ontbijt, uitchecken en we kunnen al om 10 voor zeven vertrekken. Het wordt een lange rijdag vandaag, we doen 350 km en dat zou 10 uur rijden worden zonder de lunchpauze. Iedereen doet een dutje. Het verkeer is vrij vlot, maar het chatotische blijft en er wordt volop geclaxoneerd. Onderweg rijden we langs verschillende dorpen. Het is er stoffig en vuil, open rioleringen, mesthoop en koeien vlak voor de deur, kraampjes met streetfood, fruit en drankjes, kleine winkeltjes...enz...we komen uiteindelijk aan in het hotel om 18u15. Het is een oud Maharadje paleis die er mooi uiziet van ver, maar toch zijn beste tijd heeft gehad. De kamers ruiken schimmelig en de vochtplekken zijn duidelijk zichtbaar, de lakens en handdoeken tot op draad versleten, wc lekt..enz.Aangezien we morgen het vogelpark al vroeg in de ochtend bezoeken gaan we, voor het eten op zoek naar een supermarkt om toch iets te eten te kopen voor morgenvroeg. Ze zeggen 250m ver, uiteindelijk wordt het 2 km heen en 2 km terug. Je moet je dan voorstellen dat we in het donker langs een drukke baan moeten🙈🙈 we moeten zelfs een heel druk kruispunt oversteken, wat een ervaring, want hier in India stoppen de auto's niet, ze rijden gewoon in volle snelheid door🫣🫣. We vinden uiteindelijk de winkel, maar, fruit hebben ze niet😢, we kopen een brood en een pot choco🤔. Terug in het hotel staat het buffet klaar....het is zeer lekker! Een fris Kingfisher biertje maakt het helemaal af. Na het eten krijgen we nog een poppenvoorstelling, leuk! En nu dodo want morgen wordt het weer vroeg dag.

Vrijdag 28 februari

Ondanks het feit dat we vandaag een rustdag hebben staat de wekker om5u30🫣we zijn met 10 die het vroeg opstaan trotseren om vogels te spotten. De bus brengt ons naar de ingang van het park en wij kiezen voor de wandeling met gids voor 3 uur. We zien de ene vogel na de andere. Anne en Cinta laten zich gaan🙈, dat worden zeker 2 albums met vogels alleen. Met mijn GSM is het wat moeilijker maar ik trek dan meer landschap. Het is er nog vrij rustig en het is zalig wandelen. Doet deugd na al dat zitten van de laatste dagen. De jungle babbler is volop aanwezig. Resus aapjes zijn ook aanwezig. Die zouden vrij agressief zijn, dus we houden genoeg afstand. We zien een klein uiltje, gele kwikstaartjes en zelfs mussen. Nu en dan zien we damherten rond het wandelpad. Er schijnt een luipaard in het park te zitten en daarom zoeken de herten de nabijheid van mensen als bescherming. En dan komen we in moerassig gebied en man, man, man, wat mooi! Zoveel ooievaars heb ik nog nooit gezien, zelfs kleine boompjes hebben 4 á 5 nesten. We zien verschillende soorten reigers, ijsvogels waaronder een heel zeldzame, zwaluwen, teveel om ze allemaal op te noemen. De gids spreekt vrij goed Engels en weet zelfs een paar namen in het Nederlands. De 3 uur zijn rap voorbij en we doen er nog een uurtje bij. Wanneer we terug op het middenpad komen nemen we afscheid van de gids en blijven met ons vieren nog wat rondhangen. We eten een boterham met Indiase choco als laat ontbijt. We gaan op het gemak terug naar de uitgang en nemen een tuktuk naar het hotel. Na een kleine lunch en een dutje zitten we buiten en kan ik eindelijk deze blog wat bijwerken. Vandaag doen we niets meer😁, deze middag is het rustdag.

Zaterdag 1 maart
Wat een luxe vandaag, wekker pas om 7u, en na het ontbijt vertrekken we pas om 8u30 richting Fathipur Sakri, een paleizencomplex van een Mongul heerser. Hij was getrouwd met 3 vrouwen met elk een andere religie, Christelijk, Islam en Hindu. Hij had ook nog eens 150 concubines ter beschikking om zijn reuze groot bed te verwarmen. Zijn vrouwen hadden elk een eigen paleis waarvan het grootste voor de Hindu vrouw was omdat zij hem een kind schonk. De afgedankte oudere concubines bleven als dienstmeiden bij de vorstinnen. De gebouwen opgetrokken uit rode zandsteen zijn zeer mooi en geven een warme gloed. De versierde stenen zijn allemaal met de hand gekapt. Mooi,mooi, mooi! Na de lunch rijden we in minder dan 2 uur naar het hotel. Het oogt weer heel chic maar als je wat dichter kijkt is er nood aan renovatie. Half uurtje later staan de tuktuks al klaar want we bezoeken een bazaar. We palaveren door het drukke verkeer van links naar rechts tussen de auto' en brommers heen. We beginnen het al een beetje gewoon te worden🙈 We worden meteen terug gekapulteerd naar de middeleeuwen😱 dit is geen wereld verschil maar een compleet universum verschil. We volgen de gids door de smalle, drukke straatjes en steegjes, het ene winkeltje naast het ander, we drummen langs rijen mensen, ontwijken fietsen en brommers, ruiken de kruiden en wierrook en eten, maar ook de geur van urine en vuil. Apen springen op de daken, honden lopen rond op zoek naar eten. Deze straatjes zijn hier al meer dan honderd jaar en zullen hier de volgende honderd jaar nog zijn. Wat een belevenis, wat een ervaring! Het vervolg van de rit is naar een uitzichtpunt op de Taj Mahal om de zonsondergang te zien. Mooi, mooi, mooi! Spijtig dat de zon achter de wolken zit en de gehoopte oranje/gele gloed zien we niet. We nemen de tuktuks terug naar het hotel en gaan meteen eten in een restaurantje vlakbij. De pizza en het biertje smaken. Het is 20u30 en we liggen in bed steendood van de vele indrukken die de dag ons gaf. Morgen moeten we terug heel vroeg opstaan.

Zondag 2 maart

Om 5u45 vertrekken we ( zonder ontbijt) naar de Taj Mahal. Het is er nog vrij kalm. We hebben een gids die op een hoog tempo de km lange laan naar de ingang afstapt. Er mogen geen eten, geen snacks en geen stylo's binnen. We moeten de tassen afgeven en ze worden op een hoop gesmeten🙈 Nog nooit zoiets meegemaakt. Dan moet je zelf door een soort scanner en dan moeten iedereen zijn tas aanwijzen om vervolgens grondig onderzocht te worden. Vrouwen gescheiden van de mannen. Eens binnen krijgen we meteen wat uitleg over de bouw ervan. Het is een mausoleum gebouwd ter ere van de overleden vrouw van heerser van het Mogul rijk. De bouw duurde 20 jaar en de stenen werden allemaal per kameel gebracht. Er waren 20000 arbeiders nodig om de klus te klaren. Het is gewoon prachtig. In het mausoleum zelf mogen er geen foto's gemaakt worden. Van zodra er iemand blijft staan wordt en gefloten en geroepen. Wel spijtig dat zo de serene sfeer die je verwacht compleet weg is. We wandelen ongeveer 2 uur door het complex en rijden dan terug naar het hotel waar we gelukkig nog kunnen ontbijten, ons maagje knort. We rusten een beetje en schrijven wat bij. We moeten allemaal onze bagage opslaan op een kamer. Om 11u30 vertrekken we terug met de riksja, die we de ganse dag ter beschikking hebben ( voor 13€) naar het rode fort. Zeer indrukwekkend fort in rode zandsteen. Het was de verblijfplaats voor de vorsten. Ook hier grote controle en Greet moet haar rugzak in bewaring geven omdat er een zakje chips in zit🙈. Het was een belangrijk Mogols monument uit de 16de eeuw. Het is omsloten door een 2.5 km lange roodstenen muur. Binnen deze muur waren en 500 gebouwen, meestal in witte marmer. De meeste zijn vernietigd door de Britten. Nu zijn er nog zo'n 30 gebouwen over. Zeer mooi en indrukwekkend, wat een ongelooflijk ambachtelijk werk. Het is warm, de zon geeft buzze en we schuilen regelmatig in de schaduw. Terug met de tuktuk naar het hotel met stop om bananen te kopen voor op de trein. We nemen vanavond de nachttrein naar Katni. Wordt weer een hele belevenis.

Na een korte rit zijn we al aan het station. Nicole heeft dragers gevraagd voor de bagage. De trein heeft vertraging, dan weer niet..enz..we wachten en ondertussen krijgen we een fotoshoot van verschillende mensen. Ze willen op de foto met ons. Per 2, met de kinderen, ganse groep, het blijft maar duren, wel grappig allemaal. Wij moeten in wagon 2A. We hebben exact 2 minuten om met 20 op te stappen plus bagage. Er wordt een plan uitgewerkt. We stappen allemaal zo rap mogelijk op met handbage, een paar van onze jongere mannen smijt samen met de dragers de bagage op de trein. Het lukt👍 De trein vertrekt en we krijgen allemaal een plaatsje om te slapen. We slapen per 4, 2 boven elkaar. Er zijn ook bedden op de gang. Oze stoere mannen verdelen alle bagage om onder de bedden te schuiven.. Er zijn lakens, een dekentje en een hoofdkussen. Om 21u ligt bijna iedereen in bed.

Maandag 3 maart

We slapen beter dan we gedacht hebben maar zijn toch nog steendood als om 4u30 de wekker gaat. We zouden om 5u30 aankomen en hebben terug weinig tijd om af te stappen maar het lukt....iedereen is mee. Het is nog donker, veel mensen liggen, zitten op de grond tussen grote pakken bagage. We moeten een grote trap op en dan terug naar beneden volgeladen met onze bagage.🫣 Er staan 2 kleinere busjes te wachten tussen bouwafval, koeien en vuil. Bagage wordt bovenop geladen en nu nog 3 uur rijden tot aan het hotel.
Om 9u30 aan receptie van hotel voor de sleutels. Mooie tuin, leuke huisjes! Vlug bagage op de kamer en naar het restaurant, we hebben honger. Mooi buffet met pancakes, toast, fruit, yoghurt en een paar Indische gerechten. We bestellen meteen een massage om 13u. Terug naar de kamer duiken we onmiddelijk in bed, we zijn steendood, wekker om 12u30. De massage doet zo'n deugd na de ganse week rijden op hobbelige baantjes en vorige nacht de niet zo comfortabele trein. Na de massage nog net de tijd om in onze safaripakjes te kruipen en we worden al opgewacht door de 4x4 jeeps voor de namiddag gamedrive. Veel tijgervoetsporen maar geen tijgers. We zien verschillende
herten en pauwen maar verder niet veel. De chauffeur spreekt geen Engels en zelfs de gids kent enkel de namen van de dieren en kan geen enkele vraag beantwoorden. Hij zegt altijd ja!🙈 We geven deze keer geen fooi. Om 18u30 zijn we terug in het hotel en horen ook van de anderen dat dit niet zo'n geslaagde rit was. We gaan onmiddelijk naar het restaurant en na het eten recht naar de kamer. Morgen om 5u weer op voor de ochtend safari.
Het is een mooie reis, maar toch wel vermoeiend door de lange volle dagen.

Dinsdag 4 maart

Om 6u vertrekken we met de jeeps en het is vrij koud. We moeten ongeveer 40 minuten rijden en 26 verkeersheuveltjes trotseren tot de ingang van zone 4. De gids die we vandaag krijgen spreekt vrij goed Engels. Het is weer een compleet ander landschap dan gisteren.We hobbelen weer rond door het mooie landschap in zone 4 nu. Achteraf horen we dat de 2 zones die wij doen aan de buitenkant liggen en er ook veel menselijke activiteiten zijn. Wij zijn er klaar voor, laat die tijgers maar komen! We zien terug veel herten, ook moerasharten, bleu bull tientallen vogelsoorten maar geen tijgers. Terug veel sporen, we volgen ze, maar😢plots horen we terug het alarmsignaal van de apen en herten...iedereen wacht vol ongeduld....🫣🫣 het geluid verstomt...tijger weg. We stoppen om te ontbijten. We hebben een ontbijtbox meegekregen, gekookt eitje met zout, fruitsapje, witte boterham kaas, een banaan, een soort kruidenpannekoek, cakeje en flesje water. Het smaakt, van die buitenlucht krijgen we honger. We genieten van het landschap, de speelse langoeren, de mooi gekleurde vogels, plots een arend aan het drinken aan een beek, een mooie blauwe Indian roller ( vogel dus). Met mijn GSM geen foto's, maar Anne en Cinta leven zich uit. We zijn terug om 11u30 en krijgen koffie met taart ter ere van Robert die jarig is. Dan rap bagage pakken en we vertrekken richting Kanha, zo'n 6 á 7 uur rijden zonder pauze. We stoppen nog even om fruit te kopen en wat koekjes om de grootste honger te stillen. We schieten goed op, we rijden langs verschillende dorpjes en genieten elke keer weer van het kleurrijk spektakel.
Om 18u komen we aan in het hotel. Terug een zeer mooie tuin met leuke huisjes. Wij slapen op de 1ste verdieping. Ruime kamer met groot bed en plaats om bagage te zetten. We verzamelen om 19u aan de bar en drinken samen een glas op Robert's verjaardag. Na het eten gaan wij naar ons huisje, we zijn moe, het was weer een mooie, volle dag. Slaapwel😴😴😴😴

Woensdag 5 maart

Wekker terug om 5u🙈. Zelfde routine van gisteren. Na de koffie de jeeps in en we rijden in een half uurtje naar het Kanha NP. Het is koud en we krijgen een deken! Terug paspoort afgeven voor identificatie en we krijgen terug een goed Engels sprekende gids. We staan met veel auto's te wachten tot het Park opengaat om 6u15. Iedereen spurt een andere kant op, allemaal op zoek naar de trofee, een tijger zien. We zien onmiddellijk veel sporen, volgen ze, keren terug, volgen andere sporen....spannend. Meerdere jeeps komen samen, we horen de alarmkreet van de dieren....de spanning stijgt....nog meer auto's. Er is echt een tijger in de buurt, iedereen is muisstil, iedereen camera in aanslag.....en plots verschijnen er 5 getemde olifanten met menner in dienst van bosbeheer. Wel indrukwekkend maar de tijger is weg, vertrokken langs de andere kant...dju toch...weeral niet gelukt😢 Achteraf horen we dat een jeep met mensen uit onze groep hem wel gezien hebben, en dan nog dezelfde groep van vorige keer. ...dju, dju dju!
Het landschap is zeer mooi en ondanks onze desillusie genieten we toch van de omgeving. We zien een groep moerasherten, nogal wollige herten, die enkel hier voorkomen. Natuurlijk terug veel gewone herten, sambaherten, everzwijnen, een boom vol gieren en veel andere vogels.
De chauffeur en gids doen hun best maar het lukt niet meer. Om 12u30 terug in ons resort waar we opgewacht worden met een vochtige doekje om het eerste stof af te vegen. We schrijven wat bij aan de receptie, de enige plek waar wifi is. Een kleine lunch met gegrilde kaassandwich met frietjes🤔. Daarna nog wat zitten aan een tafeltje aan het zwembad samen met Cinta en Greet. We brainstormen al over het afscheidslied voor Nicole. Om 16u worden we verwacht voor degene die willen en nog energie hebben( wij dus🤔) voor een natuurwandeling met gids. We krijgen zeer veel uitleg over insecten en spinnen, verschillende soorten planten die geneeskundige krachten hebben. We moeten wel samen blijven want dit is een tijgergebied en de tijger komt hier regelmatig langs. Om half zeven zijn we terug. De douche is zalig, blij dat de rest van het stof afgespoeld wordt. We gaan allemaal samen eten aan een lange tafel, het is gezellig. Het buffet staat klaar en iedereen valt aan. Er is altijd heel lekkere soep en dan rijst, vegetarische gerechten en 2 kipgerechten. Als dessert een soort chocolade mousse/pudding en rijstpap maar zonder gouden lepel. Om 21u liggen we al terug in bed. Morgenvroeg terug een kans op tijgersspotten.

Donderdag 6 maart
We beginnen het al een beetje gewoon te worden om om 5 uur op te staan.🙈 half uurtje later koffie of thee met een koekje. Kwartiertje later is de verdeling van de jeeps. We krijgen een extra grote vandaag met schitterende vering. Gelukkig maar, want later merken we hoe hobbelig de weg is. Het is zeer koud en er is een ijzige wind, we krijgen gelukkig een dekentje. Na controle van paspoort rijden we het Park in. We zien vrij vlug een groot rund, de gaur, en vlak daarna een mooi sambahert met prachtig gewei. De gewone herten en wat langoeren, die zitten meestal samen omdat de apen de takken afbreken en de herten ze opeten. Vrij veel vogels maar geen tijger😢, weer niet! We krijgen weer een ontbijtje aan de auto. Elk een doos gevuld met boterham kaas ( of toch iets wat er op lijkt), soort kruidenpannenkoek, cakeje, fruitsapje, gekookt eitje met zout, banaan. Er is ook koffie of thee. Wat we niet opeten geven we aan de gids en chauffeur die het met smaak veroberen. We rijden terug het bos is en we zien 2 wilde honden, mooie beestjes, bruin met zwarte staart. Lijken een beetje op een vos. Ze zijn zeer zeldzaam, zelfs de gids en chauffeur zijn onder de indruk. Ooit waren er heel veel maar door een ziekte een paar jaar geleden zijn ze goed uitgedund. Terug in het hotel rond 11u30. Om 13u vertrekken we terug met de bus naar de volgende stop, Pench.
Er is wat gemor in de groep en we worden aangesproken door een NL koppel of we ook klacht willen indienen...klacht omdat ze nog geen tijgers gezien hebben en dit wel als tijgerreis aangekondigd wordt door het reisagentschap🤔🙈, dat djoser de verkeerde zones geboekt heeft, dat de chauffeurs niet de goede kant zoeken, dat de gidsen niet goed genoeg zoeken enz.... wij doen niet mee met al die negativiteit, wij zijn tevreden met wat we al gezien hebben. Natuurlijk willen we ook tijgers zien, maar het zijn wilde dieren die niet zo maar staan te wachten op toeristen. Iedere dag zien we iets anders, iedere dag genieten we met volle teugen, ook van de kleine dingen.
Het is ongeveer 5 uur rijden naar Pench en onderweg stoppen we in een klein stadje/dorpje aan een plaatselijke Shiva tempel. We hebben veel bekijks, er is hier waarschijnlijk nog nooit een bus Westerse toeristen geweest. Het is er klein met verschillende schrijnen van goden en een vrouw in sari is aan het bidden met kaarsjes en wierrook. Bij het terug vertrekken worden we uitgewuifd door verschillende mensen. We zijn reeds om kwart voor zes in ons nieuwe verblijfplaats, tulli tiger coridor. We hebben een prachtig huisje met uitzicht op een meertje, groot terras en zelfs naast de gewone badkamer ook een buitendouche. Het is hier prachtig met de tuin vol planten en tientallen vlinders fladderen er op los. We gaan aperitieven en Nicole ( reisleidster) loopt vlak op een gesloten glazen deur. Whow, op 2 seconden heeft ze een buil zo groot als een duivenei, ook haar neus heeft een ferme duw gekregen maar is gelukkig niet gebroken. Gelukkig was er ijs in de buurt. Dat wordt morgen een blauw oog. Pas om 20u mogen we naar het buffet met weeral heerlijke soep en toch wel lekkere kipbereidingen met gebakken rijst.
Om negen uur zitten we moe maar voldaan in bed, het was weer een dag vol belevenissen.



Vrijdag 7 maart

Wekker om 4u45! Da's vroeg😱. We hebben wel heel goed geslapen en zijn er klaar voor. We beginnen een goede routine te krijgen in het wassen, aankleden, rugzak pakken en weg zijn we. Koffie of thee met een koekje, het dagelijks eerste ontbijt🙈 Er wordt ons gezegd geen GSM mee te nemen vandaag, een nieuwe wet verbiedt het gebruik van smartphone😱 dus ik kan geen foto's trekken.

Het is iets minder koud en we krijgen geen dekentje vandaag. Aangekomen aan de gate worden de GSMs van degenen die hem nog bijhebben in een blikkendoos gestopt. Het begint al goed, we zien 2 jakhalzen de baan oversteken. Nog wat herten, vogels en pauwen, 2 leuke kleine uiltjes in een boomholte en dan rijden we vlug naar een plaats waar al verschillende auto's staan......en ja......een tijgerin! Ze ligt redelijk ver weg tussen de struiken, maar met de verrekijker heel goed te zien. Kippenvelmoment 🥰🥰 Ook op de foto's zie je ze duidelijk. We blijven wel een half uurtje kijken tot ze zich opricht en vertrekt. We rijden naar de andere kant in de hoop haar in volle glorie te bewonderen, maar ze is weg. We zijn opgelaten, klaar voor de volgende😁 We rijden naar een beschermde plaats voor een laat ontbijt, het is 9u30. Dan op wandeltempo terug naar de uitgang, niets speciaals meer te zien, maar we zijn zeer tevreden. Eenmaal terug onmiddelijk badpak aan voor een frisse duik in het zwembad samen met Cinta en Greet. Anne loopt rond op zoek naar vlinders. We eten hier een kleinigheid, ik soep met naan, Anne een croque. We blijven nog wat rondhangen en om 14u30 zijn we klaar voor de tweede safari rit. Het is een andere gate in een andere provincie en hier mag de GSM wel mee, maar we moeten ons waterflesjes afgeven🙈tot grote ergernis van Anne. We moeten in de plaats een soort metalen thermos gevuld met water kopen. C,G en ik vertrouwen dat water niet, maar Anne koopt een fles. Laat ons hopen dat ze morgen niet ziek is. In het begin is niet zo veel te zien behalve de gewone herten en vogeltjes. En plots stoppen we en wijst de gids in de struiken.....er ligt een luipaard te slapen! Beetje weggestoken, niet echt fotografeerbaar maar met de verrekijker goed te zien. Hij heeft gisteren een grote prooi gevangen en eet en slaapt nu een paar dagen. We zien nog een uiltje in de boom en een mooi sambahert in het zonlicht. We vragen om te stoppen en op het moment dat we een foto willen nemen stuift de auto zo'n 20 meter verder en zegt de gids TIGER! Mijn adem stokt en mijn hart klopt toch wat sneller. En daar is hij een groot majestueus mooi gestreepte prachtige tijger. We zijn op dit moment de enige jeep. Hij wandelt rustig rond en komt dichter en dichterbij. Op ongeveer 20 meter afstand kijkt hij recht naar ons 🥰🥰, maar andere jeeps komen toe en hij draait zich om en vertrekt. We blijven nog een tijd kijken maar hij verdwijnt. Wat een ervaring, de dag kan niet meer stuk...whoww.

Terug in het resort worden de ervaringen verteld, de meesten hebben hem wel gezien maar niet iedereen. Een frisse pint en een warme douche doen wonderen. Het buffet is weer lekker, de bediening schitterend. We blijven nog wat nakletsen en worden dan door gentleman Humphrie tot aan de deur van ons huisje gebracht. Wat een leuke man is dit. Humphrie is een 74 jaar oude weduwnaar die nog steeds oud romeins recht geeft aan de universiteit in.Dordrecht... Hij geeft ook summerclasses in Oxford waar hij zelf met zijn boot naartoe vaart. Om 22u liggen we in bed, we mogen morgen uitslapen😁

Zaterdag 8 maart
Geen wekker vandaag, wat een luxe! We slapen tot 8 uur en gaan rustig ontbijten, geen haast vandaag. Tijd om bij te schrijven, koffer herpakken en wat rondhangen in de mooie tuin. Om 12u vertrekken we richting Tadoba. We willen onderweg stoppen bij een Hindu tempel in Ramptek, staat niet in het programma maar iedereen in geïnteresseerd. Na nog geen uur rijden vallen we in panne, we ruiken verbrande rubber😱. Nicole schiet in actie en regelt onmiddelijk een klein busje en 2 auto's. Na nog geen uur wachten kunnen we overstappen, C en G, wij en Nicole zitten in één van de auto's. We rijden langs kleine dorpjes waar volgens mij nog geen toerist is geweest. We worden verwonderd aangestaard. Het tempelcomplex ligt bovenop een heuvel met prachtig uitzicht. Er is veel volk, veel mensen vragen om op de foto te mogen met ons. Families, kinderen, vrouwen alleen, mannen, iedereen wil foto's! Er zijn veel eetstandjes en standjes met prullaria langs de weg naar boven. We krijgen een beetje het Scherpenheuvel gevoel. Mensen komen van ver naar hier om gezegend te worden of gunsten te vragen. Wij worden ook gezegend en krijgen een armbandje. Na een uurtje bezoek en fotoshoots komen we terug aan de auto's die ons naar de hoofdweg brengen waar de ondertussen herstelde bus ons komt ophalen. Nu nog twee en een half uur rijden tot " the 7 tiger resort". Het is half acht! We krijgen de sleutels, zetten de bagage op de kamer en reppen ons naar het restaurant want we hebben reuzehonger. Het is van het ontbijt geleden dat we iets gegeten hebben. We krijgen nog wat informatie over morgen en om 21u gaan we naar de kamer. Kleertjes klaar voor morgen de safari, vlug douchen en dodo. Morgen terug vroeg op.

Zondag 9 maart

Wekker 4u45, het wordt een gewoonte. We vertrekken om half zes met de bus naar een gate waar de jeeps staan te wachten. We mogen terug geen GSM noch waterflesjes meedoen. We stoppen ze weg in de rugzak, geen haan die er naar kraait. Het spijtige is dat ik geen fotos kan nemen😢, maar Anne des te meer. We rijden door weer een totaal ander landschap en zien al vlug 2 grote bruine visuilen die naast de weg in een boom zitten te paraderen. Beetje later een mooie bleubull, de grootste antiloop van Azië. En dan zien we voor ons een jeep stil staan....er wordt gewezen....de camera's worden in aanslag gelegd en ja....daar komt onze derde tijger in vol ornaat de weg overgewandeld, vlak voor de andere jeep. Whoww...toch wel groot zo'n tijgerin. Ze wandelt langzaam weer de struiken in en we zien haar langzaam verdwijnen. Gewoon ZALIG dit te kunnen meemaken. Ze zou 3 welpen hebben waar ze naar op weg is. We blijven de buurt afzoeken, luisteren, staan aan een vijvertje, rijden nog eens rond, terug aan de vijver, maar niets meer. Het is ver tijd en we zien nog wat mooie vogels en een familie bleubull antilopen. Wij zijn gelukkig, maar anderen ( degenen die al het meest geklaagd hebben) hebben weer niets gezien en zijn "not so happy". Terug in het resort kunnen we uitgebreid ontbijten, meer brunchen, want er zijn al warme gerechten bij. Nu nog wat zwemmen, wat rusten, bijschrijven en om kwart voor twee moeten we klaarstaan voor de laatste gamedrive. Het is bloedheet, 36°🥵🥵.

Terug aan de gate ( een andere ingang dan deze morgen) terug controle van paspoort en we krijgen een waterfles mee.
We rijden het park binnen en na wat gehobbel en geschud wordt gezegd dat er een luipaard ligt te slapen. We zien inderdaad tussen de struiken wat vlekjes en een staart, maar plots is ze wakker en recht zich op.🥰 Wat een prachtig dier. Ze wandelt rustig tot op de baan en we volgen haar met zo'n 5 jeeps. Ze trekt er zich niets van aan, nu en dan kijkt ze even om. Voelt ze zich toch wat opgejaagd? Na een tijdje wandelt ze weer de struiken in en ze is weg. Whow, de dag kan niet meer stuk. We krijgen plots bericht dat er een tijger aan een waterplas ligt en stuiven er naar toe...we zien inderdaad wat streepjes pels, een staart en nu en dan een poot bewegen. Zeker 10 wagens blijven rond de vijver hangen. ( we mogen maar 10 minuten op dezelfde plaats blijven staan om iedereen een kans te geven) We rijden even weg en komen onmiddellijk terug en dan begint het spektakel, de poorten van het paradijs gaan open en hij wordt wakker, richt zich traag op en komt onze richting uit, passeert een jeep en gaat langs de baan weg. Wij volgen....tot hij terug in de struiken verdwijnt. Wat een geluk hebben we toch, en iedereen van de groep is er. We haasten ons terg naar de vijver en daar is nummer 2 al🫶. Een jong mannetje van 2 jaar oud. Hij gaat richting water om te drinken en dan zoekt hij verkoeling in het niet zo diepe water. Ook hij vertrekt richting de vorige tijger, die de vader zou zijn. We volgen ook hem een tijdje, zien dan de vader weer....we worden bijna gek van opwinding...wat een belevenis. Plots rijdt iedereen in volle snelheid terug richting de vijver. Het opwaaiende stof kleurt de lucht oranje. Wat we nu te zien krijgen overtreft alle verwachtingen! Een tijgerin met 2 welpen van 1 jaar oud staan aan het water te drinken. De fototoestellen klikken en klikken, iedereen is heel tevreden. Wat een mooie afsluiter, wat een apotheose, wat een heerlijke prachtige dag.
Terug in ons resort worden de foto's vergeleken en een frisse kingfisher blust het stof in de keel. Cinta heeft een remake gekregen en is rost geworden🙈
De douche doet deugd en met frisse kleertjes aan gaan we eten. Na het eten krijgen we de nodige informatie voor morgen en dat is er showtime. De bedankung van reisleidster Nicole. Met ons vieren hebben we een passende tekst gemaakt op de tonen van broeder Jacob en iedereen zingt mee, nog een speech van Humphry en Anne overhandigt de envelope met een kaartje, vogelboek en fooien. Nicole is blij verrast!
Om 22u gaan we voldaan slapen.

Maandag 10 maart

Geen wekker vandaag en pas om 9u30 ontbijt, maar om 8u30 zit iedereen buiten al te wachten. We krijgen gelukkig al wat koffie. Na het ontbijtbuffet nog wat rondhangen, betalen, bagage herpakken (mag maar 15kg wegen voor de binnenlandse vlucht). We worden afgehaald door taxi's om ons naar de luchthaven te brengen want de bus is weer eens stuk. We zitten met ons 4 met bagage in 1 auto. Het is een kleine luchthaven die gelukkig toch een winkeltje heeft om iets te eten te bestellen. Eerst door security en ze zijn streng. Ik moet mijn "elektrisch afterbite" tegen muggenbeten afgeven🤔🙈 Bij het inchecken van de bagage krijgen we nog een fotoshoot met het personeel🫣 En dan nog 2 uur wachten tot we vliegen. Na ongeveer 90 minuten landen we in Dehli. Het is er weer lawaaierig druk! Een half uurtje later zitten we in het hotel. We kunnen gelukkig nog iets eten. Normaal is het restaurant maar open tot 22u, voor ons maken ze een uitzondering. Ik eet een kippen-maïssoep met naan, Anne een soort croque met kip. Om 23u liggen we in bed. Morgen is de laatste dag.

Dinsdag 11 maart

We gaan ontbijten om 8u15 want on 9u vertrekken we om de Akshardham Hindutempel te bezoeken. Wat is die mooi! Het is een vrij nieuwe tempel, ingewijd in 2005. Hoe ze dit kunstwerk in 5 jaar afgewerkt kregen is voor mij een raadsel. Zo'n ambachtelijk handwerk is bij ons onvoorstelbaar en zeker onbetaalbaar geworden.iedere figuur is anders en tot in detail uitgewerkt. Rondom de tempel zijn verschillende taferelen waarin 148 olifanten voorkomen. Wij genieten van al die schoonheid en van waarschijnlijk de laatste dag zon. Daarna bezoeken we nog de veel simpeler Laxminsrayan tempel die in 1940 ingewijd werdt door Mahatma Ghandi. Na de lunch rijden we naar de Dallu haat market, een ambachtenmarkt. Anne koopt een sjaal en een flodderbroek, we drinken een cola in de schaduw, het is bloedheet. Terug in het hotel proberen we online in te checken, wat na veel gesukkel lukt. Nu nog bagage maken en we doen nog een dutje. (wekker om 21u) Een douche maakt ons weer fris en monter, nu nog iets eten en we zijn klaar voor de laatste stap. We zijn rond 24u aan de luchthaven. Wat is het hier druk🙈 Om de luchthaven binnen te kunnen moeten we bewijzen dat we een vliegticket hebben. Bij Cinta lukt het niet en wij gaan op zoek naar de KLM balie om een bewijs van vlucht met foto van paspoort. Het duurt even, maar alles komt in orde. Dan komt het aanschuiven....lange rijen...3 controles, 5 stempels....terug aanschuiven...😱 Er is geen tijd meer om te shoppen, we zijn net op tijd aan de gate om 2u45. We vliegen na 30 min vertraging om 3u40. Enkel Anne en Greet kunnen goed slapen, Cinta en ik doezelen nu en dan weg, kijken een filmpje, spelen een spelletje, doezelen nog een beetje....enz.. We landen om 8u Nederlandse tijd na 8.25u vliegen op Schiphol. ( er is 4u30 verschil) Aan de bagageband wordt uitgebreid geknuffeld met alle reisgenoten. Wij drinken nog een koffie, nemen de trein naar Rotterdam en hebben onmiddellijk aansluiting naar Antwerpen. Hier nemen we afcheid van C&G en wij nemen een taxi naar huis. Om 12u30 zijn we thuis.

Terwijl Anne de eerste was doet ga ik boodschappen doen. Anna, de buurvrouw brengt de planten terug en heeft voor ons gekookt, witloof, wortelen en gebakken gans. Zo lief! Het ziet er zeer lekker uit, maar we zijn te moe....we eten een boterham met kaas en gaan slapen, het eten zal voor morgen zijn.

Het was een mooie, maar zeer vermoeiende reis door het vroege opstaan en de volle dagen. We hebben volop genoten van alles wat er te zien was, maar toch vooral van de tijgers. We hebben in totaal 9 ongelooflijk mooie, majestueuse, prachtige tijgers gezien🥰🥰, 2 luipaarden, wilde honden en jakhals, honderden apen en ontelbare vogels, honderden gewone herten, tientallen sambaherten en moerasherten. Teveel om alles op te noemen, maar we hebben van alles met volle teugen genoten.

Bedankt voor de vele reacties❤️ tot de volgende reis!

Scotland en The Orkneys

De originele campersisters gaan weer samen op pad! Bereid jullie voor op een nieuw, avontuurlijk reisverhaal. We vertrekken zaterdagavond 1 juni met de camper naar Schotland en zoals jullie ondertussen al weten probeer ik iedere dag iets te posten. Nog 5 dagen geduld!

Zaterdag 1 juni

Gisteren met Cinta en Greet de camper gaan afhalen in Aalter. Onze rijdende hotelkamer, restaurant, keuken, living, relaxruimte is 7.4 meter lang, 2.3m breed en 2.9 meter hoog. Wat een beest!! Terwijl Anne en Greet de laatse boodschappen doen vullen Cinta en ikzelf de auto. Alle hoekjes worden gevuld met kleren, eten, spelletjes, schoenen en drank, enz.. We zijn er klaar voor! Straks rond 16u30 vertrekken we richting Calais. We varen pas om 22u20, maar we hopen eventueel op een vroegere ferry fingers crossed.We rijden vlot naar Calais. Pas wanneer we door de Franse controle zijn loopt het fout. Complete chaos...5 rijen schuiven aan om op 1 baan te komen😱 meer dan een uur schuiven duwen, blokkeren...niemand wacht, iedereen wil de eerste zijn...verschrikkelijk...en dan nog met zo'n beest aanschuiven. Uiteindelijk zijn we er door en we konden nog net mee op de ferry van 20u15. Na een woelige overtocht goed aangekomen in Dover. Het is 21u45, hier pas 20u45. Lucky us.We rijden nog een half uurtje verder, proberen 2 keer een plekje te vinden voor de nacht maar moeten telkens terugkeren. Derde keer goede keer, in Denton zien we een grote parkeerplaats waar ook campers staan. Leuk plekje om te slapen. Het is een gewroetel van jewelste we moeten de camper nog echt leren kennen. We zijn nog niet echt goed georganiseerd, komt nog wel. Na nog wat drinken, babbelen en lachen wordt het tijd om ons nestje op te zoeken. Het is 22u30. We zijn niet meer zo lenig als 4 jaar geleden en het is een heel avontuur om in ons bedje te geraken. We zijn allemaal moe, het was een lange dag. Goodnight

Zondag 2 juni

Om 4 uur wordt ik wakker van fluitende vogels. Nog een beetje te vroeg om op te staan..om zeven uur staat Greet op, 5 minuten later is Cinta ook van de partij. Nadat zij gewassen en aangekleed zijn, volgen wij ook. Op het gemakje ontbijten en om 9u vertrekken we richting Withernsea op 500km rijden. Greet vertrekt, het gaat vrij vlot tot aan de ring van Londen. Het is zeer druk, verschillende rotondes( links omdraaien), maar alles verloopt prima, het is warm en de zon schijnt. We stoppen voor een koffietje en kunnen buiten in het zonnetje zitten, ZALIG! een uurtje later stoppen we om te lunchen. Ik neem het stuur over en rij de laatste 250km. We verlaten de snelweg en rijden langs kleinere baantjes verder. We zijn rond 16u 45 in Withernsea. We vinden een plaatsje op de dijk met uitzicht op de zee. Wie heeft er een camping nodig! We wandelen even het strand af, vinden veel mooie stenen en zijn net op tijd terug voor de aperitief. We laten het niet aan ons hartje komen. We eten spaghetti bolognese en drinken er een rood wijntje bij. Na het eten nog een paar spelletjes "geesten" gespeeld en om 22u houden we het voor bekeken. Het duurt nog even dat iedereen in bed zitten. Tot morgen!

Maandag 3 juni

Pas om 8u opgestaan en ipv 9u vertrekken we pas om 10u15. We rijden langs kleine baantjes waar toch we wat verkeer op zit, er zijn ook op verschillende werken aan de baan bezig met de bijbehorende filles. We zijn pas om 13u in Robinhood's Bay, eten de klaargemaakte picknick op aan de auto en vertrekken voor een wandeling op de kliffen van 9km. Het is prachtig weer, zonnetje schijnt, het uitzicht is fenomenaal. Wat een mooie wandeling. Wel veel klimmen we puffen en blazen maar het is het zeker waart. Wat een mooie uitzichten op de vandaag gelukkig kalme zee. We lopen door een typisch Engels landschap met veel schapen op de met stenen ommuurde weide. Om 16u komen we blazend en zwetend ann op een camping waar we gelukkig nog een frisse cola kunnen drinken op een bankje. Na een half uurtje hebben we weer voldoende energie om terug te keren. De vrouw uit het café wijst ons de weg terug langs een oude spoorbedding terug naar Robinhood's Bay. We krijgen ook nog een tip voor een mooie campplaats. Nog 15minuten rijden en we staan in Sandsend aan het strand geparkeerd. Een supper mooie plek! Cinta en ik wagen ons aan een zwempartij maar ik geraak pas tot boven de knieen erin, het water is ijzig koud. Cinta geeft niet op en gaat er volledig in...bbrrrrrr. Een aperitiefje verwarmt ons en het koken kan beginnen, het wordt groentencouscous met een glaasje rode wijn. Nu nog wat nagenieten van deze mooie dag. Het zal niet laat worden vanavond. Morgen wordt een volle dag en rijden we Schotland binnen.

Dinsdag 4 juni

De wekker loopt af om 7u30...we zijn al wat beter georganiseed en kunnen om 8u45 vertrekken richting Schotland. Het weer ziet er een pak minder goed uit, het is 8°! Ik ben vandaag de ochtend chauffeur. Na een paar km zijn er wegenwerken op een heel steil stuk. De camper heeft het verschrikkelijk moeilijk om hogerop te geraken en valt stil....whoww...opnieuw starten en terug still... de zenuwen gieren door mijn lijf. Er staan auto's voor mij die niet doorkunnen en auto's achter mij. Ik moet achteruit tussen de verkeerskegels laveren, het zweet breekt mij uit. Ik moet wel een beest van 3500kg besturen! Het lukt mij uiteindelijk toch om er beweging in te krijgen en we kruipen heel traag de helling op. Mijn benen trillen toch een beetje na. Oef....we kunnen op een normale manier verderrijden. Rond 10u30 stoppen we voor koffie. Om 12u stoppen we aan een benzinestation met parking en eten een boterhammetje. Hreet neemt het stuur over en het begint te regenen...gieten...tussen het drukke verkeer van Glasgow. We vorderen langzaam, rijden een paar keer verkeerd en komen uiteindelijk aan Loch Lomond...Loch Lomond in de regen. Spijtig genoeg niet veel te zien, behalve mist. Een half uurtje verder komen we aan op onze bestemming aan Loch Lomond. We staan op een kleine camping naast een Nederlandse camper. We instaleren ons en gaan op zoek naar de plaatselijke pub om een whisky te proeven. Het blijft regenen....we eten in de camper. Het regent en het is 7°. Morgen hopelijk beter weer

Woensdag 5 juni

Gans de nacht regen, regen, regen en nog eens regen! Overal plassen water maar we laten het ( nog niet) aan ons hart komen en ontbijten met vers gebakken broodjes. We vertrekken rond 9u naar Oban, waar de ferrie naar Mull vertrekt. Onderweg stoppen we aan een uitzichtpunt, maar door de nevel is niet veel te zien. De volgende stop " the oyster bar" is een schot in de roos. Leuk viswinkeltje met lekkere goodies...we kopen oesters, een gerookte kipper en kaas met whisky. Nu rechte baan ( allée, kronkelende op en neer) naar Oban voor de ferrie. Tussendoor regen en zon, regen en zon. In Oban willen we tickets voor de overzet kopen, maar dat is niet zo eenvoudig. We kunnen pas met de boot van 15u55 mee, maar we kunnen gelukkig nog mee. Tijdens het wachten smullen Greet en ik van de oesters. Greet rijdt de boot op en de overtocht kan beginnen. We drinken een koffie en gaan daarna op het open dek staan. De wind is zalig, de regen iets minder. We zien de eerste Jan Van Genten...whow! Uurtje laten zijn we op het eiland Mull. De baan wordt een 1 baanvak, met voorbijsteekplaatsen. Langzaam maar zeker rijden we 40km tot aan port nan geal. We zien de eerste levende herten ( al veel dode langs de weg zien liggen) en vlak voor de camping zien we een kudde Highlanders. We staan op lot 31 met uitzicht op een loch. Het is hier prachtig. Anne en Cinta trekken er op uit om foto's te nemen. Daarna aperitief met hapjes en ondertussen maak ik tomatensalsa met pelpatat en gebakken zalm. Het smaakt zoals altijd. Nog een theetje, een spelletje en om 22u gaat het licht uit. Slaapwel.

Donderdag 6 juni

Deze morgen pas om 8u wakker, het is frisjes, het is 7°. Het heeft gans de nacht zwaar geregend. We gaan douchen ( heerlijk warm water) en na het ontbijt kunnen we water bijvullen en toilet en vuil water lozen. We kunnen weer een paar dagen zonder camping. We vertrekken richting Tobermory in het Noorden van het eiland. Het uitzicht is adembenemend mooi, we rijden terug op een zeer smal baantje. Het is niet altijd gemakkelijk met zo'n beest van 3500 kg, maar we zwiepen gezwind voorbij bussen en trucks. Nemen de tijd om foto's te nemen en te genieten van het prachtige landschap. Om 13u15 zijn we in Tobermory en het is er druk. Eerst en vooral tanken en dan op zoek naar een parkeerplaats. De parking staat vol, maar we vinden een gratis plaats vlak langs het water in de hoofdstraat. Als wij geen geluk hebben! We eten op ons gemak een boterham, doen wat boodschappen en slenteren daarna langs de vele toeristenwinkeltjes. We zoeken waar we overmorgen de ferrie kunnen nemen, bezoeken een klein interessant museum, drinken een koffie, nemen veel foto's en eten een ijsje. Er is ondertussen plaats vrojgekomen op de parking en we gaan de auto halen. Cinta en Greet bewaken een plaats die groot genoeg is voor de camper en zetten er zelfs oranje kegels op. ( schitterend gevonden) en voilla, we hebben ons slaapplaats voor de volgende 2 nachten. Na het aperitief eten we pasta met champignons, gemixte groenten en rulgebakken gehakt. Iedereen doet even zijn eigen ding en daarna nog een escape room spel. Het is pas half tien, maar we zijn moe....10 minuten later ligt iedereen te slapen.

Vrijdag 7 juni

We slapen als een blok....soms even wakker van gekletter op het dak van de regen...dat belooft voor morgen. Om 7u30 worden we met muziek gewekt, we moeten "vroeg" opstaan want we hebben vandaag een daguitstap naar Staffa en Lunga. Om 9u30 worden we verwacht op de kade. Het regent gelukkig niet meer, er is wel veel wind! Om 9u45 vertrekken we, eerst nog een tussenstop in Kilchoan om nog een paar mensen op te pikken en dan richting volle zee. We zitten boven en genieten van het uitzicht. Er staat een vrij hevige wind en we schommelen, rollen en stampen met de boot. Nu en dan krijgen we een gulp water over ons heen. Het is zalig! Na 1.30 minuten varen komen we aan op Lunga, het papegaaiduikers eiland. Er zouden er hier 12.000 zitten samen met zeekoeten, aalscholvers en meeuwen. Het is een flinke klim naar boven en zeker de moeite waard. En daar zitten ze op hun burchten....de puffins! Wat een mooie, leuke vogeltjes. Ze hebben geen schrik en komen zelfs verwonderd dichter. Zeer leuk! Anne en Cinta zijn niet tegen te houden en trekken er op los...klik, klik, klik....dat worden zeker 4 bladzijden vol in het fotoalbum. De wind blijft gieren en we vinden wat bescherming achter de muren van een ruïne om te lunchen. Na 2 uur vertrekken we weer naar het volgende eiland..Staffa. Dit eiland is een unieke formatie van bazaltzuilen. Men kan er naar Finnegan's cave gaan langs een smal pad over bazaltstenen. In deze grot componeerde Mendelssohn zijn compositie "de Hebrieden". We klimmen ook een stukje naar boven voor de puffins, maar hier zijn er geen te zien. Na 1u vertrekken we weer richting Tobermory. We hadden geluk, we hadden geen regen en nu en dan zelfs wat zon. Het is 12°. De zee is zeer woelig met witte schuimkoppen...en de boot schommelt van links naar rechts...ik denk aan (.. de Marie Louise gaat op en neer...) We worden nog echte zeeratten. Onderweg zien we plots nog een 6tal dolfijnen opduiken die meezwemmen met de boot. Om 16u terug aan wal. We drinken een warme chocolademelk om op te warmen, doen boodschappen en drinken een aperitiefje. Vandaag koken we niet zelf. We sluiten deze mooie dag af met fish and chips, glaasje witte wijn en een koffietje om af te sluiten. Het zal niet laat worden vanavond, morgen staat de wekker om 6u.

Zaterdag 8 juni

Veel regen vannacht, regelmatig wakker, niet zo goed geslapen. Om 6u worden we met muziek gewekt door Greet. Geeuw, geeuw, geeuw, da's vroeg. We kunnen naar het toilet en de douches van het havengebouw. Er is een code om binnen te gaan en Greet is die gisteten per toeval teweten gekomen...lucky us! We vertrekken om 6u50 naar de ferrie van 7u20. Men kan niet reserveren en er kunnen max. 10 auto's op. Anders moeten we wachten tot 9u30. Overtocht duurt 35 minuten op woelige zee. Dan pas ontbijten we. Om 8u45 rijden we verder langs zeer smalle eenvaks baantjes. We kronkelen op en neer door een fantastisch verlaten landschap. We zien een paar groepen herten en natuurlijk overal schapen. Er wordt weer vlot gefotografeerd. We rijden verder naar Glenfinnan waar de Howarts express uit de Harry Potter films voorbij rijdt. We zien hem net voorbijrijden om 11u. We rijden iets verder naar het viaduct, eten eerst en na de lunch doen we een kleine wandeling. We moeten wachten tot 15u10 om hem over de brug te zien komen. Cinta en Greet klimmen naar boven, wij gaan onder het viaduct staan. Prachtig zicht als hij erover rijdt, spijtig dat hij niet stoomt. Greet neemt het stuur over en we rijden nog een 150km tot Drumnadrochit aan Loch Ness. We verblijven hier 2 nachten in een vrij grote camping met veel mobielhomes. Terwijl ik voor het aperitief zorg gaat Anne een wasje doen. Het is koud en het regent en alles voelt klamp aan. Gelukkig hebben we een airco die ook warme lucht blaast. We kruipen vroeg in bed, gezellig dicht voor de warmte.

Zondag 9 juni

Pas om 8u wakker, geen probleem want we moeten niet rijden. Geen regen, blauwe lucht met een paar wolkjes en de zon schijnt. Na een gezond ontbijt van havermoutpap voor Greet en mij, yoghurt met fruit voor Anne en Cinta vertrekken we richting Urquhart castle. Geen regen! Normaal een half uurtje wandelen, maar....Cinta en Greet willen een foto in de wei tussen de schapen. Het is nogal een steile aflopende wei naar het water, dus we denken....we kunnen verdergaan langs het Loch....mis dus, lukt niet. Helemaal terug naar boven...pittig. een half uurtje later zien we de ruïnes opduiken. Urquhart castle, of wat ervan overblijft ligt prachtig aan het water...wat een mooi plaatje! Bij het binnengaan krijgen we eerst een 10 minuten lange filmpje te zien over de geschiedenis van het kasteel. Er is hier nogal wat afgevochten om het kasteel te behouden of te veroveren. Na het bezoek drinken we nog een koffie en keren terug naar de camping voor de lunch. Om 14u vertrekken we naar Drumnadrochit voor een bezoek aan het museum van "het monster" Nessie. We krijgen via film, verhalen en vragen nog altijd geen antwoord op de grote vraag... waar is Nessie? Onderweg naar de camper nog een tussenstop in de COOP voor boodschappen en om 18u zijn we terug. Net op tijd voor het nieuws ivm de verkiezingsresultaten dat ons toch wat rillingen bezorgt. Ondertussen aperitief en ik duik de keuken in. Het wordt kip met gebakken aatdappelen en abrikozen. Voor een rustdag te zijn hebben we toch bijna 20000 stappen. Ik vermoed dat het niet laat zal worden.

Maandag 10 juni

Vanacht veel geregend! Whats new....Deze morgen geen regen maar wel overtrokken. Wakker om 8u15 en we gaan allemaal douchen. Ik was gisteren mijn tandpasta vergeten en..de tube stond netjes opzij gezet. Zou bij ons niet waar zijn. Het is een mooie camping, prachtig gelegen, maar de douches zijn niet zo ideaal. Om de 30 seconden slaat het water af en in de sanitaire blok is het koud. Het is overal koud....8°..brrr. Na het ontbijt de gebruikelijke taken....elektriciteit afkoppelen, toilet legen, afvalwater dumpen, gas afsluiten, gps klaarzetten....enz... Om 9u 15 zijn we klaar om te vertrekken en Greet rijdt het eerste stuk tot in Inverness. Het blijft droog, maar het blijft koud en er is een stevige wind. Het is niet zo gemakkelijk om een parking te vinden en er is druk verkeer, maar Greet doet het schitterend. We staan bijna vlak in het centrum en wandelen richting kasteel. We gaan in een paar winkeltjes binnen en er wordt het een en ander gekocht. Wat opvalt zijn de vele naaiateliers van kilts. Overal ziet men verschillende tartans. Het kasteel blijkt gesloten en staat in de stellingen....pech. we keren terug naar de parking en Greet en ik doen boodschappen in Morrison, een grootwarenhuis. We hebben voldoende voorraad om de volgende 5 dagen te overleven. We eten een boterhammetje op de parking en vertrekken rond 13u richting Thurso in het uiterste noorden. Ik rij de volgende 150 km en het begint te regenen. Het regent nog als we op de camping toekomen. We hebben een schittetende plaats met uitzicht op de zee. Het regent en waait verschrikkelijk hard...echt stormweer. We beginnen aan een kleine wandeling. Na 5 minuten keer ik al terug, Anne was al in de camper gebleven, door de wind en de regen. Cinta en Greet volgen na 5 minuten ook, ze zijn kletsnat. We zullen dan maar aperitieven, Greet en ik een ricard, Anne een porto en Cinta een mojito. We hebben verschillende knabbeltjes met oa een blikje gerookte oesters. Ik begin ondertussen aan het eten, het wordt eendenborst met champignonroomsaus met whisky. We drinken er een goed glas wijn bij, een Portugese gekregen van een vriendin net voor we vertrokken. Het smaakt, en we voelen ons warm en voldaan. Het is nu 20u, het regent niet meer maar de wind is wel nog van de partij en het is 8°. We zien morgen wel wat we gaan doen.

Dinsdag 11 juni

Gans de nacht verschrikkelijk veel geregend en gewaaid. De camper schudde en schommelde heen en weer. Wij lagen gelukkig warm ingedekt in ons bedje. Om 8u15 opgestaan...het is koud...dikke trui en regenvest aan om naar de sanitaire blok te gaan. Na het ontbijt besluiten we om toch een wandeling langs het strand te doen. Het is ijzig koud, 8°,gevoelstemperatuur 4°. De zee is onstuimig met veel wtte kopjes en klotst met geweld tegen de rotsen. We krijgen een korte bui over ons heen maar we geven niet op. We wandelen verder tot aan de ruïne van een kasteel. Moet een zeer groot kasteel geweest zijn met prachtig uitzicht over de baai. Vroeger woonden hier de graven van Caithness. We keren terug via het stadje, drinken een lekkete warme chocolademelk en om 12u30 zijn we terug in de camper, net op tijd voor de lunch. Een warm soepje met een boterham doet deugd. Om 14u vertrekken we weer, ditmaal de andere kant op tot aan de vuurtoren van Scrabster. De wind is gaan liggen en we zien hier en daar wat blauw tussen de wolken verschijnen. Het is voelbaar niet meer zo koud, of worden we de kou gewoon? Nog een stop in de Lidl en dan naar de camper met de buit. Ik heb black pudding en haggis gekocht😁 voor de lunch van morgen. Straks aperitiefje met knabbels en gebakken kabeljauw met pasta met look en chil. De wijn staat al klaar. Het zal weer smaken! Om 21u45 gaat het licht uit...slaapwel

Woensdag 12 juni

Om 7u de wekker want we moeten de ferrie naar de Orkneys halen. Een kattewasje in de sanitaire blok want het is er koud. ( gisterenavond uitgebreid gedoucht) koffie zetten, ontbijt en alle andere taken voordat we kunnen vertrekken. We zijn klaar voor 4 campingloze dagen! Water is gevuld, afvalwater leeg, toilet leeg, nu nog volle tank en we vertrekken richting Gills Bay. En wat denken jullie...ja, het regent! Er is gelukkig minder wind dan gisteren dus ook gelukkig een kalmere zee. We komen 10 minuten voor het inschepen aan. Er komt iemand van de bemanning zeggen dat we uitzonderlijk achteruit de boot opmoeten omdat we anders achteruit erafmoeten en dat is minder handig.. Whoww, met zo'n monster is dit niet zo eenvoudig. Greet doet dit liever niet en laat mij rijden. Met toch een beetje klamme handen lukt het perfect om tussen de lijntjes te blijven van een baanvak even breed als de auto. We staan aan boord! 1u45 minuten later staan we aan de overkant in de regen. We stoppen eerst aan een prachtig, leuk ingericht privé museum. Heel veel fossielen netjes uitgestald in mooie kasten. Verder een verzameling van voorwerpen uit het dagelijkse leven op de Orkneys van 100 jaar geleden. We stoppen aan de Italiaanse kapel die door Italiaanse krijgs gevangenen gebouwd is binnenin een vliegtuigloods. Aan een kleine parkeerplaats met toilet een korte stop om te lunchen. Een paar km verder stoppen we aan het bezoekers centrum van The Gloup. Van hieruit vertrekt een wandeling van 6.5km naar Mull Head. Het is gestopt met regenen en we wandelen langs de kliffen met prachtige uitzichten. Mooi, mooi, mooi, de heide staat bijna in volle bloei. Het pad is wat drassig, de wind waait, maar het is zalig. Ondanks het feit dat de wandeling niet echt aangeduid is komen we na 13000 stappen vlotjes terug bij de auto. We zijn van plan om hier te blijven slapen maar momenteel staan er nog teveel auto's, we zien wel

Donderdag 13 juni
We worden wakker om 7u30 door het loeien van de koeien. Het is een gekwetter en gezang van allerlei vogels. Cinta is al op stap met haar fototoestel. Wij gaan ons wassen en tandenpoetsen in het bezoekerscentrum. Dit is gewoon de ganse nacht opengebleven. Ik bak een paar spiegeleieren en black pudding en er is brood, yoghurt, fruit, musli, choco en natuurlijk koffie, thee en chocolademelk. We laten het niet aan ons hartje komen en wat nog belangrijker is....het regent niet!We rijden eerst naar Wideford Hill, een cairn( ondergrondse begraafplaats) De bewegwijzering is weeral niet zo duidelijk maar na een paar keer heen en weer rijden vinden we het piepkleine en zeer steile baantje. De camper kreunt maar Greet brengt ons veilig boven naar een kleine parking waar we net inpassen. Vandaar uit volgen we te voet een smal pad dat ons steeds dieper doet afdalen ( straks moeten we dit ook terug naar boven) Het uitzicht is adembenemend schoon en duizend foto's waard. Uiteindelijk blijkt de cairn enkel te betreden via een luik bovenaan. Cinta en Greet klimmen er via een smalle ladder in. Het is er donker en Greet kruipt op haar buik een van de kamers in. Er is niet veel te zien. De terugweg is lastiger en puffend en hijgend komen we terug aan de camper.
We rijden verder naar Finstown om de parking te verkennen waar we zaterdagnacht zouden blijven slapen. Er is een mooi textielwinkeltje van een leuke mevrouw die ons weet te vertellen dat er zaterdagmiddag een processie is met doedelzakspelers en later op de avond is er feest in het dorp. Goed om weten!
Na de lunch rijden we naar De Broch of Gurnes, en bezoeken we de restanten van een Neolithische toren met 14 huizen er rond. Een zeer vriendelijk dame aan de kassa geeft ons wat uitleg. De nederzetting is 2000 jaar oud en zou maar een paar jaar bewoond zijn geweest. Het uitzicht op de baai is wondermooi.
We rijden verder naar Brough Head, de Noordwestelijke tip van het eiland. We parkeren de auto vlak aan de baai met uitzicht op een klein eiland dat enkel bij laag tij de bereiken is. Het zonnetje schijnt nu echt en het is warm, wel veel wind. We laten de auto staan en gaan te voet langs de kust naar Birsay tearoom in het dorp. Ze hebben er lekkere cake en we nemen allemaal iets anders. Ik neem een scone met cream en confituur en drink er een bananenmilkshake bij. Lekker!
We keren terug naar de camper want het getij is goed en we kunnen oversteken naar het eilandje, er zouden puffins te zien zijn. We steken over met een ganse groep andere mensen en zien de resten van een Noorse nederzetting, een vuurtoren, prachtige vergezichten, een paar scholeksters, maar geen puffins.
We keren terug en eten gehaktballetjes met broccolipuree. Het smaakt weeral ne keer. Er wordt al gegeeuwd....het is pas 20u30🙈
We zijn niet de enigen die hier blijven staan met de camper..

Vrijdag 14 juni
Deze nacht was er noodweer, de camper schudde heen en weer als een bootje op
een woeste zee. We hoorden de wind gieren en de regen viel met bakken uit de lucht. Beetje beangstigend toch! Ondanks dit verschrikkelijke weer slapen we weer zeer goed. Pas om 8u wakker ( 10 uur geslapen). Na het ontbijt vertrekken we naar Skara Brae, een 5000 jaar Neolithisch dorp. De regent gutst nog steeds hevig naar beneden. We vinden nog net een parkeerplaatsje bij het bezoekerscentrum. We lopen door de regen naar binnen en krijgen eerst een beetje uitleg over de site. Verder is er een educatieve informatieruimte en zelfs een replica van een van de huizen. Op het terein zelf krijgen we een zware bui over ons heen, we moeten zo'n 5 minuten lopen tot het dorp zelf. We zijn kliedernat en verkleumd van de kou. We proberen te genieten van de opgravingen maar gaan er toch met grote passen doorheen. Nog even en we zijn in het Skaill house, het adelijke huis van de Laird( lord) die skara brae ontdekte na een zware storm in 1850. Een zeer mooi huis om te bezoeken, ook het winkeltje is aantrekkelijk. Het blijft regenen!
We zijn doornat maar rijden eerst door tot aan Finstown waar we op de parking lunchen. We zetten de verwarming van de camper aan en kopen aan een kraampje een hotdog, broodje worst en een broodje kip. De warmte doet deugd en onze kleren zijn weer droog.
We rijden door naar Kirkwall, hoofdstad van de Orkneys en bezoeken er het museum. Het heeft een mooie collectie over de geschiedenis van de Orkneys. Heel veel opgegraven voorwerpen uit verschillende sites. We doen nog een paar winkeltjes. Cinta en Greet kopen mutsen, Anne een mooi vestje en ik koop kaas, oesters, gerookte makreel en chutney😁
We rijden terug naar Finstown parking. We blijven hier vannacht slapen want er is een WC in de buurt.
We eten aroz con cameron vanavond. ( paëlarijst met scampi's. )
PS. het is gestopt met regenen👍 Na het eten nog wat solo gespeeld ( kaartspel) we winnen elk 3 keer. Om 21u30 tandjes poetsen, snaveltjes dicht en oogjes toe.

Zaterdag 15 juni

Zeer goed geslapen, gisteren avond nog wat verkeer, maar vannacht was het zeer rustig maar het regent weer. We staan op rond 8u en eten op het gemak, we hebben geen haast. Er is veel mist, het is volledig overtrokken en 11°. Om 9u15 vertrekken we richting cairn Maeshowe. Een grote overdekte ondergrondse begraafplaats van 5000 jaar oud. We kunnen niet mee met deze tour en moeten wachten tot 11u. We gaan ondertussen naar de " ring of Brodgar", een grote cirkel van opstaande stenen. Een beetje Stonehenge achtig en ook gebruikt voor gosdienstige ceremoniën. Terug naar Maeshowe dat slechts 5 km verder ligt. We rijden eerst met een busje en dan te voet naar de grafheuvel. Onder leiding van een zeer enthousiaste gids worden we door een gang van 3 meter lang en 1 meter hoog geleid. We moeten dus echt bukken en gebukt blijven stappen wat niet echt comfortabel is. Spijtig dat we geen foto's mogen nemen. We staan in een ronde ruimte waar nog 3 kamers op uit komen. De kamers zijn gebouwd met stenen die 5000kg wegen. Ze zouden van 6km verder op zeewier vervoerd zijn. ( dit is zelfs uitgeprobeerd en het lukte om 10000 kg met 15 mannen te schuiven) Er zouden meer dan 100 skeletten van mensen ingelegen hebben, ook skeletten van dieren en gebruiksvoorwerpen. Vikingen zijn er ooit binnengegaan en verschillende runenteksten in de muren gekerft hebben. Meestal onnozele tekstjes maar ook mooie tekeningen van een zeehond, draak en slang. Zeer interessante plaats. We rijden naar Stromness en op een parking bij de haven lunchen we. Daarna leuke verkenning door het stadje, mooie smalle straatjes, zeer originele decoratieve winkeltjes. Het blijft druilerig maar echt regenen doet het niet. Om16u30 terug aan de camper, we drinken nog een koffie/ warme chocolademelk en doen nog wat inkopen in de COOPwinkel. Nog een half uurtje rijden en we zijn terug op de parking in Finstown. Het is gala WE en vanavond is er een parade/stoet met een doedelzakspelersband. Rond 19u vertrekken we om te kijken.....we staan tot 20u te wachten ( ondertussen is het zacht beginnen regenen). En dan plotseling horen we de muziek, het wachten was de moeite waard. We lopen mee met de band en aan de camper kijken we naar de rest van de stoet. Veel verklede kinderen en wagens met taferelen zoals ABBA, Peter Pan, biergarten, enz.. allemaal met kinderen erin. Wel leuk om zien. De kinderen hebben geldinzamelbussen bij en dat allemaal ten voordele van het gemeenschapshuis hier.. We laten de stoet verdertrekken en wij gaan de camper binnen...we moeten nog eten. Pastasaus was al klaar, nog juist spaghetti koken en we kunnen onze hongerige magen spijzen. Op de parking waar we staan verzamelt de jeugd...vanavond om 22u begint het dansfeest. Wij laten het dansen aan ons voorbijgaan...

Vrijdag 16 juni

Het feest gisteren heeft zijn sporen nagelaten. Gisterenavond kwam de jeugd ( zeker 30 man) samen op de parking met toiletten waar wij staan. De toiletten zijn een geliefde plaats om zich om te kleden en te schminken en god weet voor wat nog meer. Het lawaai blijft duren....na toch in slaap te zijn gesukkeld worden we rond 3u30 wakker van geroep, gekrijs, gelach...er wordt hard op de camper geklopt...mijn hartje begint te bonken...aan het geluid te horen zijn ze met veel. Gelukkig blijft het bij gebonk en gelach. Om 8u wakker en Cinta en Greet gaan naar de toiletten maar zijn na 2 minuten al terug. Ze hebben nog nooit zo'n vuiligheid gezien....wc pot aan de bril vol, papier overal, kots, str.., kortom verschrikkelijk. We wassen ons alle 4 in de camper, vanavond staan we op een camping en kunnen we alles legen. Na het ontbijt vertrekken we rond 9u30 richting ferrie, we keren terug naar het vaste land. Het regent niet meer maar er is veel mist. We zijn een uur te vroeg en wachten geduldig. Eindelijk is het zover en het moment waar ik zo naar uitkijk is aangebroken.....terug achteruit op de boot,dat lukt prima!! joepie! We vertrekken bijna een uur later dan gepland. De zee is gelukkig vrij rustig. We rijden nog eventjes verder tot we een parkeerplaats vinden om te lunchen. Na een half uurtje rijden we verder richting Durness. De baan wordt weer smaller en smaller en kronkelt omhoog en omlaag de kust volgend. Adembenemende uitzichten, woest en ongerept landschap..mooi, mooi, mooi! De heide begint bijna te bloeien, hier en daar langs de kant is al wat paars te bespeuren. Veel schapen op en langs de weg, maar geen herten en geen vossen.
We bereiken de camping in Durness rond 17u45 en we krijgen een prachtig plekje met schitterend uitzicht..whowww! Het is hier zeer mooi! Anne doet een wasje, ik begin te koken, Cinta zorgt voor de aperitief..wat gezellig! We eten worst met witte kool en aardappelen, en het smaakt, meer moet dat niet zijn. Straks gaan we naar de pub en daarna douchen om fris en fruitig onder de dekens te kruipen. Morgen is een nieuwe dag, de laatste in Schotland. We hebben voor morgen gereserveerd in een zeevruchtenrestaurant om het Schots avontuur af te sluiten! Kijk er al naar uit!

maandag 17 juni

Veel geregend vanacht! Toch goed geslapen! Na de nodige ochtendrituelen en ontbijt vertrekken we rond 9u richting Ullapool. Het regent niet echt maar het is druilerig er is veel mist. We kronkelen de bergen in op zeer smalle baantjes, er is veel tegenliggend verkeer. We rijden door een schitterend landschap waar we spijtig genoeg niet veel van zien. Nu en dan op een klaar moment een fotostop. We hoopten op herten maar er is niets te zien behalve schapen en koeien. Even voorbij Ullapool stoppen we op een parking langs de baan voor de lunch. Greet neemt het stuur over en kronkelt verder richting Fort William. Het begint langzaam op te klaren en de zon komt er zelfs door. Door de zon ziet het landschap er nog mooier uit. In Drumnadrochet nog een koffie en shopping stop. Het is druk op de baan die nu iets breder is maar toch nog smal wanneer we een camion kruisen...een paar cm tussen de spiegels! We blijven rijden langs het water tot aan Loch Leven, waar het zeevruchtenrestaurant is. Een 100 meter verder is een parking aan het water rechtover een kerkhof. Wat een mooie plek om te slapen. We zijn net op tijd om te aperitieven voor we om 19u in het seafood restaurant Lochleven verwacht worden. Het is er druk, goed dat we gereserveerd hebben. We laten ons gaan... Anne neemt gebakken langoustines met look en citroen, Cinta mosselen cider met citroen, Greet wilde heilbotfilet met risotto, groene asperges en erwtescheuten, en ik een fruit de mer. We drinken er een flesje sancerre bij. Het is allemaal zeer lekker, zeeeer lekkerrrr...mmmmmm! Anne en Cinta nemen nog een dessert met ijs en Greet en ik een koffie met een whisky. In Scotland do what the Scots do😁! Jongens wat was dit lekker....Ik denk dat ze ons niet moeten wiegen straks.

Dinsdag 18 juni

Deze nacht heeft het voor de eerste keer niet geregend!😁 We zijn wakker om 8u en het is 17°, de zon laat zich zelfs zien🌞😎
We vertrekken rond 9u langs Loch Leven en het ziet er in de zon nog veel mooier uit. We stoppen met uitzicht op een klein eilandje met meeuwen. Ik smijt stukjes brood omhoog en ja, ze komen er op af. Anne en Cinta staan op de eerste rij om foto's te nemen. We rijden iets verder naar Glenco en stoppen in het bezoekerscentrum. We doen een leuke wandeling, zien een turfhuis en veel wilde bloemen, zelfs een klein veldmuisje ontsnapt niet aan onze fotografen. Het is warm en de zon doet ongelooflijk veel deugd. De obligatoire stop in het winkeltje en daarna een koffietje. Het is vrij druk en de parking staat goed vol. We eten toch eerst een boterhammetje voor we vertrekken. Er is vrij veel verkeer en ook veel grote zware camions die het toch spannend weten te houden in de bochten op de smalle wegjes. We kronkelen weer de bergen in en het begint nu en dan lichtjes te regenen, de temperatuur zakt naar 14°. De volgende voorziene stop met wandeling lukt niet want alle parkeerplaatsen zijn volzet. We laten de 3 sisters ( bergen) met spijt aan ons voorbijgaan. We kunnen uiteindelijk toch nog op verschillende plaatsen stoppen voor foto's. Het is een ruig landschap waar we doorkronkelen. We zien een hert maar kunnen niet stoppen....wat spijtig.
We stoppen net voor Loch Lomond aan de Drovers Inn, de meest behekste herberg van Schotland. Het gebouw is meer dan 300 jaar oud en staat vol opgezette dieren. We drinken er een cider en zetten nadien de reis verder naar Luss aan Loch Lomond. Het is een klein pittoresk dorpje met 3 giftshops, een pier en zeer leuke huisjes. We kopen er vanalles om mee te nemen naar huis zoals Haggis, zand koekjes, chilly jam, lime confituur enz..
Om17u30 zijn we aan de camping aan de oevers van het meer. De zon schijnt volop, er is blauwe lucht ...eindelijk zomer! Naast ons zit een koppel Engelsen die niet weten wat er gebeurt als er 4 vrouwen uit de camper komen. We worden nauwlettend in de gaten gehouden ..ze kijken, ze staren echt binnen. Als we beginnen koken gaan ze ( waggelt hij) naar binnen. Oef!!
Het is vandaag Vlaamse kost...worteltjes met aardappelen en een koteletje.

Woensdag 19 juni
De zon blijft schijnen! Het is 17° bij het opstaan om 8u. Douchen, ontbijt en opruimen...we vertrekken om 9u15.
We verlaten het woeste, ongerepte en ruwe landschap van noord Schotland en laten de kleine kronkelende smalle baantjes achter ons. We krijgen autostrade en veel verkeer in de plaats. We schieten goed op richting Glasgow en zelfs op de ring gaat het zeer goed vooruit. We rijden naar Keswick. Eerst bezoeken we het potlood museum, wat een schot in de roos is voor Greet en Anne. Ze blijven er maar alles lezen en bewonderen.....Het is een interessant museum, maar na een 45 minuten heb ik het wel gezien. Anne en Greet blijven maar kwijlend verder kijken. De shop wordt gretig bezocht en er wordt toch wel wat gekocht.
Eindelijk om 15u15 vertrekken we voor een wandeling van 5km. Het stadje zelf is heel toeristisch en maar wel gezellig. We drinken een koffie en wandelen verder naar het meer. De zon blijft schijnen en het is lekker warm. Er liggen veel houten roeibootjes en er zit een grote groep ganzen op het strandje. Plots staan ze op en waggelen in groep naar het water. Wat een leuk spektakel.
We lopen een tijdje verder langs het meer en genieten van het prachtige uitzicht over de groene bergen van het Lake district. We keren terug via een klein paadje langs de grote baan. We drinken nog een glas op een terasje en gaan terug naar de camper. We staan op een rustige plek aan het museum en beslissen om er te blijven slapen. We zijn niet de enige met dit idee.
Na het eten nog een spelletje solo
( kaartspel).

Donderdag 20 juni
Weeral eens goed geslapen, deze keer op de parking van het museum. Er staan nog 3 andere campers. De zon schijnt, de konijntjes huppelen vrolijk rond en wij zijn klaar voor een nieuwe dag. We blijven in the Lake District en rijden vandaag naar Grasmere, maar we doen eerst nog een toertje langs( op de kaart) een geel baantje met groen omringd. Ik zie het volledig zitten! Heuuu....ik dacht dat we de smalle, kronkelende baantjes achter ons gelaten hadden, niets is minder waar. Het uitzicht is schitterend, de kronkels ook, maar het tegenliggende verkeer is andere koek. Er rijden zelfs lijnbussen op heel smalle baantjes. Anne moet steeds de spiegels invouwen om te passeren, soms zelfs tot op de centimeter. De pas heeft een helling van 20%...da's veel! We puffen naar boven en genieten van het mooie
uitzicht. We rijden door naar Sawrey voor een bezoek aan het huis van Beatrice Potter, schrijfster van Peter Rabbit. We kunnen echter niet parkeren en moeten noodgedwongen terugkeren. We rijden naar Grasmere, zoeken een parkeerplaats waar we eventueel ook vannacht kunnen slapen. We eten een boterhammetje en begonnen aan de wandeling langs het meer..eerste stop is Dove cottage, huis van William Wordsworth, een romantische dichter. Het bezoek is vrij duur en we moeten bijna een uur wachten voor de volgende tour, dus stappen we verder naar het stadje. We drinken een cider, eten een scone met jam en boter...lekker! We zitten buiten aan een klein riviertje...gezellig. We stappen verder naar het gingerbreadwinkeltje en kopen er het enige echte gingerbread naar een recept van Sara Nelson uit 1850. We doen nog wat winkeltjes en beginnen aan de terugweg....een stuk langs de baan, een stuk langs het meer en een stuk door het bos....leuk! Rond 17u30 en 13500 stappen later terug aan de camper...en we staan hier helemaal alleen.
Juist op tijd voor het aperitief!
Greet kookt vanavond haar recept van pasta carbonara.

Vrijdag 21 juni

Het begint te korten, nog 2 dagen te gaan!😢 Vandaag wordt een dag rijden....maar eerst ontbijten....we hebben geen brood meer...geen paniek, Greet en ik eten havermoutpap en Cinta en Anne yoghurt...we overleven het wel. Iets voor 9 vetrekken we richting Cotswolds, 400 km ver. We stoppen in Windermere aan een winkel voor brood, appelen, water en eten voor vanavond ( zeebaarsfilet, ravioli met scampi en chili en een tomaten-mozzarellasausje) we schieten vrij goed op, stoppen om 12u voor een boterham en om de beentjes te strekken. Het is zeer druk op de weg, de weg rond Birmingham staat gedeeltelijk stil, maar we schuiven toch langzaam verder, het voelt zeer vertrouwd. We verlaten de M6 en het verkeer is voelbaar minder druk. De tegenovergestelde richting daarentegen...
Nog een korte stop voor een koffietje en ik neem het stuur over. Om 16u zijn we in "Cirecester, hoofdstad van de Cotswolds. We lopen er wat rond, er zijn leuke winkeltjes, we bezoeken de abdijkerk St Mary, Anne koopt een kleedje, ik wat Engelse pies om mee te nemen naar huis. Rond 17u15 vertrekken we richting de camping in Bilbury....die we niet vinden. Anne belt met de uitbater en hij legt uit hoe we moeten rijden en komt ons zelfs een stuk tegemoet. Het is een nog werkende boerderij en we staan op een weide met mooi uitzicht. Naast ons staan 2 paarden te grazen. Er staan nog 3 andere campers, De douche en wc zijn in een paardentrailer en er is geen elektriciteit....heeft zijn charmes, maar....morgen verhuizen we naar een andere camping een beetje verder op met elektriciteit.
Voor de eerste keer kunnen we buiten aperitieven...zalig. We eten zelfs buiten maar komen om 20u30 binnen vanwege de muggen. We spelen nog een spelletje solo en vanavond kunnen we echt niet winnen van Antwerpen...het is 7-1.

Zaterdag 22 juni

We hebben weeral eens goed geslapen! Cinta en Greet zijn al vroeg wakker en ik volg om 7u30. We hebben nog wat werk, want er is er één jarig vandaag. De camper wordt versierd met ballonnen en lampionnetjes. De kaartjes en cadeautjes liggen klaar en ik maak wentelteefjes op vraag van de jarige. Leuk begin van de dag!
We verlaten de camping (zonder elektriciteit) om 200m verder een andere binnen te rijden met elektrische aansluiting. Staanplaats A is echter nog bezet maar na een klein half uurtje vertrekken ze. Wij kunnen aankoppelen...maar....er is geen toilet noch douche...wel een dumpplaats voor ons chemisch toilet. De douche is een ander probleem....
We vertrekken om 10u voor een wandeling in en rond Bibury. We gaan vanaf de kampeerplaats naar The Swan, hotel restaurant want daar vertrekt de wandeling. Zoveel volk hier....vooral oosterlingen, meestal Koreanen en veel Indiërs. We gaan een stukje door het dorp met zijn prachtige cottages omringd door bloemen. De grote horden toeristen laten we achter ons. Bibury is het meest gefotografeerde dorp van Engeland, en het is zeer mooi! De wandeling loopt verder door de velden temidden wilde bloemenvelden, door bos, langs kleine paadjes, klimmen en dalen....Anne is de leidster vandaag. We eten onze boterhammetjes midden op een weide op een hoop boomstammen. We blijven stappen langs velden en bloemen, we zien prachtige vergezichten en het is warm. De zon is volop van de partij. Terug in het dorp is het nog altijd druk. We drinken een cola op een klein terasje...gaan verder naar de beroemde cottages in Arlington row. Bijna onmogelijk om een goede foto te nemen. We komen vanavond wel terug als het kalmer is....we gaan toch eten in The Swan voor Anne haar verjaardag. Onderweg naar de camper drinken we nog een cider op een aangenaam terasje....het is vakantie voor iets en we willen van de laatste uurtjes in Engeland volop genieten!
Terug in de camper leg ik mij even op bed met de airco aan, een beetje oververhit.
Bij gebrek aan een sanitaire blok zal het een kattewasje worden...we zullen wat meer parfum spuiten🙈 We besluiten om te voet naar het restaurant te gaan....half uurtje stappen. We worden er zeer vriendelijk ontvangen. We drinken met 3 een dark&stormy en Cinta een martini met gin. De voorgerechten smaken...2x kippenlevertjespaté op toast, Cinta een rodebietentartaar met meriekswortel en ik een gerookte zamsalade met gepekelde koolrabie. We hebben een kelner uit Roemenië die ons komt vertellen dat we onze eerste goal gemaakt hebben! Als hoofdgerecht 3x forel en Cinta een caesar salade met kipfilet. Allemaal zeer lekker en we genieten ervan met een Pinot Grigio. We nemen allemaal een ander dessert en Anne krijgt nog een extra bordje en een glas bubbels voor haar verjaardag. Wat een mooie afronding van een fantastische dag en een ongelooflijk mooie reis. Nu nog een half uurtje stappen en moe en voldaan gaan we om 22u15 slapen. We hebben meer dan 22000 stappen vandaag.

Zondag 23 juni

De laatste morgen staan we op rond 7u30. We ontbijten en vertrekken richting Dover. Ik rij de laatste kilometers in Engeland, het gaat vrij vlotjes tot we aan de ring van Londen komen en we moeten schuiven, maar we blijven rijden. Stop om 11u30 aan een tankstation waar we een koffie drinken en daarna in de auto lunchen. Als we in Dover aankomen zien we de ferrie van 14u30 liggen maar tegen dat we door controle en douane en Franse controle zijn we net te laat...we zien hem net vertrekken. De volgende om 16u kunnen we wel op. ( we hebben nochtans tickets voor de goedkopere ferrie om 19u, maar het is geen probleem). Het zonnetje schijnt en de zee glinstert glad als een spiegel... mooie afsluiter! We zijn in Mariakerke om 21u10, maken de camper zoveel mogelijk leeg, eten nog een pitta van om de hoek, spelen nog een laatste keer "solo" en gaan om 23u slapen.

Maandag 24 juni

We deden 3890km, sliepen op 18 plaatsen waarvan slechts 8 op een camping, zagen ongelooflijk mooie landschappen, doken onder in oude culturen, deden verschillende prachtige wandelingen in regen, wind en kou maar ook in de zon en de warmte. We reden langs autostrades maar ook langs kleine kronkelende bergbaantjes met hellingen van 20%.We kookten veel zelf maar lieten ons ook verwennen met zeevruchten en ander culinair lekkers. We proefden verschillende whisky's, haggis en black pudding. Namen 6x een ferrie en zaten een dag op zee om de papegaaiduikers te zin.......kortom we hadden een fantastische tijd met fantastische vrienden. Bedankt voor de vele reacties, blij dat jullie konden meegenieten......tot volgend jaar.....waarschijnlijk in april naar.....🌞😎😁🐯🐯

Jordanië

Hallo allemaal,

Ja,ja, het is weer zover, we vertrekken op 5 november naar Jordanië! En zoals jullie ondertussen al gewoon zijn zal ik ook tijdens deze reis onze avonturen met jullie proberen te delen. Hopelijk komt er geen reisverbod door de spijtige oorlog in buurland Israël.

Ik hou jullie op de hoogte.

Zondag 5 november

En we zijn vertrokken! Zaterdag avond met Heidi gaan eten en nadien is Heidi blijven slapen. Wekker om 6u30, ontbijtje, taxi komt om 7u45. Trein naar Berchem, trein naar Breda, trein naar Rotterdam en uiteindelijk trein naar Schiphol. Alles verloopt vlotjes. Ook in Schiphol is er weinig volk. Op iets meer dan een uur zijn we ingecheckt, security en douane gepasseerd. We ontmoeten al een paar medereizigers en om 15u45 vliegen we richting Amman. Rustige vlucht, nu en dan een beetje slapen. Om 20u20 landen we. Hier is het al 22u20. Na bagage ophalen moeten we verzamelen bij de Koning Aap vertegenwoordiger. We moeten allemaal paspoort afgeven voor het visa en na ongeveer 1u krijgen we het terug met de nodige stempels erin. Na nog eens 45min rijden zijn we aan ons hotel. We worden opgewacht door Bilal, de reisleider. Sleutels worden verdeeld en Heidi heeft veel geluk, heeft geen singel geboekt maar heeft een kamer voor haar alleen.

Maandag 6 november

Na een korte nacht lekker ontbijtje en nu wachten we voor de briefing om 8u15

We vertrekken pas om 9u. We rijden door het drukke Amman richting Noorfen. Op 20 km van de Syrische grens passeren we Irbid, de tweede grootste stad van Jordanië. ( 2.000.000 inwoners) Van hier nog 40 min rijden naar Umm Qays, een oude Romeinse nederzetting. We bezoeken een klein museum met prachtige glazen flesjes, mozaïken, amfitheater, tempel, we kijken uit op de Golanhoogte. Deze plaats is nog altijd van Syrië, maar al jaren bezet door Israël. We zien het meer van Galilea en in de verte zelfs de heuvel van Nazareth. Geeft toch wel een speciaal gevoel hier te staan.
We gaan lunchen in een klein gezellig familie restaurantje waar een grote tafel gedekt is onder de schaduw van de bomen.
We krijgen falafel, hummus, labne, waterkers, komkommers, opgelegde citroenen, brood, groenten ommelet en koude frieten. Zeer lekker, behalve de frieten.

We rojden door naar de citadel van Amman en bezoeken het amfitheater en de resten van de tempel van Hercules. De zon begint al te zakken en de zuilen worden mooi afgelijnd tegen de kleurige achtergrond. Prachtig! We wandelen nog even verder tot aan de byzantijnse kerk. Het licht is mooi en in de kerk is een fotoshoot voor een verloving.

Het is al donker als we in Amman naar een typisch restaurantje gaan. We eten hummus, zeer lekkere falafel en auberginekaviaar met brood, wat tomaten en gepekelde groenten en drinken er een cola bij.

Nu nog een wandeling door de souks met zijn kleurrijke groenten en fruit kraampjes. We proeven vers geroosterde pindanoten en ik koop een paar kiwi's. Zalig, hier kan ik uren in ronddwalen. Het is druk in Amman, we moeten tussen de auto's laveren om aan de overkant van de straat te komen waar de bus ons oppikt. Om 19u30 terug in het hotel, en eindelijk in de sportbar kunnen we een fris pintje drinken...mmmmm...een Amstel zonder schuim, maar fris en het smaakt. Om 21u30 op de kamer, nog wat schrijven, een douche en ...voor 22u grote dodo.

Het was een mooie vermoeiende eerste dag, maar een dag met veel indrukken, mooie oude ruïnes en lekker eten.

Dinsdag 7 november

Wekker om 7u30, ontbijt 8u, vertrek om 8u30. Vandaag wordt een drukke dag, we bezoeken 3 woestijnkastelen. We verlaten Amman richting Oosten. Het verkeer valt goed mee, we zien veel fruit en groentenkraampjes langs de weg. Ook veel vuil, zelfs bouwafval, maar vooral veel plastiek. Er wordt een poging gedaan het proper te houden, maar het is dweilen met de kraan open.
Het eerste kasteel waar we stoppen is qasr Alkharamah waar de pelgrims stopten op hun weg naar Mekka. Zeer mooie ruïne, vrij goed bewaard midden in de woestijn. Vroeger was dit bosrijk gebied en werd er gejaagd.
We rijden verder naar de Wetlands reserve in Azraq. Vroeger een waterrijke oase waar veel migrerende vogels stopten. Door jarenlang waterwinning blijft er nu nog weinig van over. We wandelen rond de kleine waterpoel en zien uiteindelijk een eenzame reiger. Momenteel wordt er 2 miljoen water per jaar ingepompt, maar zeker niet genoeg om het in zijn oude glorie te herstellen.
We lunchen bij een Druzische familie en worden opgewacht door een charmante gastheer in vol ornaat. We zitten in een binnentuin op banken en krijgen een kofietje met kardemom, best lekker met wat suiker. Een vrouw zit op de grond brood te bakken wat we later opeten met kip en bulgur. We kunnen er zelfs een biertje bij drinken wat Heidi en ik met plezier bestellen. Afsluiten doen we met thee.
De volgende stop is qasr Arzaq die ooit gebruikt werd door Lawrence of Arabia als hoofdkwartier tijdens de Arabische opstand tussen 1916 en 1918.
We rijden verder tot qasr Amra, een opmerkelijk bouwwerk, binnenin met fresco's versierde wanden en plafonds. We zien jachttaferelen, feestende mensen, schaarsgeklede dansende vrouwen. Mooi, mooi, mooi! Het is boedheet buiten
( 30°) en we zijn blij met de met airco uitgeruste bus. Er is een goedgevulde frigo aan boord met frisse flesjes water. Zalig!
We keren terug richting Amman en zien veel vervallen huisjes en geïmproviseerde tenten die volgens onze gids bewoond worden door zigeuners.
We stoppen nog aan de blauwe moskee waar de vrouwen een abayah moeten dragen. We voelen ons belachelijk, maar ja, het hoort erbij. Mooie ruime, vrij sobere moskee. Bilal ( onze reisleider) geeft uitleg over hoe men moet bidden.
Terug in het hotel lonkt de douche, doet deugd. Een groepje gaat de stad i n om te eten wij blijven in het hotel eten samen met Chantal, Joop en Arnold. Er is een uitgebreide keuze aan slaatjes, kaas, hummus, groenten enz.. daarna warm buffet met köfte, vis, kip gestoomde groenten, rijst, teveel om op te noemen. Daarna nog een desserten buffet, en dat allemaal voor 20€. Na het eten gaan we nog iets drinken in de bar met Joop en Arnold. Heidi en wij gaan naar ons kamer rond 20u30. Bagage maken en slapen want morgen om 6u30 loopt de wekker af.

Woensdag 8 november

Na de ochtendrituelen vertrekken we met bagage om 7u30. We rijden in N-W richting naar Ajlun, de burcht van de neef van Saladin, de grote leider tijdens de kruistochten, op 80 km vanJeruzalem. Hij ligt op een heuvel en ziet er nu nog indrukwekkend uit.
Na een uurtje rijden stoppen we aan initiatief van een " vrouwenorganisatie" waar de plaatselijke vrouwen koekjes bakken, maar ook zeep en honing om aan meestal toeristen te verkopen.we mogen zelf koekjes maken.
We rijden verder naar Jarash, een enorme archeologische site. Whaww, dit is echt een hoogtepunt op deze reis. We krijgen ruim de tijd om deze prachtige, indrukwekkende plek te bezoeken. Het is zeer heet, met een petje alleen redden we het niet, we hebben echt een doek/sjaal nodig niet als een kreeft te eindigen. We zien een enorme hippodroom, de tempel van Zeus, agora, theater, toegangspoorten, een lange weg omzoomd met meestal Korintische zuilen. Adembenemend, spectaculair, men kan hier gerust een halve dag in ronddwalen.
Na het bezoek lunchen we pas om 14u30 in een gigantisch toeristenrestaurant. We krijgen terug de gebruikelijke slaatjes, hummus en opgelegde groenten, daarbij elk een plateautje met köfte, kip brochetje en stukjes rundsvlees met frietjes. Het gaat vlotjes naar binnen, we drinken er een limoen-muntsapje bij. Zeer lekker, zullen we nog drinken.
Nog een tijdje rijden naar Madaba, de eindbestemming van vandaag. We stoppen eerst in een Byzantijns kerkje van St George om een mozaïek te bekijken, maar er blijft niet veel van over, wat een teleurstelling.
Ons nieuw hotel is simpel maar proper. We hebben een kamer met een piepklein balkonnetje uitkijkend over het zwembad. Yes, Heidi en ik besluiten om rap een duik te nemen voor we gaan eten. We kunnen enkel ons tenen even erinsteken...bbrrr...ijskoud! We beslissen om in de plaats een frisse pint te drinken.
Rap nog een verfrissende douche en we staan op het afgesproken uur in de lobby, 19u. Er was wel een discussie voordien ivm het vertrekuur. Eerst was het 19u45, dan 19u30, uiteindelijk wordt er afgesproken 19u15 om dan een whatsapp te ontvangen dat het 19u geworden is. Enfin, we wandelen 25 minuten stadinwaarts waar er al vanalles al besteld is door Bilal. Er is wat gemor, iemand wil niet eten enz. Uiteindelijk krijgt die ene iets anders en valt het eten best mee. Terug 25 minuten wandelen naar het hotel. Ik voel mijn rug, mijn knie, mijn been,.. en ga rechtstreeks naar de kamer, ik moet even platliggen. Anne gaat met Heidi en de rest van de groep nog iets drinken in de bar aan het zwembad.
Om 21u15 is Anne terug op de kamer. Om 21u45 gaat het licht uit. Het was een zware dag door de warmte en 17500 stappen. Morgen vertrekken we om 7u.

Donderdag 9 november

Ontbijt op de vijfde verdieping, niets bijzonder, met bagage om 7u30 in de lobby. We kopen in het winkeltje rechtover het hotel een fles witte wijn ( nu we de kans hebben) Het is een mooie rit de berg op naar Mount Nebo. Dit is de berg waar volgens de bijbelse legende Mozes uitkeek over het beloofde land. Er is hier een mooi klooster van de Franciscanen, mooi gerestaureerde kerk met prachtige mozaïeken. Paus Johanes- Paulus was hier op bezoek. Men heeft hier ook een prachtig uitzicht over de Dode Zee en de stad Jericho. We bezoeken een klein bedrijfje waar ze mozaïrken maken. Whoww wat een engelengeduld hebben deze mensen. Ze werken maar 3u verspreid over de dag met veel pauzes tussenin. Natuurlijk worden we het winkeltje binnengeleid, op onze groep na is er niemand. Toerisme ligt hier volledig plat door de oorlog in Gaza. Er is hier nochtans niets van te merken. We rijden door naar Mojeb langs een krokelende steil baantje om een panoramisch uitzicht te hebben over de grootste stuwdam/ waterreservoir van Jordanië. We eten onze meegebrachte lunch ( broodje met kippenworst, banaan, zakje chips, cakeje en fruitsapje) op in een kleine taverne met een ongelooflijk uitzicht. Nog een korte tussenstop in Karac waar we de ruïnes van een kruisvaardersburcht bezoeken. Het is warm en we hebben dorst, dorst, dorst. We drinken een frisse cola voordat we terug de bus opgaan voor het laatste deel van de dag. We rijden naar Dana Nationaal Park. We stoppen voor een prachtige zonsondergang over de bergen. Mooi, mooi, mooi. Wat een kleuren! Rond 18u30 komen we aan in een zeer eenvoudige ecolodge in het natuurreservaat. Er is wat verwarring met de kamerverdeling, de mensen die een single betaald hebben moeten samenslapen en sommigen willen niet. Heidi en wij delen een kamer. Niet zo proper, veel muggen, schimmel in de douche. Gelukkig maar voor 1 nacht. Voor we gaan eten wordt er toch nog een kamer opgekuist voor Heidi. We krijgen een eenvoudig buffet voorgeschoteld en drinken er de witte wijn bij. We krijgen een briefing over Petra. Er is een Nederlandssprekende gids voorzien en we vertrekken om 8u. Sommigen willen al om 5u vertrekken en proberen een taxi te regelen. Om 9u liggen we al in bed en hopen op een welverdiende rustige slaap, we zijn moe.

Vrijdag 10 november

Slecht geslapen, vechtende en blaffende honden, veel muggen, babbelende mannen, warm....en ontbijt om 7u. Zeer pover zonder echt brood, geen yoghurt, wel pickels, hummus, geroosterde groenten en een gekookt ei. Ik drink een thee met melk, koffie is niet lekker. Om 7u30 staat gids Ahmed klaar, hij is 72 en ziet er nog heel kranig uit. Hij is altijd een schapen- en geitenhoeder geweest en kent de omgeving als de beste. De wandeling voert langs het dal van Dana. We moeten nu en dan echt klauteren, voorzichtig schuifelend over losse kiezels en rul zand. Ahmed is heel galant en helpt hier en daar duwen en trekken om iedereen boven te krijgen. Op sommige plekken moeten we op zeer smalle baantjes met naast ons toch een redelijk hoogteverschil. Anne loopt op sommige plekken met toegenepen poep, Heidi daarentegen huppelt er vrolijk op los. Ahmed kent ook veel over de planten en vogels en deelt zijn kennis graag met ons. Verteld ook veel grappige verhalen over zijn vrouw. Om 10 hebben we een theestop. De gids sprokkelt hout en maakt een vuurtje, haalt een zwartgeblakerde theepot boven die hij vult met water en in het open vuur kookt. Verschillende kruiden zoals rozemarijn, salie, munt en verbena worden aan de zwarte thee toegevoegd. Heerlijk!! Na nog een stevige klim raken we uiteindelijk zwetend en zuchtend boven; we hebben nog juist de tijd om ons even te verfrissen, bagage afwerken en om 11u15 vertrekken we richting Petra. Nog een fotostop aan de ruïne van Shobak . Lunch in een leuk restaurant met mooi buffet, voor elk wat wils, iedereen tevreden. We zijn vrij vroeg dus als extraatje rijdt de bus langs Little Petra. In de omliggende dorpen wonen Bedouïenen die rond 1980! gedwongen werden de site te verlaten. De grotten van Petra werden dus tot 1980 bewoond!! We gaan in Little Petra door een vrij zanderige kloof en krijgen al een klein voorsmaakje van wat morgen komt. Tegen 15u in het hotel seven wonders. Ziet er een stuk beter uit dan gisteren. We ruilen van kamer met Heidi, zij had een dubbelbed, wij 2 singels. We blijven hier 3 nachten slapen. Wij doen een powernap en zetten de wekker om 17u30. Om 19u verzamelen en te voet het stadje in ( alsmaar steil dalen). Na 25 min stappen kunnen we kiezen uit shoarma, kebab of falafel, tja, gelukkig deze middag lekker gegeten. We nemen samen met Gerd en Dirk een taxi terug. Voor 22u in bed, morgen wordt een zware dag..

Zatetdag 11 november

Zalig geslapen! Ontbijtbuffet staat klaar, lekker voor hartige eters, sober voor zoete ontbijters. Straks het hoogtepunt van de reis, we zijn vol verwachtingen. Om 8u15 hebben we in Petra een Nederlandstalige gids. Er zijn weinig toeristen door de oorlog in Gaza. Vooral Amerikanen annnuleren massaal. Triestig voor de mensen hier. We krijgen een grondige uitleg over het wiskundig betekend waterbevooradingssysteem met keramieken buizen. We beginnen langs een brede laan en krijgen uitleg over de graftombes anex feestzaal. Uitleg over de trap versieringen waarlangs de ziel naar de hemel kon gaan. De gids weet veel en vertelt er op los, allemaal zeer interessant. Het weer is momenteel nog vrij aangenaam. We komen aan een vrij lange kloof en de kanalen waar de cheramische buizen in pasten zijn duidelijk zichtbaar. We zien, dank zij de gids, bijna verdwenen afbeeldingen van kamelen en mensen. Met wat verbeelding zoe je ze uit de rotsen opduiken. Mooi licht voor foto's. De kloof eindigd aan de schatkamer, het ikoon van Petra. Het decor voor verschillende films. Fantastisch, wat een indrukwekkende gevel, uitgehouwen in de rotsen. Op het plein ervoor is het vrij druk. Er liggen verschillende kamelen, bedouïenen proberen je een ritje te verkopen. Er rijden jongens op ezels, kinderen proberen je postkaaryen te verkopen, enz..we nemen een korte pauze en drinken een frisse cola. We gaan verder met Belal en verlaten de hoofdweg om het Al. Kubtha trail te volgen. We klauteren omhoog op gladde rotsen en zweten ons te pletter. We nemen een korte stop in een kleurrijke grot en drinken een vers uitgeperst granaatappelsap bij een man die in diezelfde grot gewoond heeft tot in 1976. We wandelen verder langs een toch wel moeilijk pad, maar het loont de moeite. We hebben een prachtig zicht op het door de Romeinen aangelegd theater. We komen voorbij de indrukwekkende koningsgraven. Overal staan stoffige kraampjes. Het is warm geworden als we via een pad naar beneden gaan tot aan een Byzantijns kerkje met mozaïken. Iets verderop is er een overdekte fastfoodachtige tent voor lunch. We eten een kebab sandwich en delen een portie frieten met 4. Blij dat we even mogen uitrusten. Op de terugweg langs de hoofdweg passeren we nog een zuilengang en Romeinse poort. Het is bloedheet, we tweifelen om een golfkarretje te huren, maar we stappen kranig door. Het is een lange altijd maar stilletjes steigende baan. We hebben het lastig. Heidi is ondertussen al verder getrokken met Lotti en Chantal. Wij komen stomend achterna. Mens wat is het heet in die open vlakte. Eindelijk komen we aan de uitgang en, wat zie we....the cave bar. En ze hebben hier bier, een grote frisse pint smaakt verschrikkelijk....mmmmmm lekker. Anne vraagt een cappucino en na lang wachten krijgt ze toch een vrij lekker exemplaar. Om 17u15 zijn we aan het hotel. Wat een mooie, spectaculaire, onvergetelijke dag. Een douche doet wonderen en om 19u vertrekken met een busje naar het huis van een plaatselijke familie voor het avondeten. Bij aankomst krijgen we eerst bedouïenenkoffie( koffie met kardemom) en dan pas gaan we aan tafel. We krijgen een speciaal gerecht voorgeschoteld: upside-down dish met rijst, kip en groenten gegaard in bouillon, lekker op smaak gebracht met speciale kruiden. Het is een grote pot die in 1 beweging omgekeerd wordt op een schotel. Het wordt een gezellige avond, de sfeer zit goed en er wordt veel gelachen. Het dessert wordt opgediend door de kleindochter Liliane. Ik zeg dat ik ook Liliane heet en dat meisje is zo blij een naamgenoot te ontmoeten. Ze wil samen op de foto en komt de rest van de avond naast mij zitten. Om 22u terug in het hotel, moe, maar zo voldaan. Wij nemen morgen een rustdag, Heidi spreekt af met een paar andere van de groep om de " backtrail" te doen. 22u15 licht uit...slaapwel allemaal

Zondag 12 november

Heidi is al vroeg vertrokken met een gedeelte van de groep om langs de achteringang het Monastery te ontdekken en dan via 900 trappen terug naar beneden te komen. Wij slapen uit, en om 9u15 nemen we samen met Dirk en Gerd een taxi naar de ingang van de site. Wij gaan naar het visitors center en daarna het Museum. Zeer duidelijke beschrijvingen, mooie uitleg, fimpjes enz..leuk. we zijn de enige bezoekers! Triestig. We drinken een koffie op het plein aan de ingang en er is niemand, behalve 3 slapende honden. Wat een ramp voor deze mensen. We nemen terug een taxi tot aan het centrum van het stadje Wadi mussa en lopen wat rond, mensjes kijken, winkeltjes binnen, koffietje drinken....Voor lunch eten we pizza, 1 large, meer dan groot genoeg voor alletwee. Zeer lekkere crunchy bodem, goed belegd, veel kaas, mmm lekkere afwisseling. We wandelen terug naar het hotel en we gaan naar het dakterras waar het lekker rustig is en schaduwrijk. Ik moet nog veel bijschrijven. Na een uitgebreide douche, bagage klaarmaken voor morgen gaan we naar de lobby waar we afgesproken zijn om 19u. Eindelijk kunnen we de verhalen van Heidi horen. Ze hebben er allemaal van genoten. Ik had gisteren gevraagd aan Bilal of we ergens geit kunnen eten. En ja, hij heeft een restaurant gevonden. Iedereen gaat mee behalve Joop die al een ganse dag in bed ligt met darmklachten en Lotti die vegetarïër is. Het is zeer lekker, klaargemaakt met pepers en uien en opgediend in een pruttelende pan op een vuurtje. Zalig! Iedereen geniet en af afsluiter krijgen we van het huis een thee aangeboden. We gaan rond 21u30 terug naar het hotel en ieder naar zijn eigen kamer. Morgen lonkt terug een hoogtepunt...Wadi Rum

Maandag 13 november

We vertrekken pas om 10u15, dus we hebben alle tijd om rustig te ontbijten en bagage te herschikken. Na 10 minuten rijden hebben we al een fotostop met uitzcht over de rotsen van Petra. We nemen er ook een groepsfoto. Een paar km verder de volgende stop aan een klein stationnetje van de enige spoorlijn van Jordanië. Door de Turken aangelegd 1900-1908 en verbindt Turkije met Medina. Wordt nog altijd gebruikt voor vrachtvervoer. Er staat zelfs een Belgische wagon. Nog een uurtje rijden en daar begint de woestijn. We stoppen in een groezelig, zanderig stadje en krijgen bij het uitstappen een picknick mee. Er is plaats voorzien aan lange banken in de schaduw. Ons zakje bevat 1 broodje kaas (kaas in plasticfolie gewikkeld) en 1 broodje kipworst met peperbolletjes, een zoet broodje met dadels, doosje fruitsap, 1 banaan en een pakje koekjes. Het smaakt, maar veel te veel. Ik neem het dadelbroodje mee, je weet maar nooit in de woestijn. Na de lunch wordt de bagage, en ook wij verdeeld over 3 4x4 jeeps, gelukkig met zeil overdekt want de zon laat zich weer voelen. We rijden door het prachtige zandlandschap tussen de grilig gevormde rotsen. Mooi, doet ons denken aan Monument valley. We hebben verschillende stops en iedere keer staat er een bedouïenentent met prullaria. Men kan er op een zandduin lopen, aan een andere stop naar een kleine "arch" klimmen, 7000 jaar oude rotstekeningen bekijken van kamelen en een vrouw die aan het bevallen is. Hoog op de rotsen zien we een drietal mannen freestyle klimmen! Hoe zot kan je zijn. Overal staan tentenkampen en verkoopstalletjes, mja.., zo toeristisch had ik dit niet verwacht. Het blijft natuurlijk indrukwekkend, het rodige zand, nu en dan mensen op kamelen, de rotsen, prachtig! En dan, je gelooft het nooit, het was 3 maand geleden en nu.....het regent! We horen de donder in de bergen daveren, ongelooflijk. Net als we aan ons kamp komen moeten we lopen om droog te blijven. De schoenen uitdoen voor het binnengaan is niet zo leuk aangezien dit buiten moet gebeuren en het ondertussen goed regent. We krijgen onmiddelijk thee aangeboden terwijl we wachten op de bagage. Wanneer onze tent wordt toegewezen is er gelukkig een regenpauze. De tent is sober, 2 ijzeren bedjes, laken en zeer zwaar deken. De tent kan niet op slot, maar er is hier toch niemand dus geen probleem. Het wordt snel donker en ons hoofdlampje komt goed van pas. De Bedouïenen zingen voor ons en nemen ons om 19u mee om het eten op te halen. De kip en de groenten zijn namelijk in een put in de grond, bedekt met zand, klaargemaakt. Heel speciaal, wel sappige kip en lekkere groenten. We drinken er water bij, want ook hier GEEN alcohol te bespeuren. Het is pikkedonker en er is niet veel te beleven, om 20u30 vertrekken we al naar ons kamer. Hopelijk kunnen we slapen, want stil is het hier niet. Er is in Aqaba een luchthaven en wij liggen op de vrachtvluchtroute. We horen ook militaire gevechtsvliegtuigen overvliegen. Er zijn ook meer militairen te zien in het straatbeeld. Om 2u30 worden we wakker om te plassen, niet zo eenvoudig. In nachtkleed met hoofdlamp en bergschoenen aan begeven we ons door het zand naar het sanitair blok. Wat een beleving! De sterrenhemel is duidelijk zichtbaar en indrukwekkend!

Dinsdag 14 november

We worden wakker door een kraaiende haan! De zon is al op en we horen al een geroezemoes van stemmen om ons heen. Nooit gedacht dat we hier vrij goed gingen slapen. Lonneke helpt ons aan een propere handoek. Kattewasje en tanden poetsen in gemeenschappelijke wasruimte. Onrbijt zoals gewoonlijk, ik drink thee want de koffie is niet echt lekker. Het is hier aangenaam fris, Wadi Rum ligt op 1500 meter hoogte. De chauffeur van onze jeep slaapt onder een dekentje op een matje naast de auto achter ons tent. Met de jeeps in 20 minuten terug naar het dorpje. Is weer een mooie rit door de woestijn. Genieten! Wissel van bagage en we rojden verder met de bus naar Aqaba waar we al om 10u aankomen. Kamers zijn pas klaar rond 12u, dus neemt Belal ons mee voor een korte wandeling door de souk. Het kruiden winkeltje krijgt de meeste aandacht. Het ruikt er ongelooflijk lekker. We mogen overal van proeven en Ik koop er kipkruiden, maggie, youghurt met citroen, gedroogde look en gedroogde uien. We proeven in een ander kraampje gerookte noten. Ook wel lekker, maar ik koop er geen wegens gebrek aan plaats in reistas. Op aanraden van Bilal kopen we een pizza aan een groezelig standje om later op te eten, goedkoop maar waardeloos. Om 12u zijn we aan het hotel. Het ziet er vrij nieuw en westers uit. De kamer is fris en er staan 3 bedden. Derde bed heel handig voor bagage. Eindelijk kunnen we douchen, en ja, het doet deugd om het woestijnzand te kunnen afspoelen. We rusten nog een beetje op bed, dagboek bijschrijven, wasje doen...en rond 15u30 wandelen even tot aan " the public beach" en de toeristenbotenhaven. Er liggen verschillende glasbodemboten om naar de koralen te kijken. We vragen hier en daar naar de prijs en zeggen dat we morgen misschien om 10u terugkomen om te varen. Iets verder langs het stran drinken we een mint- lemon, zeer lekker en fris. Er zitten verschillende vrouwen in een speciaal volledig bedekkend zwempak ( lange broek, vest met lange mouwen en hoofddoek). Op die manier kunnen ze met konderen wel in het water. Iets verderop zwemmen de mannen gewoon in zwembroek. Net toen we eventjes met de voeten in het water staan komen de vrolijke vrijgezellen ( Heidi, Chantal, Anita en Lotti) aangewandeld. Aan de overkant van het water ligt Eilat en iets verderop zien we de Sinaï woestijn. Voelt heel raar hier zo dicht bij te staan. Voor de Jordaniërs bestaat de naam Israël niet, maar is het nog steeds Palestina. Het is 33° en we beginnen langzaam te smelten. Veel valt hier niet te beleven dus we keren terug naar de kamer en rusten nog een beetje. Om 19u staan we in de lobby zoals afgesproken. We gaan samen met Bilal naar restaurant Suzana, één van de betere visrestaurants en ze hebben er bier en wijn! Het is een heerlijke zachte avond en we zitten buiten. Ik drink een Bloody Mary, Anne een mojito en heidi een negroni. Nou ja, de fles alcohol heeft er waarschijnlijk net naast gestaan, maar het is fris en iets anders dan water. We krijgen er allemaal lekkere hapjes bij. Supper lekkere hummus, iets met rode biet, falafel, slaatje met zongedroogde tomaten...Als hpofdgerecht neemt Anne de vis van de dag, dat een lekker gebakken dorade blijkt te zijn met frietjes. Heidi en ik nemen op aanraden van Bilal vis met rijst en gefrituurde uien. We drinken er een frisse Amstel boj van het vat. Het smaakt, maar veel te veel gegeten. Gelukkig nog een wandelingetje tot aan het hotel om alles een beetje te laten zakken. In het hotel blijven we nog wat nababbelen. Er volgt een discussie ovet de glasbodemboot. Hans en Lea hebben " de boot" gevonden met grotere glasplaat en Bilal moet bellen om af te spreken. " de boot" is echter niet beschikbaar dus wordt een kleinere voorgesteld die volgens Hans toch wel beter is dan degene die wij op het oog hadden, wat een gedoe allemaal, het is geen discussie waart, wij gaan slapen, het is bijna 23u.

Woensdag 15 november

We worden om 10u afgehaald door de schipper van " de boot"! Tijd genoeg dus om rustig te ontbijten. We zijn met negen voor de glasbodem, Heidi en de rest gaan voor een 4u durende boottocht met snirkelen en lunch. "De boot" blijkt dus 1 van de 30 andere boten te zijn, er volgt nog een discutie tussen Hans en de schipper, maar na 5min stappen wij met Lonneke en Belia op de boot...de rest volgt, we kunnen eindelijk vertrekken. Wij zijn de enige boot die uitvaart. Na ongeveer 40 minuten varen zien we de eerste koralen verschijnen. Klik, klik, klik, de fototoestellen klikken er op los. Alleen Hans vind het maar niets. Mooie paarse, wapperende gele, waaiers, zeeëgels, nu en dan een kleurrijke vis. Het is wel leuk, vooral omdat we de enige boot zijn. Rond 12u zijn we terug aan land. Wij beslissen om terug te keren naar het restaurant van gisterenavond en we vinden het gemakkelijk terug. Leuk zitten aan een wayerpartij met fontijntjes. We eten alle twee een slaatje met zeevruchten en vragen er gepekelde groenten en frietjes bij. We krijgen bij de bestelling nog meer rauwe groenten en humus erbij. Wat een kleine lunch zou worden wordt een tafel vol lekkers. Na deze heerlijke lunch vertrekken we richting de souk. Tientallen winkeltjes, van fruit en groente, vlees en vis, kruiden, huishoud benodigheden, kleren, lakens en handdoeken, elektrische aparaten enz... er komt geen eind aan. In aqaba moeten er geen taxen betaald worden en iedereen, ook vanuit de hoofdstad Amman komt hier inkopen doen. Vooral op vrijdag en zaterdag ( het WE hier). Overal hangen briefjes uit met aanbiedingen voor een soort air B&B. Gelukkig is het nu geen WE en is het vrij kalm. Het is heet, heel heet 33°. Rond 16u30 terug aan het hotel en in de lobby drinken we eerst een lekkere cappucino. Nog een beetje aclimatiseren op de kamer, douchen en om 19u komen we samen in de lobby om samen te gaan eten. Na 25 minuten stappen naar een volledig ander gedeelte van de stad. Grotere luxueusere winkels en grote goed draaiende restaurants. We krijgen terug de gewoonlijke dipjes en brood en slaatjes. Ik neem een ganse gebakken dorade, Anne kipfilet met citroensaus en Heidi fisfilet met een onbekende saus. Mijn vis is heel lekker, Anne laat het zich ook smaken, maar Heidi is niet zo tevreden. Vis niet volledig gaar en saus heeft een rare smaak. ( achteraf had ze gelijk niet alles op te eten, verschillende anderen hadden 's anderendaags diaree). Nu nog een wandeling terug naar het hotel, iedereen is moe en we gaan allemaal slapen.

Donderdag 16 november

We vertrekken om 8u richting Dode zee. Het is de laatste rit met de bus en met Bilal. Aan de Dode Zee neemt hij afscheid van ons. Dus, voor we vertrekken heeft Anne een kleine speech voorbeteid en Lotti overhandigd de goedgevulde enveloppes. We stoppen onderweg aan een klein museum waar veel stukken uit de grot van Lot gevonden zijn. We zien natuurlijk veel potten en bekers, maar ook een vrij grote mozaïkvloer, restanten van op leer geschreven texten en zelfs een skelet van een vrouw met kind. Iets verder stoppen we aan de zoutzuil van de vrouw van Lot. Nog wat verder zijn we aan het begin van de zee. Mooie blauwe zee met op de achtergrond de beige kleur van de bergen, zeer mooi! Bilal stelt voor om iets verder dan het hotel te rijden en samen nog iets te eten, er zou een buffet voorzien zijn voor 12 Jed, in het hotel is het 25 Jed. Het restaurant blijkt een toeristen refter te zijn waar de ene na de andere bus toekomt. Gezellig is het zeker niet. De Nederlanders noemen dit een vreetschuur wat het in feite ook is. Nu nog een stop in een fabriekje van Dode Zee artikelen zoals gezichtsmaskers van Dode Zee modder, badzout, allerlei schoonheidsprodukten. En dan naar het hotel, whoww!! Een welverdiende luxueus Spa Resort met 4 restaurants, een sportbar, 3 zwembaden en op wandelafstand van de Dode Zee. Tot 2000 kwam de zee bijna tot aan het hotel, nu is het 10 min lopen. Volgens wetenschappers zal de Dode Zee volledig uitgedroogd zijn tegen 2050 als er geen drastische maatregelen worden genomen. Men is onlangs begonnen met water uit de Rode Zee over te pompen. Hopelijk helpt het! We nemen afscheid van Bilal, hij is duidelijk ontroerd. Wij gaan zwemmen! Alléé, ik ga zwemmen, Anne vind het te koud! Het water voelt inderdaad koud aan, maar eens erin is het zalig. Ook Heidi geniet van het zwembad. Na een toch wel zware reis is dit vakantie. Om 17 u is er in de sportbar happy hour! 1 betalen en 2 krijgen en ze hebben bier en wijn....joepie!! De ganse groep zit weer samen en per 2 delen we de drankjes, en na vele dagen zonder alcohol smaakt een frisse pint of een koel wit wijntje. We blijven hier zelfs eten, Anne een club sandwich en ik een kip burger met frietjes. Wat een leuke avond, de sfeer zit goed en er wordt veel gelachen.

Vrijdag 17 november

Onze laatste dag, wat gaat het snel. We slapen uit en genieten van een uitgebreid ontbijtje. Om 10u zijn we afgesproken om tot aan de zee te gaan. Wij zwemmen/ drijven eerst, het is te zeggen..ik drijf, Anne doet een poging maar het lukt niet echt. Ik probeer recht te komen, maar dat lukt mij ook niet, eerst wat peddelen tot wanneer ik de bodem voel en dan...hup, hup, wiebel, wiebel en ja, ik sta recht, maar de zuigkracht van dit zoute water is groot dat ik niet verder kan stappen. Joop mijn reddende engel helpt me en redt ook Anne. Oef, een ervaring rijker dat wel. Nu nog insmeren met modder. Er staan verschillende grote potten ter beschikking en we smeren er op los. Heidi trekt ondertussen vrolijk foto's van ons. Ik blijf bemodderd nog wat rondlopen, Anne gaat snel onder de douche om de zwarte smurrie af te spoelen. Ook Heidi smeert zich in en nu is het mijn beurt om foto's te nemen. Na het douchen nog even naar het zwembad.en zelfs Anne neemt een frisse duik.Zalig! ROND 13u eten we iets op het terras aan het zwembad, ik een slaatje met tonijn en Anne een broodje met gemarineerde kip. Nu naar de kamer, douchen, bagage maken, kleertjes voor morgen klaarleggen want om 16u hebben we een afspraak in de Spa voor een Zweedse masage. Ook Heidi en Chantale hebben een afspraak. Wij krijgen samen een masageruimte en elk een Thaise maseuse. De volgende 50 minuten wrijven en kneden ze erop los, wat doet dit deugd. We zijn herboren, 10 jaar jonger na het modderbad en nu zalig blinkend van de olie. GENIETEN! We spreken terug af in de pub en kunnen nog net van het happy hour genieten. Om 20u gaan we naar het restaurant om van het buffet te genieten. Het smaakt! Om 22u naar de kamer en slapen, want morgen wordt een lange, lange dag.

Zaterdag 18 november

Voor de laatste keer wekker om 5u30. Ontbijtzaal is al open om 6u. Om 6u45 worden we afgehaald door 2 busjes plus een gewone auto. Na 1 uur staan we op de luchthaven. Er is heel veel volk, vooral moslims die van Mekka komen en terug naar huis gaan. We moeten echt aanschuiven voor een eerste controle, Anne haar verrekijker krijgt een grondige controle. Ze moet haar rugzak volledig leegmaken en alles wordt bekeken. Terug aanschuiven voor paspoort controle en terug aanschuiven voor een tweede boddy en rugzak screening. Nu worden we alletwee gecontroleerd, vooral de verrekijkers. We schuiven meer dan een uur om in te checken, de tijd drngt, in minder dan 45 minuten stijgen we op. In gestrekte draf naar de gate en net op tijd om te boarden. Oef, stress, stress, stress. We kunnen niet samen zitten en ik zit op de laatste rij tussen 2 mannen. Links van mij een vrij zwarz oudere man, rechts van mij een iets jongere met wintervest met kap aan. Gezellig is anders. Het is een lange, zeer lange 5u30 reistijd. Eindelijk landen we in Schiphol en daar nemen we afscheid van iedereen. We hebben geluk, de bagage komt vrij snel en de trein naar Antwerpen staat klaar, daar hebben we 20 min tijd om over te stappen richting Gent. Aan de dampoort nemen we afscheid van Heidi. We wilden een taxi nemen maar we zouden 1 uur moeten wachten, dan maar met de bus naar huis. Om 19u steken we de sleutel op de deur! We zijn thuis!

Het was een mooie, vermoeiende reis. We hebben veel gezien en de groep is gedurende de reis hechter geworden. Terug een mooie ervaring rijker!

Het was leuk om deze ervaringen met jullie te delen, het was leuk om de reacties te lezen. Tot volgend jaar.

Zuid-Afrika, Namibië en Zimbabwe

Hallo allemaal,

Hier zijn we weer...nog 12 dagen en we vertrekken! Dit jaar kunnen we weer vliegen buiten Europa en daar gaan we met volle teugen van genieten. We vertrekken 2 november met de trein naar Schiphol en op 3 november vliegen we richting Kaapstad. Het aftellen is begonnen. Ik hoop regelmatig verslag te kunnen uitbrengen van onze avonturen, alles hangt natuurlijk af van de beschikbaarheid van het internet.

Woensdag 2 november

Valiezen staan klaar, taxi komt om 12u30. De spanning stijgt, trein naar Antwerpen, koffietje bij Starbucks, om 14u45 trein naar Schiphol. So far so good! In Schiphol laten we de bagage achter in een locker, dat wordt minder gesleep op de shuttle. Busje naar Ibis hotel is later dan voorzien, tientallen mensen met zware koffers staan te drummen. ( vlucht naar Suriname is gecancelled wegens defect) wij kunnen er gelukkig rap in, ( gemakkelijk zonder bagage). Nog iets gaan eten in de sjiekere Ibis om de hoek en om 8u30 liggen we al in bed. Morgen wordt een lange dag.

Donderdag 3 november

Wekker om 5u!!! Niet zo goed geslapen. Een douchke doet deugd. Shuttle is op tijd en het is vrij rustig. We leren de eerste 2 van ons gezelschap kennen, André en ...komen we later wel teweten. Het blijft zeer rustig op de luchthaven. We moesten er 4u op voorhand zijn?? op minder dan een uur is bagage ingechecked en zijn we de security door. Wel klein probleempje, Anne haar drinkbus was niet leeg, terug buiten, uitdrinken, weer binnen en alles was ok. Mijn vol flesje hebben ze niet gezien.?? En hier zitten we dan in gate F5. Nog 2u wachten en dan 11u30 vliegen, rechtstreeks naar Kaapstad.

Vrijdag 4 november

Na een lange, maar toch wel vlotte vlucht landen we om 23u ( plaatselijke tijd) in Kaapstad. Douane, bagage en reisleider vinden gaat snel.we maken kennis met de rest van het gezelschap enn we gaan naar een ATM om geld af te halen. Bij iedereen lukt het, behalve bij ons. Bankkaartje van Anne wordt verzwolgen door de machine, mijn kaartje volgt.....het begint goed...GEEN geld en Geen bankkaart. PANIEK, PANIEK! Het is nu te laat om er iets aan te doen, dus rijden we met kloppend hart en stijf van de sress naar het hotel. Om 1u30 liggen we in bed, slapen is iets anders. Om 8u staan we beneden voor het ontbijt en Arjen ( reisleider) heeft naar de luchthaven gebeld en we kunnen onmiddelijk onze kaarten gaan afhalen. Joepie!! Met de taxi naar daar en inderdaad kaarten terug en geld afhalen lukt nu wel?? Niemand kan zeggen waarom we onze kaart kwijt waren. De vakantie kan eindelijk beginnen. We gaan eerst naar het slavenhuis, museum over de apartheid en de slavenhandel door de Nederlanders. Beetje chaotisch maar wel leerrijk. Daarna lunch in de Company's garden en later met de hop on hop off bus een rondrit van 2u30. Wordt het dan tich nog een heerlijke dag. Om 6u30 hebben we met de groep afgesproken om samen te gaan eten. Leuk restaurant waar meerdere groepen zitten, life music en lekker eten. Anne eet springbok, ik als voorgerecht schaaps lever en niertjes, als hoofdgerecht kudu, krokodil en springbok. Een lekker glaasje rode wijn erbij en om 22u30 liggen we voldaanen ontstressed in bed. Deze nacht zullen we beter slapen.

Zaterdag 5 november

Wekker om 7u, zalig geslapen maar toch nog moe. De douche doet wonderen. Na een ontbijtje met fruitsap, spek, worst, eieren, versgebakken brood en yoghurt met vers fruit, doorgespoeld met een toch wel lekkere koffie zijn we klaar voor de uitstap. We krijgen een Afrikaanse begeleidster die Engels, maar ook Afrikaans spreekt. Leuk taaltje die we toch wel verstaan. Om 8u15 vertrekken we langs de kust, maar er is weing te zien door de toch wel dilke mist. Eerste stop is Houtbay en de zon komt erdoor. We zien verschillende zeehonden, er staan veel kraampjes en in de zee veel jachten. We rijden verder door groen gebied met zeer veel struiken en de prothea bloeit weelderig ( nationale bloem). Onderweg zien we struisvogels, 2 eland antilopes en een vrij grote groep bavianen. Volgende stop is Kaap De Goede Hoop, waar we met een kabeltreintje naar de vuurtoren gaan. Spectaculaire vergezichten en imposante kliffen. Er zijn verschillende nesten van aalscholvers met jongen. Hier ontmoet de Indische Oceaan de Atlantische. Mooi, mooi, mooi! We rijden verder naar Simons's town waar we lunchen met zicht op zee en haven. Groot stuk verse vis, slaatje, frieten, glaasje wijn erbij. Het leven is weer lastig. Nu rijden we ( volgens de gids) naar een plek om nooit meer te vergeten: Boulders om pinguins te zien. En pinguins zien we...tientallen, honderden....er is een kolonie van ongeveer 3000. Schitterend! Cinta wordt gek als ze dit zou zien. Om 18u terug in hotel, moe, maar zeker voldaan. Na het douchen drinken we nog iets in de bar en sluiten aan bij Rien en Clo, Dinnie en Aaldert en gaan samen op zoek naar een restaurantje. Het wordt uiteindelijk het dakterras van Grand daddy's, vlak op de hoek. We eten een lekkere wrapp met kip en groenten en drink er een biertje bij, Anne een wijntje. We worden op de terugweg begeleid door een " public safety" agent tot aan het hotel . Om 21u30 terug op de kamer, inpakken, want morgen vertrekken we vroeg richting Namibië. De groep valt best mee, wel vrij vermoeiende lange dagen en steeds in een grote groep.

Zondag 6 november

Wekker om 7u en na de ochtendrituelen en ontbijt vertrekken we richting Namibië naar Okiep op 650 km. We verlaten Kaapstad via de N7. We schieten goed op en rijden langs graanvelden, wijngaarden, enorme boomgaarden ( abrikozen), nog meer wijngaarden en reuze serres. We schieten goed op, de autostrades zijn zeer goed en we mogen 120 rijden. We stoppen onderweg voor een plaspauze en kopen een lunch met drankje voor onderweg. We verlaten de Oliefantrivier en het landschap wordt meteen ruiger en droger. Om 16u30 komen we aan in Okiep. We krijgen meteen een welkomst drankje. Na een welverdiende douche drinken we op het terras een glaasje witte wijn en hebben een leuke babbel met een paar medereizigers. Het is gezellig. Om 19u30 staat er een buffet klaar: verse groenten, zoete aardappel, rijst schitterend buikspek en 2 soorten roastbeef. We drinker er een rode Merlot bij ( 5€ voor een fles). Om 22u doodmoe in bed. Slaapwel.

Maandag 7 november

Wij slapen iets langer en gaan niet mee voor een kort bezoek aan de kopermijn en museum. Ontbijt wordt klaargemaakt naar eigen wens. Zeer verzorgd. Nu rijden we echt naar Namibië. Het landschap wordt steeds droger en eenzamer. Iets na 11u bereiken we de grenspost en het uitchecken in Z- Afrika loopt vlotjes. Iets verder Namibië binnenkomen loopt volgens hun normen vrij goed. Op iets meer dan 1u zijn we er allemaal (18) door. We rijden verder door een echte rotswoestijn en toch zie je hier en daar een herder met wat geiten. Om 13u aan de lodge....wat mooi gelegen aan de Oranjerivier. Een echte oase van rust. Wij krijgen een cabine vlak aan het water met een prachtig uitzicht. Wat leuk!! ( we reizen met Nederlanders dus..) Een rode kardinaal?svogel wacht ons op vlak voor ons terras. Ongelooflijk! Anne is in haar nopjes en gaat onmiddelijk op jacht, fototoestel in aanslag. ( ze mist haar fotomaatje). Lunch met croque kaas/ham en een slaatje. Sommigen gaan wandelen anderen doen een dutje, wij doen het ook rustig. Het is hier zeer warm en de airco's doen gelukkig hun werk. Ik doe een klein wasje, batterijen opladen, dagboek en blog bijschrijven. ( ik moet 3x herbeginnen, door slechte verbinding kan ik niet doorsturen en ben ik het kwijt). Anne doet nog een fotoshoot en we drinken een glaasje aan de bar met nog een paar medereizigers. Anne speelt rummikub, ik probeer nog maar eens iets te schrijven. Om 19u eten we weer allemaal samen...mooi buffet met kippenboutjes en kippenvleugeltjes van de braai met een heerlijke saus. Schitterend! Zeer lekker. Aan de rivier wordt een vuur aangestoken waar we allemaal rond zitten. Roept herinneringen op...remember tuupes? Wij verlaten om 21u de groep en gaan slapen, tot morgen.

Dinsdag 8 november

Heerlijk geslapen, om 7 uur ontbijt en om 8u zijn we onderweg. We rijden door eenzaam, zanderig gebied richting Fish River Canyon. We zien een springbok, een struisvogel en een paar gazellen onderweg. Om 9u30 zijn we er. Spectaculair!! De canyon is 170km lang en 550m diep. De 2de grootste ter wereld. Grand canyon in the States blijft natuurlijk nr 1. Het is al brandend heet, dus goed smeren en hoedje op. We wandelen 20 min naar een uitzichtpunt. Ongelooflijk mooi! We zien een mini versie van de horse shoe bend. We blijven een tijdje sprakeloos genieten van het uitzicht. Nu nog een uurtje rijden voor de lunch. Leuk baancafé, beetje speciaal ingericht met allemaal wrakken van auto's. Er is weer zeer vriendelijk personeel en de bediening gaat vlotjes. Anne neemt ribbetjes met chips, ik een vegetarische quiche met een fris slaatje, allebei een cola. We betalen 200 rand, omgerekend de belachelijke prijs van 11€. Nu nog 2uurtjes naar Bethanie waar we overnachten in een lodge. Onderweg terug een springbok en een hele grote troep bavianen ( zeer donker van kleur). Anne kan een foto nemen van de springbok bij een boom en wat blijkt? Er staat een giraf bij! Iets voor 16u zijn we in Bethanie, een klein stoffig gat. Wel een sympathieke lodge met binnentuin. We gaan even het stadje in voor een paar foto's, om 17u terug in de bar, het begint hier al lekker te ruiken.

Als antwoord op een vraag, er zijn wel al foto' te zien. Gewoon bovenaan op foto's klikken

Om 19u diner met kippetjes en springbok, veel groenten, slaatje en dessert. Om 21u zitten we al in bed.

Woensdag 9 november

Het internet is hier zeer slecht. Zeer moeilijk om iets te posten. Het is nu vrijdag en eindelijk weer normale verbinding.

Zoals iedere dag wekker 6u15, ontbijt om 7u. Het verloopt allemaal een beetje chaotisch. De vrouwen van de bediening zingen een afscheidslied. De groep is zeer stipt en we kunnen zelfs voor 8u vertrekken. De weg is erg hobbelig en we worden goed dooreengeschud. Het is erg stoffig, we rijden zelfs een paar keer over uitgedroogde rivierbeddingen. Om 10u stop aan een Duits kasteel dat gebouwd werd in 1908 als cadeautje aan zijn geliefde en om er paarden te kweken. Om 13u in lodge Hammerstein, echt in het hol van pluto. Het is zeer Duits maar toch verloopt de lunch heel chaotisch. Het duurd meer dan een uur voor we bediend geraken. Ik eet bockworst met kartoffelsalade ( hoe Duitser kan het worden) voor Anne een tosti met Griekse salade. Het zwembad ziet er heerlijk uit en bijna iedereen neemt een frisse duik. Zalig! Anne zwemt niet en gaat terug op beestjes jacht, fototoestel in aanslag. Nog wat opdrogen in het zonnetje, douchen en we mogen alweer aanschuiven voor het buffet. Terug om 21u in bed, we zijn doodmoe.

Donderdag 10 november

Wekker om 4u!! Koffie met droog koekje om 4u30. We krijgen wel een zakje met ontbijt voor onderweg, fruitsapje, 2 boterhammen met kaas en ham, gekookt eitje, appelsien en een reep chocolade. We vertrekken iets voor 5u. Zeer hobbelige weg, veel stof maar we rijden toch flink door. Stop om de zonsopgang te bewonderen. Iets voor 6 uur staan we aan de ingang van Sossuvlei. De rode zandduinen duiken voor ons op, whow, zo mooi, net zoals we ze ons voorgesteld hebben. We moeten overstappen in een wagentje dat schuddend en schokkend voortgetrokken wordt door een tractor tot in de buurt van Deadvlei ( dode vallei) we moeten een vrij hoge duin over. We zwoegen door het mulle rode zand, het is pas 8u, maar al snikheet. Hoedje, zonneolie en zonnebril zijn noodzakelijk. Het zweet stroomt vrolijk uit ons lijf, maar dit nemen we er graag bij, het is het zeker waard. Wat een schoonheid, wat een kleurenpracht. De witte kleiachtige bodem, het rode zand, de helblauwe lucht en de dode bomen, een adembenemend zicht. We blijven maar foto's nemen. De afdaling terug naar het karretje verloopt vlotter. Na nog 25 min schudden in het wagentje rijden we terug met de bus tot aan Hill 45. Een 180m hoge duin die men kan beklimmen. Sommigen doen de volledige klim, anderen passen, ik doe een stukje en keer terug. Ik wil mijn knietje nog kunnen gebruiken voor de rest van de reis. Als iedereen terug beneden is en we klaar staan om te vertrekken krijgen we bezoek van een Oryx. De camera's klikken er vrolijk op los. ( een Oryx kan 6 maand zonder water en verspilt als het warm is zeer weinig energie). Iets na 12u een zeer lekker buffet met koud en warm en dessert in een poepsjieke lodge, de Dunesossusvlei. Na deze heerlijke maaltijd is het nog 2u30 rijden naar de lodge bij Bushman. Wat een prachtige locatie is dit, midden in nomansland. We krijgen en huisje met een terrasje. Whoww, dit is echt ongelooflijk, dit is de naam " room with a view" meer dan waardig. We zitten midden in de film ' out of Africa' en verwachten Merryl Streep ieder moment. ZAAALIG! Om 18u30 worden we opgehaald met een open hobbelkarwagen voor een drive rond het domein. Frans, de chauffeur geeft uitleg op een ludieke manier met veel gebaren en vingergeklik.. We leren veel bij. We zien een aardwolf, stokstaartjes en een Oryx.....3 Oryx....plots verschijnen er tientallen. Een grote kudde wandelt rustig verder. Het enige hoorbare is klik, klik, klik van de camera's. Mooi, mooi, mooi. We stoppen op een hogere duin om de zonsondergang te zien. Hoe romantischer kan het worden..wat een mooie dag! We hobbelen terug naar de lodge, diner is served. Springbok worst, oryx steak van op de braai. Lookbroodjes, tomatenbrood, allemaal zelf gebakken door de vrouw des huizes. Verder zijn er nog slaatjes en sausjes. Het is een lekkere afronding van een perfecte dag.

Vrijdag 11 november

Heerlijk geslapen. Het is 6u30 en we genieten van een prachtige zonsopgang. Zo wil ik elke dag wakker worden. Lekker ontbijt met terug versgebakken brood. Om 7u30 vertrekken we en rijden door de Nobid woestijn. Met mooie ronde heuvels, later op weg naar de Walvisbaai worden het witte duinen. Korte stop om de honderden flamingo's te bewonderen. Tegen de middag zijn we in Swakopmund, een grote stad met Duitse invloed. Leuke lodge, we slapen hier 2 nachten en kunnen hier onze was laten doen. We gaan met 6 andere reizigers een pizza eten om de hoek. Er is keuze uit verschillende excursies, maar wij nemen een vrije namiddag. We verkennen, de niet zo gezellige stad, dwalen over een marktje, worden lastiggevallen door bedelaars. Eten een apfelstrudel bij Anton en verdwalen op weg terug naar het hotel. We komen uiteindelijk toch terecht net optijd om andere kleren aan te doen. We hebben met Clo en Rien gereserveerd in the Lighthouse, een visrestaurant met uitzicht op zee. Lekker, maar veel en we krijgen het echt niet op. Om 22u in bed.

Zaterdag 12 november

Ontbijt terug om 7u want om 8u worden we verwacht voor de walvis dolfijnen excursie. We worden afgehaald met een kleiner busje, we zijn met 10. We worden terug naar Wakvisbaai gevoerd waar we na wat wachten aan boord gaan van een catamaran. Er is ook een Russische groep ( vrienden van overal ter wereld die zeker geen volgelingen van Poetin zijn) we hebben er een goede babbel mee. Al onmiddelijk na vertrek land er een pelikaan op de boot, een zeehond volgt. Na niet zolang varen zien we een walvis opduiken. Het gaat allemaal zo snel dat ik geen foto's kan nemen. Anne daarentegen heeft mooie vinnen. We blijven lang kijken naar enkele dolfijnen die speels opspringen. Ook veel zeehonden die een leuke tijd beleven. We stoppen even aan een zandbank volgepakt met robben. Er zijn veel mannetjes aanwezig want de paartijd is begonnen. Het gaat er levendig aan toe. Op de terugweg zien we nog 2 walvissen. We krijgen een glas bubbels en allerlei hapjes. Een volle plateau oesters staat te blinken...heel lekker. De oesters zijn klein maar zitten zo vol. Lekkere dikke, romige beestjes mmmmmmm! We zijn terug om 13u en gaan in een Duits restaurant eten. Anne neemt calamares en ik neem oesters op 3 verschillende manieren bereid. 2 rauwe, 2 met spinazie en kaas, 2 met wittewijnsaus en kaas. Het is zeer lekker. We hebben nog een uurtje vrij, want om 15u worden we afgehaald voor een tocht door township. We stoppen bezoeken een marktje, gaan op bezoek bij een vrouw uit de Herero stam. Ze woont daar samen met haar oudste dochter en kleinkinderen. Ze is gekleed in de prachtige gekleurde typische gewaden. Daarna rijden we naar een andere stam waar we uitleg krijgen over de natuurlijke geneesmiddelen die ze gebruiken. Ze maken thee van olifantenkak, aardwolfkak, veel cactussoorten enz.. De levens omstandigheden zijn door onze ogen gezien verschrikkelijk. We hebben allemaal een dubbel gevoel. De volgende stam woont in bouwvallige met plastic afgedekte huisjes. We worden uitgenodigd om hun specialiteiten te proeven we krijgen de typische gerstepap waar we met de rechterhand bolletjes moeten van draaien om dan in de wilde spinazie te dippen. Wel lekker. We krijgen bonen, een soort oliebol en gebakken wormen. Ik proef alles en het is lekker. We rijden naar de lodge en zijn pas om 18u45 terug. Snel iets anders aantrekken en we gaan eten met Aaldert en Diny, Hanneke en Dorie. Anne neemt Oryx in rode wijsaus, ik een ribeye met pepersaus en een slaatje en een grote pint bier. Lekker voldaan terug naar huis. Nog enkel bagage pakken, en onder de dekens. Wat een volle, interessante, leerrijke dag !

Zondag 13 november

We mogen uitslapen!! Geen wekker om 6u, maar pas om 8u. Natuurlijk om 7u wakker en heb ik tijd om wat bij te schrijven. We vertrekken pas om 9u30 richting S?keleton coast. Het is een eenzame lege rit langs de kust doorheen eindeloos witte strand. Saai, saai, saai. We stoppen aan een "mooi" wrak de Zeila. We kopen een sleutelhanger aan een koppel verkopers. Verder stoppen we aan Cape Cross om de pelsrobbenkolonie te zien. Er zijn er ongeveer 50.000. Het stinkt er verschrikkelijk. Er zijn veel jonge beestjes, spijtig genoeg ook veel dode ( omdat onervaren moeders hun baby niet koel genoeg houden en ze zodoende sterven aan uitdroging.) We stoppen een paar km verder in een mooie lodge waar we lunchen: een linzensoep en een gevulde wrapp met kip, een lekkere koolsla en chips. Heel lekker. We gaan verder landinwaarts en worden heel erg door elkaar geschud. Iets na 15u zijn we aan " white Lady guesthouse in Uis. Het is er verschrikkelijk heet. We krijgen een kamer met 2 kamers in. 1 met 2 singels, 1 met een dubbel bed, eindelijk. Geen kamernummer maar een naam, wij zitten in de olifant. Na een verfrissende zwempartij is er terug Braai met lekkere ribben, boerenworst en kudusteak. We delen een fles rode wijn. Het wordt weer heel laat. Om 21u15 grote dodo.

maandag 14 november

Vandaag is het feest! Bij het ontbijt om 7u30 zingen we Happy Birthday....Désirée is jarig. We vertrekken om 8u richting Twijfelfontein. Na terug een hobbelige weg, asfalt is volledig verdwenen, zijn we er. Onderweg zien we struisvogels en een kudde giraffen en natuurlijk veel stof. In Twijfelfontein gaan we de 6000 jaar oude werelderfgoed rotstekeningen bekijken..De weg ernaartoe is zwaar. We moeten over grote rotsen klimmen. We helpen elkaar, er wordt getrokken en geduwd, handjes vastgehouden en moed ingesproken. Het is bloedheet, geen schaduw te zien, maar het is het afzien waard Er zijn zo'n 1500 tekeningen te bewonderen. Veel struisvogels, springbok, zelfs een leeuw en een pinguin. De terugweg is minder zwaar zegt de gids, had je gedacht. Dan moeten jullie weten dat de oudste deelnemer 82 jaar is, gevolgd door een van 79 en 78 jaar. Zeer kranige mensen. Terug beneden drinken we een ijskoude cola. We moeten nog een uurtje rijden voor de lunch. stoppen in een sjieke lodge en krijgen weer een buffetje voorgeschoteld. Na de lunch rijden we een paar km om een Himba dorp te bezoeken. We worden er verwelkomd door de 2 aanwezige mannen en 6 vrouwen met kleine kinderen. De rest is met de geitenkudde op stap. We hebben een dubbel gevoel. Het voelt niet natuurlijk aan, we voelen ons indringers. Aan de andere kant genieten we van de unieke setting en nemen veel foto's. We smelten in de zon, de uitleg door de gids verstaan we maar half, onze hersenen zijn vloeibaar geworden. Nu nog een half uurtje tot aan de lodge Etotongwe in Outje. Het duurd niet lang of we zitten allemaal in het zwembad, ZALIG! Om 19u30 staat het buffet klaar. Er zijn hier meerdere groepen en het is niet zo gezellig, maar, na het eten komt de verjaardagstaart met bubbels en wordt er gezongen. Om 21u sluit de keet en vliegen we buiten. We zijn toch wel moe van weer zo'n mooie, maar wel drukke dag. Tot morgen

Dinsdag 15 november

Ontbijt om 7u15, vertrek 8u. We stoppen al meteen in het stadje om te pinnen, lunch te kopen, en ik koop kruiden en woestijnzout. Echt vertrekken doen we pas om 9u richting Etosha. Vandaag doen we een korte gamedrive met de bus, morgen volgt een echte in een open 4x4 wagen. De weg is zeer slecht, een echte " tettekewip". Aan de ingang is het al meteen prijs: we zien springbokken, oryxen, kuduhindes, een secretarisvogel en in de verte een eenzame giraf, wat een verwelkoming. Iets verder stoppen we aan een drinkplaats en daar is het een waar spektakel met als hoogtepunt 2 olifanten en een koppeltje struisvogels met jongen. We blijven er heel lang staan en het geklik van de fototoestellen is duidelijk hoorbaar. We eten lunch uit het vuistje aan een ander waterhole, met een felblauwe reiger, een blackfaced impala, zebra's en springbokken. Het is zeer warm, 38°. We overnachten 2 nachten in 2 kleine guesthouses, dus de groep wordt gesplitst wij zitten met 9 vrouwen in Bushberg onder het beschermend oog van Barry, de chauffeur. Het afscheid van de anderen wordt begeleid door aangepaste liedjes. Er wordt veel gelachen, de sfeer is uitstekend. Het eten is eenvoudig, maar lekker. We blijven aan het zwembad nog even gezellig nagenieten. Om 21u gaat iedereen slapen, morgen wordt een zware dag.

Woensdag 16 november

Het wordt een vroege dag, wekker om 5u15, ontbijt om 5u45, vertrek om 6u15. We halen eerst de anderen op en rijden richting Etosha Nat. Parc. Daar stappen we over in 2 open 4x4 wagens. Wij zitten vooraan, de beenruimte is heel beperkt, maar we hebben wel prachtig zicht. We zien bijna onmiddelijk kuddes springbokken, zebra's en oryxen. Onze chauffeur krijgt plotseling bericht dat er een leeuw te spotten valt. We rijden snel naar de plaats, maar we zien de auto's al wegrijden. Dju toch, te laat...maar we rijden een blokje om en ja hoor...daar loopt een leeuwin. Wat een mooi dier! We rijden verder naar een drinkplaats en er staan de " normale" dieren, zebra, springbok, struisvogel. Er worden veel foto's getrokken. En dan...ongelooflijk...we zien een zeer grote groep olifanten onze kant uitkomen. Wat een schouwspel, wat een spektakel! Zeker 60 van die prachtige beesten, slurf omhoog om het water te ruiken. Ze wachten rustig hun beurt af, ze drinken gulzig, besproeien elkaar, maken plaats voor de volgenden. Whoww, zoveel geluk, zelf de chauffeur is onder de indruk. Ze blijven maar komen, en wij blijven maar foto's trekken en genieten. Ze staan wel heel dichtbij en soms komt er eentje dreigend naar ons maar we staan daar met teveel auto's, zeker 25. Na toch zeker bijna een uur genieten van het schouwspel rijden we verder. We zien een leeuw met prachtige manen die ergens een gevangen springbok ophaald. Hij loopt rustig verder, prooi in de muil, tot aan een boompje om in de schaduw zijn maaltijd te veroberen. Whoww, zoveel geluk. We zien iets verder nog een leeuwin! Op weg terug naar de gate voor de picknick zien we nog een jakhals en 2 gieren. Om 12 uur worden we afgezet aan een lodge om onze meegekregen lunch te eten. En we worden pas om 14u30 terug afgehaald. Wat vervelend, het is snikheet, en daar zitten we dan. De lunch is niet echt wauw: aardappelen in mayo, wat geraspte wortelen en 2 dunne plakjes koud gebakken vlees. We drinken nog een koffie en eten er een stukje taart bij. We vinden wat verkoeling in het campingwinkeltje waar we uitgebreid alles bekijken en dan in een informatiecentrum. Wat een verloren, hete 3 uur. We kruipen terug in de open tereinwagen voor het vervolg van de trip en zien het eerste half uur niets. En dan begint het te donderen, we zien bliksem en dan gaan de hemelsluizen open... het giet. Het is van maart geleden dat het hier geregend heeft en dan net genoeg om wat stof te blussen. Op 5 min tijd veranderd de weg in een modderpoel. We proberen de zeilen van de auto naar beneden te doen, wat maar half lukt en glibberen verder terug naar de uitgang. 15min later is de zon er weer, maar overal zijn er waterplassen. We zien nog een groepje giraffen, nog een jakhals, een koppel kudu en een grote trap ( soort vogel). Om 16u aan de gate worden we opgehaald door onze bus. Nog een uurtje rijden, het begint weer te druppelen. Om 17u aan ons guesthous en het begint weer te gieten. De andere helft van onze groep zit zonder elektriciteit, er was een kleine blikseminslag en een brandje, gelukkig niet erg. Het dinner om 19u is ok, niets speciaals, maar voldoende. We blijven nog een tijdje napraten, het blijft regenen en om 21u liggen we al in bed.

Donderdag 17 november

We mogen uitslapen, wekker om 7u15, ik ben al wakker om 7u. We hebben 10 uur geslapen! De warmte, de vele indrukken en altijd mensen om je heen maken het soms wel vermoeiend. Om 9u pikken we de anderen op en rijden terug richting Outje om terug broodjes op te halen, wij pinnen nog een kleinigheid en kopen wat snoep in de Spar. De steden zijn hier zeer Westers. Grote moderne supermarkten met gekende merken zoals dove en nivea, head en shoulders en mars. Er is zelfs een Ford autohandelaar. Maar, overal zie je bedelaars, kinderen die komen schooien. Himbavrouwen met kinderen die hun zelfgemaakte prullen willen verkopen worden weggejaagd door de politie. We vertrekken hier terug om 10u30 en rijden tot in Grootfontein waar we stoppen aan een benzinestation waar we buiten al staand ons broodje kunnen opeten. Ik koop nog een worst, want dit was maar een pover maaltje. Verder gebeurt er niet veel, we rijden en rijden, we zien wel nog een paar koeien, geiten, een verdwaalde Oryx en wat bokjes. Het grootste deel slaapt, het is stil in de bus. Rond 15u zijn we in Roy's Lodge. Zeer originele setting, maar het is zeer warm, heet zelfs, het is 38°. Gisteren was het hier noodweer en geen elektriciteit. Op de kamer is het 30°, dat belooft. We nemen een verkoelende duik in het zwembad en als we terug in ons huisje zijn is er licht, Yes,yes...we kunnen de airco aanzetten. We moeten hier goed smeren, want er zijn veel muggen, ook malariamuggen. Vanavond terug klassiek buffet met wildsteak, zoetzuur varkensvlees en veel groenten. Na het eten lopen we nog even naar een waterput, maar er is niets te zien. Nog voor 21u in bed, het was een zware dag en vooral de warmte maakt ons moe.

Vrijdag 18 november

Ontbijt pas om 7u30, weeral eens 10 uur geslapen. Na het ontbijt rijden we in een uurtje naar de bushmen village museum. De mensen hier acteren er de tradities van hun stam, maar wonen eigenlijk in een dorp vlakbij waar hun kinderen ook naar school gaan. Het is al bloedheet (36°) en we verbranden ons voeten op het zandpad naar het dorpje. De gids spreekt goed Engels en heeft uitleg bij de demonstratie vuurmaken, boogschieten en hoe de sjamaan mensen geneest. Bij de genezingsdans dansen de mannen, ze trillen en schudden met hun kont in een tempo dat niet bij te houden is. Zo'n dans kan de gehele nacht doorgaan. Daarna krijgen we nog zang en dans van de vrouwen begeleid door veel ritmisch handgeklap. Dit was een zeer leerrijk, aangenaam bezoek. Na een uurtje zijn we terug in de lodge en krijgen we een lichte lunch van tosti met een slaatje. Nu volgt nog een rit van 3uur naar Rundu. Het landschap verandert, we krijgen slechtere wegen, meer hutten, rondlopende koeien en geiten. Veel kleine omheinde terreinen met hutjes en huisjes met golfplaten dak. Af en toe wat landbouwgrond. De lodge voor vannacht ligt weeral eens in " the middle of nowhere". We krijgen allemaal een huisje met een hemelbed met muskietennet. Het blijft er heet en er is geen airco! Een plons in het zwembad zorgt voor afkoeling ( toch voor even). Het is hier een echt vogelparadijs en krijgen een onwaarschijnlijk concert van gekwaak, gefluit en gekwetter. Dinner in een grote ruimte met open vuur. Vooraf erwtensoep! ( het is nog 30°), daarna lekkere steak, pompoen beignets, rijst en terug veel groenten. Na het eten volgt nog een dansoptreden van het personeel, zeer leuk, maar na 2 dansjes verdwijnen we geruisloos naar de kamer. We zijn doodmoe, afgemat door de hitte. Het is nog warm op de kamer, maar we zijn zo moe dat we toch onmiddelijk in slaap vallen.

Zaterdag 19 november

Het is zeer moeilijk om op internet te geraken, dikwijls is er zelfs geen wifi.

We mogen uitslapen tot 7u30. We vertrekken pas om 9u richting Botswana. Weer deze?lfde armoedige nederzettingen, veel koeien, geiten en ezels. Iets over 12u verlaten we Namibië en dan te voet tot aan de grens van Botswana. Papieren invullen, aanschuiven, één voor één bij een ambtenaar, er wordt flink gestempeld. Alles samen duurt het ongeveer 1 uur. We eten lunch in de bus en rijden ondertussen door groen bosland met een zanderige bodem. Iets na 15u rijden we ons " tented camp" binnen. Het ligt binnen een omheining aan de Otavango. Ons huisje " sea eagle" staat op stelten, er zijn 2 bedden en een buitentoilet en buitendouche. Om warm water te krijgen wordt er een soort kachel aangestoken. We zien al onmiddelijk een olifant vlak voor onze tent aan de overkant van het water. Hoe cool is dit! Om 17u gaan we de rivier op voor een sunset cruise. Op de oevers gigantische papyrusbossen en rietkragen. Rustig varen, niet echt spannend, we zien wel regelmatig bijeneters en een soort stern. Aalscholvers vliegen langs alle richtingen, we zien een krokodil, we kijken naar de zonsondergang......en dan.....begeeft de motor het. Eerst worden we getrokken door de tweede boot, maar al snel komt er een rescue boot. We moeten wel overstappen en dat is best spannend. We varen met volle snelheid terug naar de lodge waar het dinner op ons wacht. Vrij droge kip, smaakloze groenten en weinig gekruide rijst. Nja, het kan niet alle dagen feest zijn. Er is geen enkele verlichting op het terrein dus wordt het wel spannend om je eigen tent te vinden. Gelukkig hebben we een koplampje.

Zondag 20 november

Ondanks de warmte in de tent vallen we snel in slaap. 'snachts worden we wakker van geplons en geknor en gewroet. Waarschijnlijk door nijlpaarden. We worden terug om 5u30 wakker door het gefluit en gekwetter van vogels. Ontbijt om 7u. en het verloopt allemaal heel traag. Om 8u vertrekken we met de boot de Otavango op, deze keer diep de delta in. We zien terug veel vogels en om 10u moeten we overstappen in heel wankele smalle bootjes: een mokoro ( een soort kano). Het is niet zo gemakkelij om in te stappen en op de bodem plaats te nemen, we zitten allesbehalve comfortabel. Achterop staat een man die met een lange stok ons voortduwt. We varen door modderige smalle geulen, het water is zeer ondiep, en dan komen we midden de waterlelies terecht. Whoww, zeer mooi, maar zeer heet, het is 45° en we smelten langzaam weg. De handjes in het water, haar natmaken, het helpt niet echt. De tocht duurt een uurtje en we stoppen aan een lunchplek in de schaduw onder de bomen. We krijgen sla, bonen, brood en spaghetti en een flesje fris water. Hier is het een stuk koeler en we komen bijna weer op temperatuur. Terug de boot in, het is 40° in de schaduw. Wat we te zien krijgen maakt alles veel makkelijker dragen. We zien olifanten in het water, wel 20 nijlpaarden, 4 krokodillen, 2 soorten bijeneters, ijsvogels, een visarend, veel blacksmith plovers, en tientallen andere vogels. De fototoestellen klikken. Het is 16u en we komen halfgekookt terug. Eerst dorst lessen, dan plons in het zwembad. Het blijft 39°. Het avondeten wordt terug buiten geserveerd, het is braai met kipkebab, rundssteak, rundsworst, polenta, maiskolven, koolsla en aardappel in de schil. Het smaakt ondanks de warmte. Iets na 21u gaan we slapen.

Ik ben geschorst op fb voor 24 uur omdat ik " naaktfoto' en blote borsten" heb gepost, nml de foto's van de bosjesmannen.

Maandag 21 november

We hebben een laat ontbijt ( 8u) met zicht op olifant aan de overkant van de rivier. We vertrekken pas om 9u30 vandaag. Het is al meer dan 30°, dat belooft voor later. Iets na 10u de grensceremonie: papieren invullen, aanschuiven, en stempelen, het verloopt vrij vlot. We zijn nu terug in Namibië en we rijden terug over onverharde landwegen. Gelukkig is het niet zo ver. Al voor 12u aan de Mahunga Safari lodge. Zeer vriendelijke ontvangst met drankje en vochtige doekjes. Het is terug al 40°, het zweet loopt van ons af. In de schaduw op een uitkijkterras eten we een kleine lunch. Tijdens het wachten zien we aan de overkant al meteen een grote zeearend. Aan de oever loopt een wrattenzwijn, enkele impala en een kudu. In het water enkele nijlpaarden. We moeten lang wachten op het eten en alles verloopt nogal chaotisch. De kamer ligt in een mooie tuin en is vrij fris. Er is ook een mooi zwembad waar we dankbaar gebruik van maken. Sommigen gaan op game drive, anderen met een boot het water op...wij nemen even een break. De warmte, vroege dagen, de vele indrukken beginnen door te wegen. 's avonds set diner op het uitkijkpkatform aan een mooi gedekte tafel. We krijgen heerlijke impala steak met rijst en groenten. We gaan terug vroeg slapen want morgen wordt een lange reisdag.

Dinsdag 22 november

Bij het wakker worden ( om 5u) krijg ik van Anne een kaartje en cadeautje ( een pakje biltong die ik zelf gekocht had!), kaartje van de groep, felicitaties, balonnen in de bus, " happy Birthday door de luidsprekers, heel leuk. We moeten vandaag meer dan 5ookm rijden en we hebben de grensovergang naar Botswana. We krijgen het ontbijt, netjes verpakt, mee in een doos. ( 1 boterham met kaas, 1 met salami, gekookt eitje, tomaatje, augurk, knackworst en een doosje fruitsap.) We stoppen onderweg voor een korte toiletstop en om iets voor de lunch te kopen. Ik neem een slaatje en een appel, Anne een kaneelbroodje en mandarijntjes. We zijn voor 14u in de lodge, hebben net de tijd om bagage op de kamer te zetten en iets te drinken, want om 15u worden we afgehaald met 4x4s en naar de Choberivier gebracht voor een bootcruise. (De Choberivier is een zijrivier van de Zambezi.) De Chobe vormt hier de grens tussen Namibië en Botswana. We worden weer al eens verwend! We zien verschillende grote krokodillen, nijlpaarden, ibissen, verschillende slangenvogels ( lijkt op een aalscholver), ijsvogels, een zeearend, verschillende reigers, nijlganzen, waterbok, wrattenzwijn, impala en een prachtige zonsondergang. We zijn pas na 19u15 terug en moeten meteen naar de bar waar ze wachten op ons voor een optreden met zang en dans. Het wordt een opzwepende dans met veel voetgestamp en handgeklap. Vooral de mannen stampen en zwieren er lustig op los. Na de show wordt " de jarige," ik dus uitgenodigd voor de dans. Pfffppphoe...het blijft maar doorgaan, minuten aan 1 stuk van huppelen en ronddraaien, ik begeef het bijna als ik terug naar mijn plaats wordt gebracht. Leuke attentie, maar echt niet mijn ding. Ik trakteer de groep met een drankje. Het buffet staat klaar, terug braai, maar zeker niet zo droog als vorige keer. Als dessert wordt een roze taart met kaarsjes opgebracht met mijn naam erop. Zeer zoet, maar de 20 stukken gaan toch vlot naar binnen. Van Arjen krijgen we er bubbels bij. Het wordt een leuke gezellige avond. Om 21u30 naar bed. Spijtig dat we hier geen tijd hadden voor het zwembad!

Woensdag 23 november

Wekker om 5u, het doet pijn, maar het vooruitzicht op de gamedrive werkt genezend. We vertrekken om 5u45 aan de receptie met 3 4x4 wagens. Eerst 8 km tot de ingang van het park. Het is nog aangenaam van temperatuur, er is wel wat wind. Er zijn meer auto's, iedereen wil zo vroeg mogelijk gaan. We zien al onmiddelijk impala's en kort nadien 2 indrukwekkende buffels. Verder aalscholvers en een eenzame lepelaar. Het karkas van een olifant en later nog meer botten. Er zouden hier 60.000 olifanten zijn in Chobe nat. Park, maar het is wel meer 11.000 km2 groot. We zien Nijlganzen en in de verte 3 nijlpaarden aan land. Meer impala's en een mestkever een bolletje mest voortrollend. In dat bolletje zouden haar eitjes zitten. We zien meer impala's en we stoppen aan de oevers van de Zambezi om de benen te strekken, en we krijgen koffie of thee. Er zijn ook verschillende jeeps met Botswanen die met ons op de foto willen. Aaldert, die een zeer grote man is krijgt horden vrouwen aan zijn lijf voor een foto. Die mensen wonen in delen van het land die niet echt toeristisch zijn met gevolg dat ze weinig of geen blanken zien. Nu kunnen ze thuis stoefen dat ze ook blanken gespot hebben tijdens de gamedrive. Na 20 min. rijden we verder en terug veel vogels tot we 3 leeuwinnen spotten. Ze drinken in een kleine waterput. Whoww...ze trekken verder, wij volgen met de auto's...er komen meer wagens..1 van de leeuwinnen steekt over tussen de auto's...klil, klik, klik...wat mooi! Uiteindelijk legt ze zich neer in het volle zicht van iedereen. Wat een mooi dier is dit toch. Na een tijdje rijden we verder om nog meer te zien...we willen toch nog 1 van die 60.000 olifanten zien. En zien doen we ze! Whoww, whoww, wat een spectakel. Tientallen olifanten steken over, voor ons, achter ons, naast ons reuzegrote prachtige dieren. Dit hebben we nog nooit meegemaakt, wel beangstigend! maar ongelooflijk mooi! Wat een mooie afsluiter van de laatste gamedrive. We moesten in feite om 9u terug zijn, het wordt 9u30. Bagage halen, en eindelijk ontbijt, spek, worstjes, eieren, bonen in tomatensaus, gebakken champignons, toast, yoghurt, fruit...enz...het smaakt, ik had honger. Nu nog 1 uurtje tot de grens van Zimbabwe. Namibië verlaten gaat vlotjes, voor Zimbabwe moeten we langer aanschuiven en een kaza visum ( goed voor Zimbabwe en Zambia) kopen voor 50$. Het gaat sneller dan verwacht en op ongeveer 1 uur zit iedereen terug in de bus. Om 13u in onze laatste lodge die net iets buiten het centrum ligt. Kamer is fris en er zijn 2 dubbele bedden. We eten een tosti met slaatje en gaan dan met de free shuttle naar het stadje. Het is heet, we bekijken een paar toeristenwinkeltjes, kopen wat spulletjes, worden constant lastigevallen door verkopers en zijn het na 1uur al serieus beu. We drinken nog iets fris, regelen een taxi en rijden voor 10$ terug naar het hotel. Zwempak aan, het water is vrij koud, maar het doed zo'n deugd. Nog een drankje, wat schrijven, douche, andere kleertjes aan en we gaan eten. We moesten reeds om 18u bestellen wat we wilden en het exacte uur erbij zeggen. Wij zijn om 19u25 aan tafel, willen eerst nog aperitieven, maar daar komt ons eten al. Clo en Rien moeten een half uur langer wachten en Marjo en André krijgen na 90min te horen dat de kok weg is, ze kunnen nog een slaatje en een tosti krijgen? Ze krijgen ook elk een glas witte wijn van het huis als verontschuldiging...mja...op zijn Afrikaans zeker. We gaan rond 21u30 slapen want morgen is het weer vroeg opstaan.

Donderdag 24 november

Wekker terug om 5u30, busje om 6u naar de watervallen. We gaan zo vroeg omdat er dan minder volk is en ook omdat het toch nog iets frisser is. We volgen een parcour van ongeveer 1.5km overal zijn er uitkijkpunten en iedere keer weer is het prachtig. Er zou minder water zijn, en inderdaad is het gordijn niet volledig, maar het blijft indrukwekkend. De zon staat perfect om een prachtige regenboog te toveren. Mooi, mooi, mooi, jongens toch! We nemen er de tijd voor en gaan bij het buitenkomen ontbijten in een leuke zaak. Mijn croissant met creamcheese en gerookte zalm valt wat tegen, Anne daarentegen is zeer tevreden met haar pannenkoekjes met citroen en gembersuiker. De cappucino is heeeeel lekker! We kopen nog wat souveniers in de kraampjes en nemen rond 10u30 een taxi met Hanneke en Dorrie terug naar de lodge. Het is bewolkt en plakkerig maar we zitten toch nog even buiten tot het plotseling hevig begint te regenen. Net op tijd voor de lunch, we bestellen voor de zoveelste keer tosti ( meer hebben ze niet echt). Na het eten herschikken we onze bagage, kleertjes klaarleggen voor morgen, douchen, klaarmaken voor het afscheidsfeestje, en dat doen we in stijl. Om 16u worden we afgehaald voor weer een sunset cruisse op de Zambezi. We zien niet veel dieren behalve wat nijlpaarden, maar we zitten aan tafeltjes, krijgen allerlei drankjes naar keuze, popcorn, nootjes, chickenwings, gehaktballetjes en fishfingers. Ik drink 2 gin tonic, Anne blijft bij witte wijn. Clo neemt het woord, we nemen afscheid van Barry, de chauffeur en Arjen de reisleider. We geven de goed gevulde enveloppes af en ze zijn beiden tot tranen toe ontroerd. De zonsondergang is nauwelijks zichtbaar, te veel wolken. Om 19u gaan we aan wal waar een gedekte tafel op ons wacht met veel kaarsjes. Ziet er zeer gezellig uit. De braai daarentegen is iets minder, het vlees is zwart en verbrandt, nou ja..we zitten toch samen. Er komt terug een groep zangers, er wordt wat gedanst, maar om 21u vertrekt de bus terug naar de lodge. Om 21u40 liggen we voor de laatste keer in een Afrikaans bed.

Vrijdag 25 november en zaterdag 26 november

Wekker om 7u15, rap wat kleren aantrekken want we willen Barry, de chauffeur uitwuiven. Hij rijdt met lege bus langs " autostrades" in 2 dagen terug naar Kaapstad :3200km. Iedereen is er en hij is ontroerd. We eten ongewassen ontbijt en dan pas douchen, kleertjes aan, alles samenrapen, want nu is het voor echt en alles moet mee. Om 9u vertrekken we naar Livingstone luchthaven in Zambia. Aan de grens nog wat aanschuiven, stempeltjes krijgen, vingerafdrukken geven, covidpas tonen...enz...maar we mogen door. Nog een controle voor we aan de luchthaven zijn. Het inchecken gaat vrij vlot en , oef, de bagage wordt meteen doorgestuurd naar Schiphol...Joepie, dit is toch al een zorg minder. We krijgen zelfs al de boarding pas voor de volgende vlucht in Johannesburg. Ons geluk kan niet op. Het is een zeer kleine luchthaven met 1 landingsbaan, een paar winkeltjes en een cafetaria. We bestellen allemaal iets en ....paniek, stress, bij de 5 werknemers..18 drankjes, oei oei oei.....het is een echte chaos, we moeten lang wachten, ze weten niet meer wie wat besteld heeft???? Mijn café glacé is gloeiend heet...we kunnen er gelukkig mee lachen. Een vrij klein vliegtuigje brengt ons in 2 uur naar Johannesburg. Het is 15u15 wanneer we landen en we moeten hier blijven tot middernacht voor onze vlucht naar Amsterdam, das lang, das heeeel lang. We kopen nog wat laatste souveniers, eten wat, drinken wat, nog wat winkeltjes, kijken half mee naar WK voetbal, NL tegen Equador. We zijn nu al moe en zijn het vooral beu. We betalen 450 rand pp om in een lounge te mogen rusten. Zalig schoenig uit, voetjes omhoog, drank, koud en warm buffet, je kan er zelfs douchen. Hadden we dit maar eerder gezien. We slapen toch 2 uur en eten brood met echte kaas en druiven, meloen en ananas. Heerlijk! Even verfrissen, tandjes poetsen...we zijn klaar voor de 11u durende vlucht. We krijgen een flesje water, rond 1u een pastagerecht, we proberen te slapen, lopen wat rond, ik kijk naar de film Downtown Abbey, om 8u30 lekker ontbijtje, en om 10u20 landen we. Joepie!! Er wordt aan de bagage afhaalband uitgebreid afscheid genomen van de reisgenoten en als de bagage er is gaat iedereen zijn eigen kant uit. Wij worden afgehaald door Lien met onze auto. We stoppen rond Antwerpen in een baanrestaurant om iets te eten en dan laatste stukje nog naar huis. Rond 16u steken we de sleutel in de deur....we zijn thuis!!

Zondag 27 november

We hebben 12u geslapen!!

Na 24 dagen, 5300 km, 16 verschillende lodges, 5 landen, meer dan 100 olifanten, 5 leeuwen, honderden springbokken, impalas, krokodillen en nijlpaarden, duizenden vogels en 2 reiszakken met vuile was, hoofd vol indrukken, fantastische ervaringen zijn we weer thuis! Straks draaiende wasmachien, uitpakken van souveniers, maar bovenal, straks in ons zeteltje met de poezen op schoot! Het was mooi!!!!

Tot de volgende reis.